Monday, 12 April 2010

(29) Gebied Verkennen

å Gå På Tur (erop uit gaan)

Gisteren de wandelschoenen aangetrokken en de 'Nordic Walking' stokken (ja lach maar!) aangegespt.
Ik had die stokken ooit eens bij de Makro gekocht en bij wijze van test op het strand uitgeprobeerd. Dat was best wennen, en het kwam niet echt natuurlijk over. Ze zijn toen in de kast beland. De weg langs mijn huis is prima om op te wandelen had ik bij mijn eerste bezoek al gemerkt, en ook nu was het heerlijk. Tegelijkertijd ook vreemd omdat het er nu anders uitzag zonder de sneeuw. Enne... die stokken waren TOP! Op de een of andere manier hoefde ik nu niet steeds erop te letten wanneer de stok verplaatst moest worden, met andere woorden het ging vanzelf. Op de steile stukken boden ze extra steun. Erg handig dus!

Op de satelietbeelden van www.1881.no had ik al gekeken waar het pad uiteindelijk op zou houden, dat was ongeveer 3 kilometer verder. Daar gekomen zag ik dat het dood liep op een erf van een van mijn 'buren'. Ik vroeg de boer in mijn beste Noors, hij was buiten bezig, hoe ik het beste verder kon lopen. 'ja je kan alle kanten op hier, maar als je achter het huis langs naar boven loop kom je weer op het hoofdpad.' Hij vroeg mij waar ik vandaan kwam (ik moet blijkbaar nog sleutelen aan mijn accent...), en gaf toe Nederlander te zijn....hahahaha en dat ik in het 'gamle posthus' woonde. Hij reageerde duidelijk enthousiast. Een goede buur is beter dan een verre vriend.
De richting, want meer was het niet, die hij mij aangaf leidde naar een steil padje de heuvel op. Het eerste stukje leek begaan, maar daarmee was het snel gedaan. Erg leuk zo door de natuur lopen en zelf kiezen of je links of rechts de boom zal passeren. Ik wist dat ergens aan de linkerzijde van deze berg de rivier zou lopen, dus zocht ik mij een weg die richting op. Zo Dan! Dat was een ruig stukje rotsen en het stukje dat veilig naar beneden ging betekende soms een behoorlijke omweg. Dat maakt het dan ook weer extra leuk! Het uitzicht was adembenemend! De Nikon heeft uiteraard ook dit weer vast mogen leggen. 


Ik dacht de rivier te gaan volgen maar ik schatte in dat het zo'n 100 meter naar beneden ging en dat zo steil dat het niet veilig te doen was, zonder klimtouwen. Nee, ik volgde liever het wat vlakkere gedeelte die uiteindelijk door een stuk bos heen ging. Daar zag ik een jong hert tussen de struiken wegschieten. Die beesten zijn zo hyper dat elk mens een bedreiging voor ze lijkt te zijn. Stomme beesten! 


Uiteindelijk kwam het verharde pad weer in zicht en om er te komen moest ik over een beschaduwd landweggetje dat nog helemaal besneeuwd was. Grappige uitersten! En dat allemaal in mijn achtertuin! Jippie! Helemaal GOUD!
Op de satelietbeelden had ik gezien dat er achter de school een sportveldje zou moeten liggen dus dat moest ik even checken.
Het zag er niet bijzonder uit, en ik denk dat het voor de school bedoel is. Hoewel de tribune en het reclamebord van de plaatselijke bank dan weer vreemd zijn.
We gaan het wel een keer zien, maar waarschijnlijk moet eerst het gras weer gaan groeien.

Naar het fotoalbum: Wandeling 11 april

En dan vandaag; ik stapte in de auto om eens een stukje te gaan rijden. Ik had mij laten vertellen dat je hier via Treungen een rondje kan rijden. Dat wilde ik wel even zien natuurlijk! Zien is geloven, en mijn god, ik kreeg genoeg te zien. Wat ongelofelijk mooi is het hier! Dit rondje is trouwens de kortste route waarbij je uitsluitend de afslagen naar rechts pakt die doorgaand zijn (of naar links als je de andere kant op gaat...). Dat rondje schat ik qua lengte in op 70 KM. Ik zal het nog eens precies opnemen. De variatie van Noorse natuur is op dit kleine stukje zó groot, dat ik een smile van oor tot oor had die ik er thuis vanaf heb moeten slaan! Zo fantastisch! Rechte stukken weg bergafwaarts, waarbij ik de auto in z'n vrij zette... hij haalde vervolgens 90 Km/u!!! Even verder ging het weer slingerend omhoog. 




Het stuk bij Nissedal heeft enorme vergezichten. Hier bevindt zich een heel breed fjord, waarbij de weg de waterlijn volgt. Zo fraai... Die fjorden zijn trouwens nog geheel bevroren. Afslag 3 zou mij weer naar Tørdal brengen. Het was wéér een totaal ander soort Norge dat ik hier te zien kreeg. Links en rechts steile wanden van rotsen, en wild water dat in de rivier naar beneden ging. Links zag ik ook een hoeveelheid kleine watervallen. Ik ben dol op watervallen! Dus mijn dag werd allen maar beter, beter... beter! Een stukje verder leek het weer volop winter; langs de kant van de weg lag de sneeuw nog minstens 50 cm hoog! Het was er ook nog best koud zo door het geopende raam te voelen. Mooi man!

Naar het fotoalbum: Autorit 12 april

Twee dagen om met een gouden randje in te lijsten!

Ik heb in de afgelopen 15 jaar best wel het een en ander van Norge gezien, en ik durf te stellen dat ik in een van de mooiste stukken ben komen wonen.

Supert!

-