Sunday, 27 June 2010

(45) 'Halo of flies'

Het is nu echt aan het zomeren op het veld! De hoeveelheid insecten is hiermee eveneens toegenomen. Schade aan de gewassen valt tot nu toe mee, en dat moet ik maar meteen even afkloppen... 

Van het kruipende spul heb ik persoonlijk geen last, maar van het vliegende soort wel! En die willen dan ook nog eens uit zijn op mijn bloed! Er zijn hele kleine vliegjes die je van alle kanten lek proberen te prikken... niet pijnlijk, maar het jeukt als de neten! Hoe die beesten heten, ik ben het vergeten... en wil het ook liever niet weten :-)
Een andere vlieg die reuze irritant is: de Chrysops relictus... (goudoogdaas) Dat is een steekvlieg (vrouwtjes) die bijna de hele godganse dag om mijn hoofd cirkelen, en als ze eenmaal geland zijn, je als voedselbron menen te kunnen gebruiken. Ze prikken gewoon door mijn T-shirt heen! Ik weet niet wat erger is, het zoemen om je hoofd, of het pijnlijke steken met jeuk tot gevolg. Wellicht is er een middeltje die ze afweert? Ik ga de komende week de muggenmelk eens proberen. Of een iPod zodat de muziek overheerst?


Het veld is nu voor het grootste gedeelte beplant of ingezaaid. 
Een deel van de Erwten is door vogels (denk ik) uit de grond opgewipt en opgegeten, dus daarvan hoef ik geen oogst te verwachten. Ook de eerst geplante kolen willen nog niet echt groeien. Die hebben weliswaar 20 weken tot oogst, maar dan moet er binnenkort toch wat progressie komen denk ik.

Deze week een begin gemaakt met het plaatsen van staken, die uiteindelijk bij alle klimbonen moeten komen te staan.
Ik zou bijna denken dat ik het wat rustiger ging krijgen, maar de 'ongewenste' planten gaan als de brandweer! Op de foto is een nog niet geschoffeld stukje van het veld te zien. Ik zou bijna denken dat het gezaaid is, zo mooi uniform is het opgekomen!!!


Volgende week zal er dus veel geschoffeld moeten worden en ook op de knietjes 'wieden' tussen de gewenste planten.

Op de foto's kan je zien dat het goed gegroeid is de afgelopen twee weken! De wortelen en uien zijn inmiddels ook boven de grond gekomen en de kool in de zaaibakken, kan binnenkort uitgeplant worden.

Het werken op zaterdag is met al die drukte een vaststaand feit, en ik raak er ook al weer zoals vroeger aan gewend dat het weekend maar één dag lang is.   

De supermarkt:  

Elk dorp heeft zijn eigen 'buurtsuper', en daar kan je best veel aan diversiteit kopen. Uiteraard heeft een groter dorp als 'Drangedal' een grotere super, en is daar meer keus. Je zou dan tevens verwachten dat je daar voor hetzelfde artikel minder zou betalen... Hetzelfde soort en merk brood kost bij de 'Spar' in Drangedal 23,90 kronen terwijl het hier in Tørdal bij 'Joker' (uitspraak: Joeker) slechts 20,90 kronen kost. Gek hè!

De Pepsi Cola (en waarschijnlijk de Coca ook) zit hier in hardplastic flessen die daadwerkelijk hergebruikt worden (kan je zien aan de krassen op de flessen). Mocht je van mening zijn dat dit in Nederland ook gebeurt met statiegeldflessen, moet ik je teleurstellen. In NL wordt het plastic ingezameld om versmolten te worden tot nieuwe flessen. Wat milieutechnisch het beste is, weet ik niet. Het is een kwestie van 'schoonmaken' versus 'versmelten', voor de een heb je een chemisch schoonmaakmiddel nodig, voor de ander een hoop energie.

-

Monday, 21 June 2010

Een Jaar Norge!

Sommige webcamera's houden een archief bij. Het leek mij leuk om van elke dag van het jaar een afbeelding te pakken (van rond middaguur) en die achter elkaar te zetten. De locatie is Zuid Noorwegen (Tranby-Lier in de buurt van Drammen), hemelsbreed zo'n 100 km vanaf Drangedal.

Zie hier voor de 365 afbeeldingen


Hier de BRON van dit webcam archief.

En hier een link naar LIVE beelden van dit weerstation (24-7)!
Zeer fraai uitzicht over het dorp.

