Sunday, 18 July 2010

(48) Schaapjes Tellen

De afgelopen week stond in het teken van schapen die vanuit de afgebakende velden rond mijn groentenveld ontsnapte. Eerst was het een moeder met twee lammen die zich ineens op het grindpad bevonden. Opgejaagd door auto's die wilde passeren kwamen ze steeds dichterbij... uiteindelijk heb ik de boer gebeld om te melden dat zijn schapen op de weg liepen. Omdat schapen vast en zeker dol zijn op een vers kropje sla, leek het mij beter om ze een stuk terug te jagen richting het veld waar ze vanaf kwamen. Blijkbaar heb ik een angstaanjagende uitstraling want toen ze eenmaal langs de schapenwei liepen sprongen je spontaan over het hekwerk met schrikbraad. De moeder was daar iets handiger in dan een van de lammen die aan het draad bleef hangen en dit een heel stuk meetrok! "AUW!" dacht ik, maar het beest gaf geen kik. Even later kwamen de Poolse werknemers die voor de schapen zorgen met hun pick-up truck aanrijden, en nadat ik meldde dat ze over het hek waren gesprongen werd het hekwerk gecontroleerd en steviger in de grond geslagen. Dat de beesten ontsnapte vond ik wel logisch, want de hoeveelheid gras op de wei begon op te raken. Dat had de boer zelf ook in de gaten, aangezien hij de volgende dag de schapen naar een verse weide heeft gebracht. Daarmee was meteen ook het over het hek springen onmogelijk gemaakt, want dat was twee meter hoog!


Twee dagen later... kom ik om een uur of acht op het landgoed aangereden en loopt er een paniekerig blatend lam over het grindpad langs het hek met aan de andere kant diens moeder... die het ook allemaal niet meer begreep...
Ook op die dag kwam er weer het nodige aan verkeer over het pad, wat ervoor zorgde dat het arme schaap heen en weer bleef lopen, steeds zoekend naar het gat waar het eerder doorheen gekropen was. Tevergeefs! Hoewel ik op een bepaald moment het dier niet meer hoorde en dacht dat het verder weg langs de buitenrand gelopen was.
Toen de schapenherder even later ook aan zijn werk wilde gaan hield ik hem aan en meldde het incident. Ook nu weer werd het nodige aan reparatiewerk uitgevoerd, wat hopelijk afdoende is!


Deze week viel er best veel water en werd het steeds lastiger om op de losse grond te lopen. Op een dagdeel viel 11 mm regen. Meer dan genoeg om in een keer te vallen dunkt mij! Ook een paar dagen later viel er nog een paar millimeter.
Opspattend water maakt wel een baggerbende van mijn sla! die zien er echt niet uit na zo'n hevige regenval! Gelukkig regent het meestal nog een beetje licht na, zodat het blad weer een beetje toonbaar wordt. 

het onkruid heeft ook deze week weer de meeste tijd gekost, en ik denk dat dit nog wel even zo zal blijven. Ik zie het werken op het land als een proces waarbij ik elke dag de situatie bekijk en afweeg welke taken die dag voorrang moeten krijgen. In principe steeds tegen het punt aanleunend waarop het probleem te groot wordt. Ik moet zeggen dat het tot nu toe zo is dat alles 'precies' op tijd gebeurt, niet op het meest ideale moment, maar in ieder geval niet te laat! 
In mijn optiek heeft onkruid wieden trouwens niets te maken met de grond 100% onkruid vrij maken, het is meer het verwijderen van het kruid dat op dat moment overwoekerend aanwezig is. Met andere woorden: het grootste trek je uit en hetgeen je nauwelijks pakken kan, laat je voor een volgende keer staan. Zo kan je sneller werken en werkt het niet frustrerend om te zien dat er na een week wéér onkruid staat. Het laatste 'vuiltje' krijg je toch nooit! 

Tuinderstip: het kruid 'Herderstasje', start met een rosetje van blad dicht op het grondoppervlak, om die uit te trekken moet je ín de grond de wortels te pakken zien te krijgen. Dat is erg lastig! Als je een week wacht, komt er een stengel met bloemknoppen. Aan die stengel trek je de plant erg makkelijk uit de grond. 


Uiteraard moest er ook nog sla geplant worden en onderhoud aan gewassen; tomaten dieven, erwten van geleidedraden voorzien, de laatste bonenstaken gezet, en als laatste de bonenranken in de zojuist geplaatste staken indraaien.
Dat laatste is een lastig werkje! Niet omdat het zwaar is, maar omdat een boon tegen de klok indraait!!! Dat is zó tegennatuurlijk dat ik om de haverklap weer met de klok mee aan het draaien was.... ik kreeg het niet voor elkaar om het gedachtenloos te doen.  

-