Tuesday, 4 May 2010

(36) Precies Vier Weken!

De tijd gaat snel; ik woon alweer 4 weken in het land van mijn toekomst!
Op zo'n bezinningsmoment kom je er achter hoe snel ook het gevoel van je ergens thuisvoelen gaat. Op dit moment kan ik me al niet eens meer voorstellen hoe het is om in Loosduinen te wonen. Het appartement aldaar staat nog steeds te koop, en is sinds 23 april in vraagprijs gedaald naar € 114.500,-
Helaas lukt het de makelaar niet om in deze digitale tijd zoiets simpels meteen aan te laten passen; hij stelt dat dit overmacht is... Vandaag (4 mei) stond het nog steeds op de oude prijs. *zucht*
Maar ach, als je nagaat dat dit het enige negatieve element was van afgelopen maand, dan valt het allemaal wel mee :-) Het is alleen een beetje jammer voor de paar honderd euro's kosten die ik hierdoor maandelijks in Nederland nog moet maken. Op dat vlak ben ik nog steeds een Hollander die niet graag geld voor niets uitgeeft. Ga je binnenkort je huis verkopen: sterkte toegewenst!

Het toepassen van de Noorse taal, lukt best aardig. Het is echter wel slecht gesteld met de beheersing van de Engelse taal hier in Drangedal vind ik. Mogelijk komt het ook omdat ik zelf min of meer weiger om op Engels over te schakelen. Men dwingt mij dus eigenlijk om Noors te leren verstaan, wat prettig is, maar ook best lastig. Als ik mezelf als 'thuislander' in zo'n situatie verplaats, zou ik voor het eigen gemak al snel Engels zijn gaan praten. In diverse emails heb ik de ontvanger gevraagd (in het Noors) of we Engels kunnen communiceren. Vervolgens krijg je 100% Norsk voor je kiezen! Vanaf volgende week zal ik een avond in de week naar Norskkurs gaan, eens zien of dit de beheersing kan doen versnellen.

Gisteren besloten dat het stuk land waar de groenten komen te staan, volgende week geploegd zal worden, en daarna stukje bij beetje door mijzelf gefreesd zal worden. In eerste instantie was ik van mening dat ploegen niet goed is omdat je de vruchtbare aarde zo naar onder brengt. Die gedachte onderschrijf ik nog steeds, maar realiseer mij dat ik eigenlijk nog helemaal niet kan spreken van 'vruchtbare' aarde voor ik dat heb geconstateerd of zelf zo heb gemaakt. Op het land heeft de afgelopen twee jaar slechts een bodembedekker gestaan, en van veel compost in de bovenste laag grond is geen sprake.

Weer wat kiekjes hier!

Deze maand heb ik veel gewandeld, en gefietst. Hierbij hou ik een soort van training voor ogen, waarbij ik steeds de lat iets hoger leg. Zo heb ik zondag 12 kilometer gelopen, of zeg maar liever 'geklommen', want ik heb op de top van de 'Liheia' gestaan die 450 meter hoog is. De benen hadden het met name bij de afdaling naar het dal, best moeilijk. Ook nu weer had ik de volgende dag geen spierpijn, dus van overbelasting was geen sprake. Met fietsen heb ik de 30 kilometer aan een stuk over asfalt bereikt met daarin veel hoogteverschillen. De snelheidsmeter laat op zo'n rit een minimum zien van 8 km/u en een maximum van 45 km/u!!! Van het 'bijna' kleinste verzet tot het grootste.  





Over uitersten gesproken; op die wandeling van zondag kwam ik een stukje in het bos tegen die nog helemaal besneeuwd was, en vervolgens zat ik even later, en 250 meter hoger, in een lange mouwen T-shirt van de zon te genieten! "Norge er Supert!"

-