-

Sunday, 20 June 2010

(44) De Eerste Klanten

Een aantal weken geleden vloog ik naar Nederland om de motor op te halen. Hiervoor had ik een retour-ticket bij de KLM moeten kopen. Enkele reis is iets waar men bij de 'Koninklijke' niet voor in is. Dat wil zeggen, je kan wel een enkeltje kopen maar dan moet je business-class vliegen. Met andere woorden: dat is dubbel zo duur als een retour in de 'tweede' klasse. Ik was zo snugger om de retourvlucht een maand verder te zetten, op zich wist ik niet waarom. Afgelopen week heb ik de personenauto naar NL gereden, omdat ik hem had verkocht aan een kennis, en heb ik de retourvlucht goed kunnen gebruiken. Het had natuurlijk veel slimmer geweest als ik de auto een maand geleden naar NL had gereden toen ik de motor haalde. Tja... achteraf gezien...

Ik had de bedoeling om pas een Noorse auto te kopen als mijn huis verkocht zou zijn. Dit omdat ik bij eerder onderzoek gezien had dat je flink in de buidel moet tasten voor je hier een redelijke auto heb. Ik hield rekening met 10 a 15.000 euro, en dat zou een behoorlijke aanslag op de reserves betekenen. Om meteen naar de bank te rennen leek mij geen goed idee. Een dag of 14 geleden ben ik toch weer eens gaan kijken op www.finn.no, om te zien of er iets goedkopers te vinden zou zijn, maar toch degelijk in kwaliteit. Ik vond er een aantal die best in prijs meevielen, en twee ervan stonden bij een dealer in Sannidal (50 km afstand). Samen met Timo daarheen voor een tweetal testritten, de eerste was een Volkswagen Caddy en de tweede een Citroen Berlingo. Beide auto's waren 10 jaar oud met best veel kilometers op de teller. Ik schrik daar niet snel voor terug, als je het bij de proefrit immers niet merkt, zal het niet per sé een nadeel zijn. De Caddy reed heerlijk, het was daarnaast totaal niet hoorbaar dat zich een laadruim achter de stoel bevond! De acceleratie was super! De TDI (turbodieselinjectie) zorgde voor 90 PK en fel reageren op het gaspedaal. Terugschakelen als je een helling moet nemen is niet nodig, dit in tegenstelling tot de personenauto. Volgens de boeken was het onderhoud eveneens in orde. Het enige wat niet goed was, waren de remmen; hij remde schokkerig. Volgens de man van de garage zou dat waarschijnlijk verholpen kunnen worden. Eigenlijk al besloten voor de VW te gaan, toch nog een proefritje met de Berlingo gemaakt. Oef! Op bijna alle vlakken een grote verliezer. Slechtere acceleratie, veel gerammel in de laadruimte, ook de hele rijervaring viel tegen. Pluspunt: veel ruimte, zowel in de cabine, als in het laadruim. 
Na een geregelde korting ivm niet inruilen van mijn auto, werd de koop gesloten.

Afgelopen donderdag ben ik de trotse bezitter geworden van een mooie Volkswagen Caddy 1,9 TDI!




Wegenbelasting kennen ze hier uiteraard ook! Årsavgift kost 3245 kr. (€ 405,-) Als dit al is betaald door de vorige eigenaar, dan hoef je daar niets voor te betalen. Het zit uiteindelijk gewoon ergens in de aankoopprijs verwerkt. Op de kentekenplaat zit een sticker voor 2010 ten teken dat er belasting betaald is. De verzekering heb ik bij 'if forsikring' ondergebracht, eigenlijk alleen omdat ik die verzekeraar als klant ken van mijn werk bij Van Ameyde.


Het verbruik van de wagen ligt tussen de 1:17 & 1:19 heb ik mij laten vertellen. Als dat klopt (want dat gaan we natuurlijk even controleren...) rijd ik hiermee 1000 km op een tank van 55 liter... YES!

De wagen is zoals gezegd voor Noorse begrippen niet duur, in NL zou hij echter maar de helft kosten. Waarom dan geen auto in NL gekocht? Welnu, importeren van auto's naar Noorwegen is een kostbare aangelegenheid, en bij inruil zal je er minder voor terugkrijgen omdat het een 'importwagen' is. Hoeveel dat inruilnadeel precies is, weet ik niet. 
Ik heb ik voor de grap even de import uitgerekend: Importeren van een dergelijke auto uit hetzelfde bouwjaar kost meer dan 11.000 euro! Als je daarbij de aanschafwaarde optelt, kom je op 13,500 euro... OEF!
Geen optie!!!

