Sunday, 30 May 2010

(40) Ploeteren

Afgelopen weekend de motor in Naaldwijk opgehaald en deze op eerste Pinksterdag naar huis gereden.

De rit startte om 7:00 uur en het weer zat over het algemeen mee. Bij Hamburg gingen echter de hemelsluizen open en heb ik samen met een stel andere 'bikers' een tijd onder een viaduct geschuild. Toen het droog werd keek ik naar de lucht om een inschatting te maken of het een verdwaalde bui was geweest of niet. Het was over het algemeen grauw, met hier en daar een plek blauw in de lucht.
Droog was het, maar door de spray van de voorgangers wordt je dan toch geleidelijk nat. Omdat de zon zich eigenlijk niet meer liet zien, kregen met name de nekspieren het te verduren. Ondanks de kol, werden de spieren verkrampt en werd draaien pijnlijk. Door wat meer stops in te lassen, dacht ik dat het wel beter zou gaan, maar dat viel niet mee. Op de parkeerplaatsen was het waterkoud, en van opwarmen was dan ook geen sprake! Door de wat tegenvallende weer was de optionele rit via Zweden niet aantrekkelijk, en besloot ik toch de boot van 20:45 richting Kristiansand te nemen. Het waaide flink in Denemarken, niet echt een verrassing want dat doet het eigenlijk altijd wel daaro. Die wind wordt je echter meer gewaar als het ook nog eens 'fris' is, en fris was het! Met een kruissnelheid van 130 km/uur bij tien graden Celsius op de motor, is lichtelijk afzien als het langer dan een of twee uur duurt. Het vooruitzicht van drie uur op een warme boot zitten, motiveerde genoeg. Zo erg zelfs dat ik de standaard regel; "twee uur rijden, een kwartier rust" niet meer volgde. Niet goed voor de spieren, wel goed voor de aankomsttijd. Om 19:00 uur reed ik Hirsthals binnen en kocht een ticket voor € 68.


Ik was niet de enige motorrijder die aan boord ging en we werden naar een plek gedirigeerd waar spanbanden klaar hingen. De andere motorfietsen werden door de eigenaar voorzien van diverse banden omdat de motor slechts een zijstandaard had. Mijn fiets heeft een middenstandaard alwaar deze normaliter prima stabiel op staat. Een spanband over het balhoofd leek mij wel voldoende. "Had je maar zekerheid..." Het is een kwestie van vertrouwen hebben.

Aan boord wat gegeten en wat zitten lezen. Het schommelen van de boot viel trouwens best mee, en op een bepaald moment kondigde de kapitein aan dat door een straffe tegenwind de aankomsttijd een halfuur later zou zijn. 
Om 00:30 uur kwam het bericht dat de bestuurders zich naar de 'cardecks' diende te begeven. De motoren stonden er zoals we ze hadden achtergelaten, en na een minuut of tien konden we als eerste van boord. "Okay" dacht ik, "de komende 150 kilometer rijden we in het donker" (ik & mijn motorfiets). Ik zal vast niet de enige motorrijder zijn die zijn motor als entiteit ziet...
Meevoud dus! Samen, op weg naar huis! 

De rit in het donker viel erg mee! Het eerste stuk was een goed verlichte snelweg (E18), en daarna een stuk die ik bij licht al kende, maar dan dus aardedonker. Aan dat 'kennen' heb je trouwens niet veel want je herkent zo goed als niets! Constant met groot licht aan gereden en zo'n 60 km/uur. Prima te doen! Nu had ik wel het voordeel dat er tussen 1 & 3 uur geen verkeer is/was. Op het donkerste stuk had ik dan ook geen tegenliggers. Die beperkte snelheid is tevens van levensbelang als je nagaat dat je overstekend wild op de route tegen kan komen. Die hebben geen verlichting, en reflecteren doen ze ook slecht... Het begon op een bepaald moment licht te regenen, en de temperatuur was naar het vriespunt aan het zakken. Om 3:00 uur was ik thuis en was het al licht aan het worden. Ik ben onder een warme douche gaan staan, en daarna me bedje in gekropen. Heerlijk om weer thuis te zijn!

1250 kilometer gereden op deze dag!!!
Zwaar, maar als je een (thuis)bestemming heb, goed te doen.

