Saturday, 2 January 2010

(2) - Op eens heb je het!



Enthousiast zijn over een bepaald vakantieland, dat kent iedereen wel denk ik.
Bedoel; er zijn toch hele volksstammen die jaar na jaar het zelfde vakantieland bezoeken.
Blijkbaar is er iets in zo'n land wat ons raakt, ons boeit, of ons eenvoudigweg de mogelijkheid verschaft heerlijk te ontspannen.


Bij mijn terugkomst in Nederland maakte ik er een gewoonte van om een verslag van de reis te maken. In eerste instantie voor mezelf, om later terug te kunnen lezen, maar daarnaast ook voor familie en vrienden die het wellicht leuk vonden om te lezen.
Mijn moeder maakte mij erop attent dat ik in die verslagen het vaak had over dat Norge 'mijn land' was. Ze vond dat opvallend, en stelde dat ze dat ook bij mij vond passen. "Het klopt! Het is jouw land!", misschien zei ze het niet met deze woorden, maar de strekking was mij duidelijk.
Ik had daar eigenlijk nooit echt zo bij stilgestaan, maar zoals wel vaker gebeurt, kunnen anderen een bepaald iets net even belichten zodat het je in eens opvalt.
"Ja, inderdaad. Ik zeg dat!" en vervolgens ga ik na of er een diepere betekenis is achter deze woorden.
Op een bepaald moment realiseerde ik mij dat het geen loze woorden waren, maar recht uit het hart gemeende overtuiging.
Het land doet iets met mij. Het is de wonderschone natuur, waarvan ik van binnen stil word.


In Norge is er een leegte, een ruimte waar de natuur de baas is! Geen spoor van een bewoonde wereld, ruwe landschappen die nog nooit door mensenhanden zijn aangeraakt.
Sommigen zullen zeggen; "ja, die natuur is fraai, maar het is er ook koud!".
- uiteraard is het er koeler dan in Nederland, maar zo groot is het verschil nu ook weer niet. Ik denk dat de winters 5 tot 10 graden kouder kunnen zijn, maar de zomers zijn bijna net zo warm als in het land der kikkers. Daarnaast heeft het land een grote diversiteit aan klimaatomstandigheden, waardoor het aan de kust nog boven nul kan zijn terwijl het in het binnenland (permafrost) al 20 graden vriest!
Die kou vind ik trouwens best lekker, je kan je erop kleden.





Sneeuw vind ik heerlijk, het hoort bij de winter! In december 2009 heeft de sneeuw hier in Nederland wellicht iets van haar charme verloren. Maar ach, alles heeft zijn keerzijde, sneeuw brengt uiteraard bepaalde ongemakken met zich mee. Wel wil ik stellen dat Nederland niet met sneeuw om kan gaan, we zijn het niet gewend! In Norge is het elke winter doodnormaal dat er sneeuw ligt, en daarom zijn winterbanden daar een standaard uitrusting van automobielen. En de wegendienst zorgt dat de sneeuw met sneeuwschuivers naar de kant gewerkt wordt. 


Het is wellicht te vergelijken met Hollanders die op wintersport gaan naar de zuiderlijke wintersportgebieden, en daar geconfronteerd worden met sneeuw op de weg. Haarspeldbochten met sneeuw... het angstzweet breekt ons uit. Die Fransman of Oostenrijker, blijkt geen enkele moeite te hebben met dergelijke omstandigheden, en haalt ons, als de gelegenheid zich maar even voordoet, met een noodgang in. Het is een kwestie van gewenning en goede banden, denk ik.


Wat mij nog meer naar Norge trekt is de mentaliteit van de bevolking. De mensen komen op mij over als 'echt' ongekunsteld! Ze stralen levensvreugde uit, of toch de meerderheid doet dat. Men heeft nog tijd voor de ander, heb ik het idee. Zij leven het leven, daar waar men hier slaaf is van het werk of van de schuld bij de bank!
Daar waar de Hollander zichzelf voorbij probeert te lopen, neemt de Noor gas terug en dat is met name te zien aan hun favoriete volksactiviteit: de natuur in! "Drar på turer!" Wandelen, langlaufen, of met de mountainbike de wildernis in. 
In Norge is de natuur nooit ver weg!





Norge is van het zuiden naar het noorden hemelsbreed 1752 kilometer lang, en dat betekent dat er een overvloed aan ruimte is voor de krap 5 miljoen inwoners! Ja je leest het goed! Wellicht kan je denken dat Nederland vol is… ik stel liever dat Norge 'leeg' is.   
Gevolg van deze leegte is dat de grond niet duur is. En als je weet dat de grond in Nederland de huizenprijzen voor een groot deel doet bepalen, dan kan je inschatten wat dit met de huizenprijzen in Norge doet. 
Ik stel in gesprekken wel eens dat de huizen daar vijf keer zo goedkoop zijn. Tenzij je in stad gaat wonen, want daar is uiteraard een soort van vraag en aanbod aan de gang, die de prijs doet stijgen. 
Voorbeeld: een vrijstaande woning kost buiten de stad tussen de 100,000 en 150,000 Euro. En als ik dan zeg 'vrijstaand' dan bedoel ik ook echt 'vrijstaand'! De buren wonen niet dichter dan 50 meter bij je vandaan en je hebt er vaak om het huis honderden vierkante meters grond liggen. Heerlijke vrijheid!


Voor dergelijk geld zit ik nu in een twee kamer appartementje, zonder grond, maar wel met een balkon! Dus.....


Het idee van verhuizen werd zodoende een paar jaar geleden geboren, en heeft me aan het denken gezet. De voors en tegens werden bekeken, het Internet werd bestudeerd, en ik werd alleen maar enthousiaster!


-