-

Door wederom een NL-NO trip, heb ik deze week niet veel op het land kunnen doen.
De prei is inmiddels wel uitgeplant, en ook de tomaten staan met hun worteltjes in de grond. Het restant tuinbonen was ook groot genoeg voor uitplanten. Ik had mazzel dat ik genoeg tijd kon besteden met planten, want voor zaaien was het geen geschikt weer; het waaide er flink op los! Met een droge toplaag betekende dat tevens dat het erg stoof! Knielend met de rug naar de wind gekeerd betekende dit soms een wervelwind boven de bak met planten. Ik werd vaak genoodzaakt om mijn hoofd opzij te draaien, wilde ik geen zand in mijn ogen krijgen! Komende week zal de wind gaan liggen is voorspeld, en kan ik weer met de wortel en uienzaadjes aan de slag. Op dit moment is 1700 m2 van het stuk land beteeld. Dat zijn netto meters; alle paden zijn er vanaf getrokken. Uiteindelijk zal het op iets van 4000 beteelde meters uit gaan komen denk ik. 

De eerste 'klanten' werden deze week op het veld gesignaleerd! Rupsen, bladluizen, en een uienvlieglarve. Een rijtje van een 5-tal erwtenplantjes was tot op de grond weggevreten. De klanten vinden mijn groenten dus goed te eten. Als Bio-boer kan je in zo'n geval slechts hopen dat de natuurlijke vijanden ook op het land aanwezig zijn, en dat klopt ook. Deze week heel wat lieveheersbeestjes gezien, en ook sluipwespen.  

Ik heb trouwens vernomen dat men hier geen wekelijkse markt kent zoals in Nederland! De markt, zoals de 'Bondens marked' waar ik het eerder over had, vindt plaats eens in de zoveel weken, het is een soort van reizend circus. Die verschillende plaatsen zijn niet echt dichtbij; de marked in Kragerø ligt op 60 km en is de dichtstbijzijnde, de volgende op 100 km, en de volgende twee op 150 km. Op zich doenbaar, maar hoeveel moet je verkopen om de brandstofkosten eruit te halen?


TIP: Werkhandschoenen, zijn niet bedoeld om zomaar alles mee te doen, m.a.w. te werken... Een tijdje geleden een aantal paar aangeschaft, en ik had het domme idee dat je met dergelijke handschoenen prima zou kunnen harken. MIS!! al na een half uurtje twee blaren!!! Destijds in het Westland had ik die ervaring al gehad met bepaalde werkzaamheden, zal ik het ooit leren? :-)

Oja... nog weer wat foto's omdat ik het niet laten kan dit mooie land te fotograferen... 

-

Friday, 11 June 2010

(43) Twee Weken op het Land

Spierpijn, zonnebrand, zweten... zomaar wat woorden die bij het leven als 'frilandsgårdner' horen.

De eerste maandag begon al goed! Ik had het idee dat ik wel een uur of drie met ontbloot bovenlijf op het land zou kunnen werken. Ik zorgde er zelfs voor dat ik niet constant dezelfde kant opwerkte... Zonnebrandolie dacht ik niet nodig te hebben voor dit beperkt aantal uren. Toen ik aan het eind van de dag in de warme autostoel ging zitten leek het wel of mijn rug in brand stond! Dagen heb ik er pijn van gehad en slecht kunnen slapen omdat ook de schouders behoorlijk verbrand waren. Nu zijn we een dag of tien verder en is de grootste vervelling afgerond. 

De spieren, hebben na dik tien jaar kantoorwerk, toch wel iets van hun soepelheid verloren (of zou het de leeftijd zijn....hahahhaha). Feit is dat je als vollegrondstuinder bijna al je werk dicht bij de grond hebt, of toch zeker in het begin van de teelt. Bukken, kniebuigingen en kruipen is dan ook aan de orde van de dag. De grond is gelukkig na het fresen heerlijk zacht voor de knieën, dus zelfs de knielappen gebruik ik na de eerste dag niet meer.