'Ploeteren' was ook van toepassing op mijn functie als tuinder. Er waren de afgelopen weken genoeg 'hobbels' op de weg!

Uiteindelijk is het dan toch zover gekomen dat het land donderdag geploegd lag, en ik hoogstpersoonlijk zaterdag de boel met een eg (harv) achter de tractor fijn heb kunnen maken. De 6000 kvadratmeter ziet er nu mooi uit en, als alles goed is, kan ik dan eindelijk de komende week gaan zaaien en planten. Dat landbewerken met een tractor is trouwens erg leuk en dankbaar werk! Met het eggen kwamen op een bepaald stuk hele Hunebedden boven de grond! Om de zoveel tijd moest ik uit de tractor om die stenen op te rapen en naar de kant van het perceel dragen. Sommige stenen waren op de rand van tilbaar! Oef....


Afgelopen week een brief van de ANWB gekregen waarin zij mij lieten weten dat zij voor mij, als woonachtige in het buitenland, geen service meer kunnen verlenen. Die ANWB-service beperkt zich nu uitsluitend voor buiten Norge. Ik zou voor de service binnen Norge mij in moeten laten schrijven bij de NAF (Norges Automobilforbund), wat ik dus maar meteen gedaan heb.

Deze week kreeg ik tevens een brief van het 'Brønnøysundregistrene', waarin zij mij bevestigen dat mijn bedrijf bij hen geregistreerd staat. Met het 'Organisasjonsnummer' kan ik vervolgens mij bij het UDI (Directorate of Immigration) inschrijven. Dit inschrijven heb ik vandaag gedaan. Morgen nog even langs bij het politiebureau met de nodige papieren, en als het allemaal goed gaat zal ik over een paar weken mijn Fødselnummer (F-nummer) krijgen, vergelijkbaar met een Sofinummer. Hiermee kan ik dan dingen regelen, waaronder bankzaken. Ik heb nu wel een rekeningnummer, maar kan er eigenlijk niets mee. Een pasje en internetbankieren wordt pas mogelijk als je een F-nummer hebt.

Grunnlovsdagen: de 17e mei is een nationale feestdag waarop de onafhankelijkheid, die men in 1814 heeft verkregen, gevierd wordt. Op die dag wordt hier in Tørdal om 7:00 uur vanuit verschillende locaties een aantal explosieven tot ontploffing gebracht. Dat had ik reeds aangekondigd gekregen, dus wist wat mij te wachten stond. Toch schrik je je een hoedje als die knallen het huis doen schudden! Je kan de herrie vergelijken met lawinepijlen! Tussen de bergen klinkt dat extra hard! Vanaf het schoolplein startte in de loop van de ochtend een optocht in klederdracht met een drumband voorop.


Moet ik nog melden dat ik op 17 mei een eland heb gezien toen ik s'avonds een stukje aan het fietsen was? Nee... dat is meer iets voor toeristen....ahhahahaha


Hier nog wat foto's van de afgelopen periode.

-   

Saturday, 22 May 2010

(39) Terug Naar Nederland

Na slechts zeven weken Norge stap ik vandaag op het vliegtuig terug naar het koude Nederland. Hier was het gisteren 25 graden in de schaduw!
Ik had het in het begin al gezegd; "in mei haal ik mijn motor op". Zo gezegd, zo wordt het gedaan!

In Nederland was het rondrijden op de motor 'wel leuk', maar hier... hier wordt het gewoon elk weekend optimaal genieten geblazen! De wegen zijn nog niet gerepareerd, dus het zal geen kwestie zijn van gedachtenloos (lees: roekeloos) op de fiets zitten, de aandacht zal ik er zeker bij moeten houden. Als motorrijder doe je dat eigenlijk altijd al, ik hoef er slechts een schepje bovenop te doen.


Het was deze week nog wel weer even goed kijken naar de aswolken die weer over het land dreven. Gisteren nog gingen er een tiental luchthavens in het noorden van het land dicht. Voor vliegveld 'Torp' bij Sandefjord zijn er, als het goed is, vandaag geen problemen te verwachten. Vanmiddag omstreeks half vier zal ik de grond van mijn moederland kussen (bij wijzen van spreken dan hè...). Ik verblijf twee nachtjes bij een van mijn zussen en en zal zondag (Pinksteren!) op bezoek gaan bij mijn lieve moeder. 

