Sunday, 9 May 2010

(37) Plastic Tunnels & Steile Hellingen

Deze week besloten om een drietal plastic tunnels over te nemen van een kweker die ermee stopt. Reden van het stoppen is trouwens de leeftijd van de man en waarschijnlijk geen opvolging... ook hier kampt men met dat probleem!

Totale oppervlakte komt op 210 m2, waarmee ik al weer een beetje op een broeikastuinder begin te lijken. Kweken in de volle grond is hier goed te doen van half mei tot half november (als het meezit). Als het tegenzit heb je begin november al het nodige sneeuw op het land, wat dan nog wel wegsmelt, maar toch wordt het er kouder van! Planten staan op zo'n moment gewoon stil, er is geen groei en de vruchten rijpen niet meer. Met die 200 meter kan ik dan nog wel een maand rekken denk ik, en in het volgende voorjaar kan ik zeker een maand eerder beginnen, of wellicht anderhalve maand. 


Het telen onder plastic is nieuw voor mij en zal het nodige aan probeersels op gaan leveren. De kassen in het Westland hadden luchtramen en die gingen ook nog eens computergestuurd open en dicht... hahahaha die luxe heb ik nu niet, dus dat komt echt neer op 'fingerspitzengefühl'. Men stelt dat je de tunnels aan de luwe zijde aan de onderkant moet openen om te beluchten. In de zomer zal het plastic er waarschijnlijk geheel of gedeeltelijk af kunnen. Al met al een uitdaging dus!


De frames staan op het bedrijf in 'Sannidal' nog in elkaar, en zullen volgende week uit elkaar geschroefd moeten worden. Vervoer naar Holte (60 kilometer) wordt geregeld.
Ik kom er toch steeds weer achter hoeveel luxe ik in het Westland had! Hier moet ik er steeds weer bij nadenken over hoe ik het voor elkaar krijg en wat ik daarbij nodig zal hebben. Ik moet nu alles bewuster mee gaan maken, en dat maakt het ook meer iets van jezelf! Leuk, maar ook spannend!

Over spanning gesproken!

Op de fiets richting Grova en daar de afslag richting Flågesund genomen. Dat stukje had ik al eerder met de auto gedaan, en die had behoorlijk moeite met de klim, ik moest op het rechte eind zelfs terugschakelen naar z'n twee om met 40 Km/u verder te kunnen. Hier geen, of slechts enkele, haarspeldbochten. Gewoon een kronkelende weg de berg op!

Ik had me voorgenomen deze route ooit met de fiets te gaan proberen, met het idee dat het me waarschijnlijk niet zou lukken...
Behoorlijk tegen beter weten in nam ik dus die afslag, met de gedachte in mijn hoofd "wie niet waagt, wie niet wint" en "je kan altijd terug als het niet gaat"... Kijk, dat zijn nog eens positieve gedachten!


Poehee! Dat was me een klim met het fietsje!!! Ik ben een stuk of drie keer gestopt om op adem te komen, maar ik heb het wel gedaan! Ben dus erg trots op mezelf...hahahha Het plateau waarop je terecht komt (grens van Drangedal en Kviteseid) ligt op pak em beet 600 meter hoogte, maar volgens mij ligt Grova ook niet op zeeniveau. Ik ga er maar even vanuit dat ik een klim van 500 meter voor elkaar heb gebokst!

Al met al weer een overwinning en 35 kilometer op de teller. Ik denk dat ik nu alles aankan en het rondje over Treungen Vrådal wel een keer kan gaan plannen. Daar trek ik dan echter wel een dag voor uit, want het is waarschijnlijk een kilometer of 75 bij elkaar.

-