Afgelopen week was het een dag bewolkt en regenachtig. Als je buiten werkt merk je daar minder van dan als je binnen zit, ik kon dus gewoon doorwerken. Wel met het Van Ameyde jasje aan, om niet te nat te worden :-)

Ik probeer dagelijks vijf bedden van 38 m3 te vullen, met hetzij planten, of zaden. Eerst loop ik het bed rond om stenen te rapen, daarna wordt het bed gefreest (2 x heen en weer). Na het fresen wordt het bed geharkt en de naar boven gekomen stenen en ongewenste planten cq wortelstokken verwijderd. Afhankelijk van wat er op het bed komt, wordt er direct geplant met een plantkar waar 3 bakken met planten opstaan, of er worden zaaigeulen getrokken die daarna met de hand gevuld worden. Naast het op de bedden zaaien heb ik ook nog wat zaaibakken voor de kruisbloemigen gemaakt. Sommige groenten kan je namelijk het beste eerst in een 'zaaibak' zaaien en na een paar weken pas uitplanten. Reden: niet alle zaden ontkiemen als je terplekke zaait.


Na het planten krijgen de plantjes met de slang een slokje water. Mijn ervaring is dat ondanks dat het de afgelopen tijd erg warm en droog was, één keer watergeven voldoende is om de planten aan te laten slaan. De grond heeft een zeer goed watervasthoudend vermogen. Als laatste worden de draden voor de bedmarkering verwijderd, en verplaatst naar het lege stuk land om aldaar een nieuw bed uit te zetten. Ik hanteer 1,5 meter brede bedden, en deze hou ik 25 meter lang. Tussen de bedden een loop/werk pad van 50 cm. Het hoofdpad is 2 meter breed gehouden om een goede aan en afvoer van dingen mogelijk te maken. 

Hier wat recente foto's van de groententuin!

Er wordt een wisselteeltsysteem toegepast binnen de økologiske teelt (EKO) en derhalve staan er slechts twee bedden naast elkaar met groenten uit dezelfde familie. Bijv. spruiten, bloemkool - snijbonen, prinsessenbonen - wortelen - uien - kropsla, ijsbergsla.... enz. Dus volgend jaar zullen de groenten twee plaatsen opschuiven, waardoor de spruiten dus op het bed komen waar de snijbonen hebben gestaan. Met dit systeem zorg je voor een gezonde bodem, zodat ziekten minder vaak zullen voorkomen. Tevens is het zo dat een boon stikstof in de grond achterlaat (dat wordt in de wortels van de bonen opgeslagen), en een koolgewas dit nodig heeft. Wortels en uien helpen elkaar vanwege hun reuk waardoor schadelijke insecten geweerd worden. 


*Met dank aan familie Koene die mij deze fraaie kaart zonden.

Het is een boeiend onderwerp, de wereld der ecologie. En het zien ontwikkelen van zaadje naar plant geeft veel voldoening!

Om Sijmen Brandsma (http://www.versvanhetland.nl/) te citeren: "Wat trouwens ook een wonder is, dat er uit zoiets doods als een zaadje, droog en onbeweeglijk, weer leven te voorschijn komt. Sommige zaden kunnen wel tientallen jaren blijven liggen, om dan te ontkiemen. Als u het bewust eens mee wilt maken, neem dan een droge erwt of boon. Laat hem een week liggen, en zie, er gebeurt helemaal niets. En volgend jaar, als u hem nog nier vergeten bent, is er ook nog niets gebeurd. Leg je hem in vochtig zand en een beetje warm, en in drie dagen is hij opgezwollen en komt er een kiem/wortel uit. Dat is toch geen wonder, denkt u misschien. Nou, dat vind ik wel."

Amen!

-

Tuesday, 8 June 2010

(42) Zelf Verhuizen (Naar Norge)

Het bericht is niet actueel, maar in het kader van gedeelde info, wel handig om te publiceren denk ik.


Omdat ik maar weinig inboedel mee zou nemen, lag het voor de hand dat ik zelf een busje zou huren en de boel verhuizen. 


Hier de ins & outs van die verhuisklus.

Iveco 40C12 met opbouw en laadklep (18M3) 
(Deze wagen kreeg ik ipv een bestelbus die op dat moment niet beschikbaar was. Geen extra huurkosten)
Huurperiode 4 dagen
Per huurdag 100 KM vrij daarboven 13 cent per KM
dagtarief bestelauto 48,- euro (tarief Iveco is dus hoger)

Øresundsbron € 77 (Van 6-9m)
Storebælt € 88,-

Veer Hirsthals-Larvik  227 euro


Hou er rekening mee dat de vrijwel niets aan de hoogte van de verhuiswagen hebt, tenzij er objecten zijn die niet uit elkaar geschroefd kunnen worden en dus een bepaalde hoogte noodzakelijk maken.