Tweede Pinksterdag, niet te laat in de ochtend, zal ik mij in het leer hijsen. Op die dag zal ik op de Honda VFR naar huis rijden; totaal een rit van 1650 kilometer (via Zweden). Kanskje dat ik nog even in een hotel duik want het aantal kilometers is simpel gezegd gewoon te veel voor een dag. Nu leert de ervaring dat 'naar huis' rijden je soms extra kan motiveren om toch door te gaan, dus ik zie wel.

Ik hou tevens een slag om de arm als het gaat om de kortste route via het veer Hirtshals-Larvik. Het zijn minder kilometers, maar qua tijd schiet je er praktisch niets mee op. De boot vaart slechts twee keer op de dag; rond het middaguur, en laat op de avond. De eerste haal je slechts als je erg vroeg vanuit NL weggaat, de laatste zorgt ervoor dat je de laatste anderhalf uur in donker op onverlichte wegen naar huis moet rijden. Heeft niet mijn voorkeur! Een ander alternatief is het veer naar Kristiansand, die twee uur eerder afvaart. Ik heb het geloof ik al eerder gesteld; de boot nemen vanuit NL is alleen praktisch als je er een overnachting aan vooraf laat gaan.

Ik zoek wel een B&B in Zweden!

-   

Saturday, 15 May 2010

(38) Eindelijk Regen!

Het heeft hier de afgelopen maand erg weinig geregend, en de natuur schreeuwde om vocht! Vandaag was het dan eindelijk zo ver; het begon om een uur of twee te druppelen. Dit ging geleidelijk over in flink doorregenen.
De voorspellingen geven aan dat er ook morgen nog genoeg neerslag valt. De voorspellers hebben het in Norge echter veel moeilijker dan in het vlakke Nederland. De bergen hebben hier namelijk een enorme invloed op het weer, dus we zullen af moeten wachten of het ook doorzet.


Ik stelde het geloof ik al eerder, maar goed, ik vind het zó verbluffend dat een mens zich helemaal gelukkig kan voelen als het regent! 
Ik geloof in groepsbewustzijn; zeg maar het effect van een groep mensen die dezelfde gedachten hebben waardoor het wordt versterkt. Hier voel je duidelijk dat de héle natuur de regen verwelkomt, planten, dieren en ook de mensen. In Nederland wordt er zoveel gemopperd als het regent dat iedereen er depri van wordt, hier wordt iedereen er happy van! Heus waar! (okay... er zijn een paar uitzonderingsgevallen her en der...)

Vandaag is het tevens half mei en is de tijd voor de land en tuinbouw aangebroken dat de buitenteelt gaat beginnen. Akkers liggen geploegd, en zullen de komende weken ingezaaid worden. Ook voor mij zal het volgende week een 'werkweek' worden, er zal gezaaid en mogelijk ook al geplant moeten worden. De grond zal na het ploegen nog even gefreesd worden om een egaal grondoppervlak te krijgen. Tevens zullen er zaaibakken gemaakt moeten worden. Dat zijn vakken waarin je de planten zaait die later uitgeplant moeten worden. Sommige planten kan je echter niet verplanten, en die zal je dus direct op de plaats van bestemming moeten zaaien. Staan ze te dik, dan moet je uitdunnen. Een vervellend klusje voor een tuinder, want je trekt liever 'onkruid' uit dan groenteplanten waar niks mis mee is! Het woord 'onkruid' gebruik ik hier uitsluiten illustratief, want letterlijk zijn het slechts 'ongewenste' planten, en als je er zo tegenaan kijkt zijn de goede planten die te dicht op de ander staan ook ongewenst. 

Vorige week zijn de eerste schapen met lammetjes de weiden ingegaan, koddig gezicht dat huppelende kleine grut. Ook heb ik wat geiten en ganzen los zien lopen. Ik zeg 'los' omdat ze gewoon langs de kant van de weg liepen. 


Het was ook de week waarin bijna alle loofbomen massaal hun nieuwe blaadjes kregen. Nu zie je pas hoeveel loofbomen er tussen de naaldbomen staan! Alles ziet er ook ineens weer totaal anders uit, en vooral natuurlijk 'fris', met al die lichte groen-tinten! Erg fraai! Volgende week zal ik wat foto's te maken voor een webalbum. 


