Tuesday, 14 September 2010

(56) Wolf in Schaapskleren

Vandaag weer een groenten-bezorgritje Drangedal-Oslo-Drangedal achter de rug! Ik zou bijna denken dat ik een 'Game' aan het spelen ben en vandaag in een nieuw 'level' terecht was gekomen... een moeilijker level om precies te zijn! Hopelijk kan ik straks de 'eindbaas' aan...

Op de hele route regende het flink door, wat het zicht, dat toch al slecht was, er nog belabberder op maakte!
Nachtrijden is trouwens iets raars, zat ik me te bedenken. Je hebt zo weinig informatie die de ogen bereiken, dat de ogen anders gaan werken dan overdag. Je zou het bijna staren kunnen noemen. Toen ik mij dat realiseerde, probeerde ik even 'gewoon' te kijken en dat werkte voor geen meter! Dingen proberen te zien waarvan je weet dat ze er zijn, maar vervolgens onmogelijk van het overige 'zwart' te onderscheiden; gekmakend! Waarschijnlijk is het analoog aan het angst-element waar mensen die bang zijn voor het donker mee te maken hebben... uhmmmm.... interessant! De eerste kilometers zijn de moeilijkste omdat de ogen 'willen' zien, en zich nog niet hebben neergelegd bij het 'niet' zien.

Sinds vorige week zijn de reflector stokken weer geplaatst, wat als een geschenk uit de hemel kwam. Vorige week kon ik de witte strepen nog volgen, maar nu met al dat water op de weg was dat zo goed als onmogelijk. Deze rit duurde dan ook langer dan de vorige. Ook was er in Oslo een ongeval gebeurd en ging daar zeker en kwartier verloren met file-rijden. Omdat ik op tijd (lees 35 minuten te vroeg) van huis was gegaan, was ik toch nog tien minuten te vroeg op de plaats van bestemming. 


Op de terugweg heb ik bij licht de rijbaan van de E18 kunnen bekijken die ik nog geen half uur eerder bereed. Er zijn mensen die stellen dat Norge geen verkeer-chaos kent, welnu; De E18 richting Oslo is gewoon net zo'n drama als de A13 van Rotterdam naar Den haag in de vroege ochtenduren!  Stilstaand of langzaam rijdend verkeer wat de klok slaat, en dat kilometers lang!!! Ik zal dus echt dat half uur eerder moeten blijven vertrekken, anders kan ik de aankomsttijd wel op mijn buik schrijven.

Op de weg is het inmiddels al duidelijk 'herfst'; er zijn namelijk al vele blaadjes gevallen, en de bossen krijgen de mooie herfstkleuren.

Op de weg naar huis een drietal watervallen bezocht, onder het mom "het regent, dus staat er het vallende water niets in de weg". De foto's tref je HIER aan. Twee van de locaties vallen onder 'Gea Norvegica' waarvan het 'Kjærra Fossepark' zeer fraai is, zeg nu zelf! 


Een Geopark is een door de Unesco gedefinieerd gebied met één of meer locaties van wetenschappelijk belang, niet alleen vanuit geologisch standpunt maar ook door zijn archeologische, ecologische en culturele waarde.

Autopass

Vorige week een overeenkomst aangegaan met het Noorse automatische tolsysteem 'Autopass'.
Zoals wellicht bekend, is het wegensysteem van Norge voorzien van een behoorlijk aantal tolwegen. Hierbij heb je de vaak, maar niet altijd, de keus uit; 
1) aan een bemande kassa betalen, 
2) bij een automaat muntjes inwerpen, 
3) onder het 'Autopass' poortje doorrijden.  

Optie 3 leek mij het handigst
Het was even uitzoeken wat ik precies moest doen om de boel werkend te krijgen, maar het bleek niet zo ingewikkeld.
Op internet moest ik eerst de toldienst kiezen die op mijn route ligt, daarna aangeven dat ik nog geen zender ('brikke' noemen ze die hier) heb. Vervolgens heb ik mijn gegevens opgegeven en gekozen voor betalen achteraf. Tot slot akkoord gegaan met de algemene voorwaarden.


Daarna kreeg ik een scherm met de ingevulde gegevens, en dacht "uh, ja, en wat nu?".
Het was niet helemaal duidelijk of het allemaal goed was gegaan, maar ging er toch maar vanuit. Twee dagen later zat er een pakketje in de postbox met daarin de 'brikke'. Dat ding gemonteerd en vandaag gezien dat er bij het onder het doorpoortje rijden (60 km/uur) een groen licht gaat branden.

Wat ik wel omslachtig vind is, dat je steeds toldiensten moet toevoegen als je een andere route gaat rijden. Tenzij ik het niet helemaal begrepen heb.

-