Het brandstofverbruik is een niet te onderschatten kostenpost! Zeker op de heenreis zal je rekening moeten houden met een fixe hoeveelheid liters die je tanken moet.  Gemiddeld brandstof verbruik van de Iveco was 1:6 (op de heenreis 1:5, op de terugweg 1:7) In het buitenland staan de tankstations minder dicht bezaaid dan in Nederland, rij de tank dus niet leeg tot de laatste druppel; wees op tijd met tanken!

Vergeet niet bij je planning rekening te houden met de maximale snelheid van de verhuiswagen! Soms kan hij wel harder, maar is het niet verstandig. 90 - 110 met de Iveco was het beste te doen. Als je een routeplanner hebt, zal je zien dat je de geschatte aankomsttijd nimmer gaat halen. Zeker als je een deadline hebt met een veerboot, kan dat voor een onaangename verrassing zorgen! Motto: ga voor je gevoel véél te vroeg van huis.

Voor het regelen van de dingen bij de Douane, moet je een “Importation of removal goods Declaration” ingevuld bij je hebben, en tevens een lijst met alles wat je importeert (inhoud van de wagen). Met de lijst mag je eerst naar het loket van het Douanekantoor. Meteen doorrijden naar de ‘rode’ zone zal waarschijnlijk betekenen dat je terug gestuurd wordt. Bij het loket krijg je een aantal stempels en moet je opgeven hoeveel TV-ontvangers je hebt. Dit is voor de verplichte bijdrage aan de staatsomroep (NRK). Daarna kan je de 'rode' zone inrijden en de formulieren laten zien. Er is een kans dat de wagen geïnspecteerd zal worden.

Zorg ervoor dat je spullen die je direct na aankomst nodig denkt te hebben, op een plek in de wagen neerzet die bereikbaar is en de dozen eventueel gemarkeerd zijn. Mocht je vaker moeten rijden, zal je tevens rekening moeten houden met de spullen die je op het oude adres achterlaat, of op de terugweg weer mee zal moeten nemen. Om maar een paar dingen te noemen: frisse kleding, tandpasta en borstel, kam, handdoek en zeep, spullen om te kunnen overnachten; te denken aan een luchtbed en slaapzak. Dat laatste is ook aan de orde als je op het nieuwe adres nog niet direct de beschikking hebt over een bed.

Ook belangrijk is dat je op het nieuwe adres iets te eten hebt, waarschijnlijk is een snelle hap prima, dus neem iets van conserven mee of noodles. Met uitsluitend een waterkoker kom je dan een heel eind! Ook aan een eenvoudig ontbijt zal je moeten denken.

Onderschat niet het nut van het noteren van alles wat in de specifieke dozen gaat. Je zoekt je echt een ongeluk als je hier te makkelijk over denkt. Zelfs als je denkt dat het noteren van dat ene dingetje niet belangrijk is, toch doen. Het opschrijven kost minder tijd dan er in tig dozen naar gaan zoeken. Het opschrijven van waar je dingen uiteindelijk in het nieuwe huis een plekje geeft is ook van belang. Je zal pas na verloop van tijd weer precies weten waar alles ligt, tot die tijd is een lijst erg handig. Leg alles bij voorkeur op een logische plek, dat maakt het onthouden een stuk makkelijker. 

Bij het uitladen de spullen bij voorkeur meteen in de kamer zetten waar het straks geplaatst moet worden. Zet alleen hele zware spullen meteen op hun definitieve plek in de kamer. Het inrichten kan beter gedaan worden als de verhuiswagen volledig leeg is.


Neem op de heen- en terugweg de nodige rust! Doorrijden als je moe ben is erg gevaarlijk, en ondanks dat de verleiding van het verkorten van de reistijd groot is; niet doen! Of bij die rust ook een overnachting hoort als je meer dan 12 uur moet rijden? Ja, eigenlijk wel. 

Na het terugbrengen van de verhuiswagen kom je in een bijna leeg huis, die eigenlijk al niet langer je ‘thuis’ is. Na een verdiende nachtrust op een luchtbedje is het de volgende dag dan ook niet moeilijk om te beslissen dat er weer gereden gaat worden. De laatste spullen inladen! Er lag in mijn geval dus nog genoeg spul dat met gemak in de verhuiswagen had gepast! Spullen die in een personenauto véél ruimte innemen. Bijvoorbeeld een gieter, bloembakken, emmers, en kratten. Voor je het weet past er niets meer bij en moet je alsnog spullen achterlaten. Dat was natuurlijk niet de bedoeling.