De avonden zijn hier al erg lang aan het worden; toen ik een paar dagen geleden om 22:45 naar bed ging zat er nog blauw en roze in de lucht. Met nog een maand te gaan tot de zonnewende (sankthans) belooft dat waarschijnlijk daglicht tot na middernacht! 

De planten die ik op de vensterbank had staan, zijn vanmorgen naar buiten gegaan. Naast de schuur is een stukje grond al eerder voor groenten gebruikt, en dat heb ik in ere hersteld. De grond was heerlijk om in te werken, het stoof bijna zo droog was het! De bonen en erwten hebben een klimrek gekregen, en de prei en de schorseneren een extra diep losgemaakt stukje grond. Ik ben benieuwd naar de verdere groei van deze 'voorlopers'! Op die paar vierkante meters staan nu dus 20 verschillende groentes te genieten van de eerste echte regendruppels op hun blad. En volgende week ontvangen ze de eerste zonnestralen zonder dat het eerst door glas gefilterd werd.

Nu de grond in Drangedal bevochtigd wordt, zal het seizoen een perfecte start hebben! 

-    

Sunday, 9 May 2010

(37) Plastic Tunnels & Steile Hellingen

Deze week besloten om een drietal plastic tunnels over te nemen van een kweker die ermee stopt. Reden van het stoppen is trouwens de leeftijd van de man en waarschijnlijk geen opvolging... ook hier kampt men met dat probleem!

Totale oppervlakte komt op 210 m2, waarmee ik al weer een beetje op een broeikastuinder begin te lijken. Kweken in de volle grond is hier goed te doen van half mei tot half november (als het meezit). Als het tegenzit heb je begin november al het nodige sneeuw op het land, wat dan nog wel wegsmelt, maar toch wordt het er kouder van! Planten staan op zo'n moment gewoon stil, er is geen groei en de vruchten rijpen niet meer. Met die 200 meter kan ik dan nog wel een maand rekken denk ik, en in het volgende voorjaar kan ik zeker een maand eerder beginnen, of wellicht anderhalve maand. 


Het telen onder plastic is nieuw voor mij en zal het nodige aan probeersels op gaan leveren. De kassen in het Westland hadden luchtramen en die gingen ook nog eens computergestuurd open en dicht... hahahaha die luxe heb ik nu niet, dus dat komt echt neer op 'fingerspitzengefühl'. Men stelt dat je de tunnels aan de luwe zijde aan de onderkant moet openen om te beluchten. In de zomer zal het plastic er waarschijnlijk geheel of gedeeltelijk af kunnen. Al met al een uitdaging dus!


De frames staan op het bedrijf in 'Sannidal' nog in elkaar, en zullen volgende week uit elkaar geschroefd moeten worden. Vervoer naar Holte (60 kilometer) wordt geregeld.
Ik kom er toch steeds weer achter hoeveel luxe ik in het Westland had! Hier moet ik er steeds weer bij nadenken over hoe ik het voor elkaar krijg en wat ik daarbij nodig zal hebben. Ik moet nu alles bewuster mee gaan maken, en dat maakt het ook meer iets van jezelf! Leuk, maar ook spannend!

Over spanning gesproken!

Op de fiets richting Grova en daar de afslag richting Flågesund genomen. Dat stukje had ik al eerder met de auto gedaan, en die had behoorlijk moeite met de klim, ik moest op het rechte eind zelfs terugschakelen naar z'n twee om met 40 Km/u verder te kunnen. Hier geen, of slechts enkele, haarspeldbochten. Gewoon een kronkelende weg de berg op!

Ik had me voorgenomen deze route ooit met de fiets te gaan proberen, met het idee dat het me waarschijnlijk niet zou lukken...
Behoorlijk tegen beter weten in nam ik dus die afslag, met de gedachte in mijn hoofd "wie niet waagt, wie niet wint" en "je kan altijd terug als het niet gaat"... Kijk, dat zijn nog eens positieve gedachten!


Poehee! Dat was me een klim met het fietsje!!! Ik ben een stuk of drie keer gestopt om op adem te komen, maar ik heb het wel gedaan! Ben dus erg trots op mezelf...hahahha Het plateau waarop je terecht komt (grens van Drangedal en Kviteseid) ligt op pak em beet 600 meter hoogte, maar volgens mij ligt Grova ook niet op zeeniveau. Ik ga er maar even vanuit dat ik een klim van 500 meter voor elkaar heb gebokst!

