Friday, 11 June 2010

(43) Twee Weken op het Land

Spierpijn, zonnebrand, zweten... zomaar wat woorden die bij het leven als 'frilandsgårdner' horen.

De eerste maandag begon al goed! Ik had het idee dat ik wel een uur of drie met ontbloot bovenlijf op het land zou kunnen werken. Ik zorgde er zelfs voor dat ik niet constant dezelfde kant opwerkte... Zonnebrandolie dacht ik niet nodig te hebben voor dit beperkt aantal uren. Toen ik aan het eind van de dag in de warme autostoel ging zitten leek het wel of mijn rug in brand stond! Dagen heb ik er pijn van gehad en slecht kunnen slapen omdat ook de schouders behoorlijk verbrand waren. Nu zijn we een dag of tien verder en is de grootste vervelling afgerond. 

De spieren, hebben na dik tien jaar kantoorwerk, toch wel iets van hun soepelheid verloren (of zou het de leeftijd zijn....hahahhaha). Feit is dat je als vollegrondstuinder bijna al je werk dicht bij de grond hebt, of toch zeker in het begin van de teelt. Bukken, kniebuigingen en kruipen is dan ook aan de orde van de dag. De grond is gelukkig na het fresen heerlijk zacht voor de knieën, dus zelfs de knielappen gebruik ik na de eerste dag niet meer.

Afgelopen week was het een dag bewolkt en regenachtig. Als je buiten werkt merk je daar minder van dan als je binnen zit, ik kon dus gewoon doorwerken. Wel met het Van Ameyde jasje aan, om niet te nat te worden :-)

Ik probeer dagelijks vijf bedden van 38 m3 te vullen, met hetzij planten, of zaden. Eerst loop ik het bed rond om stenen te rapen, daarna wordt het bed gefreest (2 x heen en weer). Na het fresen wordt het bed geharkt en de naar boven gekomen stenen en ongewenste planten cq wortelstokken verwijderd. Afhankelijk van wat er op het bed komt, wordt er direct geplant met een plantkar waar 3 bakken met planten opstaan, of er worden zaaigeulen getrokken die daarna met de hand gevuld worden. Naast het op de bedden zaaien heb ik ook nog wat zaaibakken voor de kruisbloemigen gemaakt. Sommige groenten kan je namelijk het beste eerst in een 'zaaibak' zaaien en na een paar weken pas uitplanten. Reden: niet alle zaden ontkiemen als je terplekke zaait.


Na het planten krijgen de plantjes met de slang een slokje water. Mijn ervaring is dat ondanks dat het de afgelopen tijd erg warm en droog was, één keer watergeven voldoende is om de planten aan te laten slaan. De grond heeft een zeer goed watervasthoudend vermogen. Als laatste worden de draden voor de bedmarkering verwijderd, en verplaatst naar het lege stuk land om aldaar een nieuw bed uit te zetten. Ik hanteer 1,5 meter brede bedden, en deze hou ik 25 meter lang. Tussen de bedden een loop/werk pad van 50 cm. Het hoofdpad is 2 meter breed gehouden om een goede aan en afvoer van dingen mogelijk te maken. 

Hier wat recente foto's van de groententuin!

Er wordt een wisselteeltsysteem toegepast binnen de økologiske teelt (EKO) en derhalve staan er slechts twee bedden naast elkaar met groenten uit dezelfde familie. Bijv. spruiten, bloemkool - snijbonen, prinsessenbonen - wortelen - uien - kropsla, ijsbergsla.... enz. Dus volgend jaar zullen de groenten twee plaatsen opschuiven, waardoor de spruiten dus op het bed komen waar de snijbonen hebben gestaan. Met dit systeem zorg je voor een gezonde bodem, zodat ziekten minder vaak zullen voorkomen. Tevens is het zo dat een boon stikstof in de grond achterlaat (dat wordt in de wortels van de bonen opgeslagen), en een koolgewas dit nodig heeft. Wortels en uien helpen elkaar vanwege hun reuk waardoor schadelijke insecten geweerd worden. 


*Met dank aan familie Koene die mij deze fraaie kaart zonden.

Het is een boeiend onderwerp, de wereld der ecologie. En het zien ontwikkelen van zaadje naar plant geeft veel voldoening!

Om Sijmen Brandsma (http://www.versvanhetland.nl/) te citeren: "Wat trouwens ook een wonder is, dat er uit zoiets doods als een zaadje, droog en onbeweeglijk, weer leven te voorschijn komt. Sommige zaden kunnen wel tientallen jaren blijven liggen, om dan te ontkiemen. Als u het bewust eens mee wilt maken, neem dan een droge erwt of boon. Laat hem een week liggen, en zie, er gebeurt helemaal niets. En volgend jaar, als u hem nog nier vergeten bent, is er ook nog niets gebeurd. Leg je hem in vochtig zand en een beetje warm, en in drie dagen is hij opgezwollen en komt er een kiem/wortel uit. Dat is toch geen wonder, denkt u misschien. Nou, dat vind ik wel."

Amen!

-