Zou ik een volgende keer weer zelf verhuizen? Ja, waarschijnlijk wel, zeker nu er wat ervaring opgedaan is, en het een volgende keer ook vast efficiënter verlopen.

-

Sunday, 6 June 2010

(41) Eerste Week van Juni

Het was vandaag fantastisch weer, dus om een uur of tien op de motor gaan zitten voor een lekker stukje toeren! Het werd weer volop genieten geblazen!


In vijf uur tijd iets van 250 kilometer door dit prachtige Telemark gereden. Vroeger moest ik altijd eerst door de zure appel van een stuk snelweg heen happen, hier in Norge is het vanaf de eerste kilometers meteen raak! Binnen honderd kilometer vanaf huis, zit je op 1000 meter boven de zeespiegel. Wat dat doet met het landschap... bekijk de foto's zou ik zeggen. Het is ineens of je in een ander land terechtgekomen bent. Hierdoor kreeg ik ook meteen een vakantiegevoel. Ik was trouwens niet de enige motorrijder op de weg, velen namen het waar om de zondag op twee wielen door te brengen. Naast motorrijders waren er ook genoeg auto's op de weg. De een met haast, de ander weer juist niet... Op het ene moment heb je een plakker en op een ander moment ben je het zelf die er voorbij wil. Op slingerende wegen is dat niet altijd eenvoudig te doen, hoewel je met een motor natuurlijk maar een paar seconden nodig heb voor een passeeractie. 
Tijdens vakanties was me al eerder opgevallen dat de motor meer kilometers maakt per liter. Hoe dat precies komt? Mogelijk omdat je eigenlijk nooit hoeft te remmen, en stoppen en optrekken is hier zeldzaam. Feit is wel dat het verbruik van de VFR op 1:18 zit en dat is een kilometer meer dan in NL.

Hier vindt je de foto's van vandaag. (de oplettende kijkers herkennen de locatie van de eerste foto's)

Tuinderschap:

Sinds afgelopen maandag druk in de weer geweest met het kweken van groenten: Frezen, harken, geulen trekken, uitplanten, zaaien... al met al een drukke week! Ook zaterdag moest ik er aan geloven. Tot 20:00 uur was ik op het land aan het werk. Voor alle bedden vol staan zal nog wel even duren. Totaal zijn er 100 bedden te vullen. Eerste prioriteit is van alle groenten minimaal een bed te vullen en daarna dit uitbreiden. Sommige producten moet je eerst volvelds in een zaaibak zaaien en na een week of vijf pas uitplanten. Afijn ik zal jullie de details besparen! Deze week heb ik 16 verschillende groenten gezaaid danwel uitgeplant, best verdienstelijk al zeg ik het zelf.

De 220 volt generator heeft sinds maandag zijn waarde bewezen. De pomp die in het beekje ligt wordt erdoor gevoed en levert een prima waterstraal om de planten direct na het uitplanten bij te gieten. Je moet altijd nog maar zien of hetgeen je ooit bedacht hebt ook daadwerkelijk uitvoerbaar blijkt. Opvoerhoogte van de pomp, de dikte van de slang, de lengte ervan, het verstopt raken van de filter van de pomp... een hoop variabelen, maar zoals gezegd gaat het precies zoals het bedacht is.


De beestjes hebben de groenten ook al gevonden trouwens... hier en daar zie je happen uit het blad. Zelf denk ik dat de vraat meer om het vocht te doen is dan om de smaak. Een week geleden stond er nog lekker sappig gras, en dan is er in een klap niets meer... Dat is denk ik ook niet eenvoudig op korte termijn op te lossen. Volgend jaar zal het veld niet zo massaal bewerkt worden, en zal dat mogelijk het euvel oplossen. Zolang ze maar niet alles opeten, en zich beperken tot blaadjes, vind ik het okay. Tja, je bent bio-boer of niet!

De afgelopen week was zonovergoten en ook erg warm! Uitplanten moet je bij dit soort weersomstandigheden het liefst tegen de avond doen. Midden op de dag planten, zorgt ervoor dat ze meteen slap gaan hangen, en het mogelijk niet overleven. Voor de komende week wordt regen voorspeld, en ook wat meer bewolking. Dat zal de planten wat meer tijd gunnen om met hun worteltjes de grond te gaan verkennen.

-