Al met al weer een overwinning en 35 kilometer op de teller. Ik denk dat ik nu alles aankan en het rondje over Treungen Vrådal wel een keer kan gaan plannen. Daar trek ik dan echter wel een dag voor uit, want het is waarschijnlijk een kilometer of 75 bij elkaar.

-

Tuesday, 4 May 2010

(36) Precies Vier Weken!

De tijd gaat snel; ik woon alweer 4 weken in het land van mijn toekomst!
Op zo'n bezinningsmoment kom je er achter hoe snel ook het gevoel van je ergens thuisvoelen gaat. Op dit moment kan ik me al niet eens meer voorstellen hoe het is om in Loosduinen te wonen. Het appartement aldaar staat nog steeds te koop, en is sinds 23 april in vraagprijs gedaald naar € 114.500,-
Helaas lukt het de makelaar niet om in deze digitale tijd zoiets simpels meteen aan te laten passen; hij stelt dat dit overmacht is... Vandaag (4 mei) stond het nog steeds op de oude prijs. *zucht*
Maar ach, als je nagaat dat dit het enige negatieve element was van afgelopen maand, dan valt het allemaal wel mee :-) Het is alleen een beetje jammer voor de paar honderd euro's kosten die ik hierdoor maandelijks in Nederland nog moet maken. Op dat vlak ben ik nog steeds een Hollander die niet graag geld voor niets uitgeeft. Ga je binnenkort je huis verkopen: sterkte toegewenst!

Het toepassen van de Noorse taal, lukt best aardig. Het is echter wel slecht gesteld met de beheersing van de Engelse taal hier in Drangedal vind ik. Mogelijk komt het ook omdat ik zelf min of meer weiger om op Engels over te schakelen. Men dwingt mij dus eigenlijk om Noors te leren verstaan, wat prettig is, maar ook best lastig. Als ik mezelf als 'thuislander' in zo'n situatie verplaats, zou ik voor het eigen gemak al snel Engels zijn gaan praten. In diverse emails heb ik de ontvanger gevraagd (in het Noors) of we Engels kunnen communiceren. Vervolgens krijg je 100% Norsk voor je kiezen! Vanaf volgende week zal ik een avond in de week naar Norskkurs gaan, eens zien of dit de beheersing kan doen versnellen.

Gisteren besloten dat het stuk land waar de groenten komen te staan, volgende week geploegd zal worden, en daarna stukje bij beetje door mijzelf gefreesd zal worden. In eerste instantie was ik van mening dat ploegen niet goed is omdat je de vruchtbare aarde zo naar onder brengt. Die gedachte onderschrijf ik nog steeds, maar realiseer mij dat ik eigenlijk nog helemaal niet kan spreken van 'vruchtbare' aarde voor ik dat heb geconstateerd of zelf zo heb gemaakt. Op het land heeft de afgelopen twee jaar slechts een bodembedekker gestaan, en van veel compost in de bovenste laag grond is geen sprake.

Weer wat kiekjes hier!

Deze maand heb ik veel gewandeld, en gefietst. Hierbij hou ik een soort van training voor ogen, waarbij ik steeds de lat iets hoger leg. Zo heb ik zondag 12 kilometer gelopen, of zeg maar liever 'geklommen', want ik heb op de top van de 'Liheia' gestaan die 450 meter hoog is. De benen hadden het met name bij de afdaling naar het dal, best moeilijk. Ook nu weer had ik de volgende dag geen spierpijn, dus van overbelasting was geen sprake. Met fietsen heb ik de 30 kilometer aan een stuk over asfalt bereikt met daarin veel hoogteverschillen. De snelheidsmeter laat op zo'n rit een minimum zien van 8 km/u en een maximum van 45 km/u!!! Van het 'bijna' kleinste verzet tot het grootste.  





Over uitersten gesproken; op die wandeling van zondag kwam ik een stukje in het bos tegen die nog helemaal besneeuwd was, en vervolgens zat ik even later, en 250 meter hoger, in een lange mouwen T-shirt van de zon te genieten! "Norge er Supert!"

-