Sunday, 19 September 2010

(57) Woensdag; gehaktdag

Ik heb wat regelmaat aangebracht in de werkzaamheden, waaronder het verwijderen van rupsen uit de kool. Woensdag loop ik alle bedden langs om de rupsen, die zich tegoed doen aan een lekker økologisk hapje, een kopje kleiner te maken. Nee... ik maak er niet echt gehakt van! Hoewel ik mij voor kan stellen dat rupsen goed als voedsel kunnen dienen, ze eten immers uitsluitend 'kool'... mogelijk breng ik mensen op een idee....hahahahaha

Deze week weer hollen of stilstaan geblazen, hoewel het hollen wel iets minder is omdat men minder groenten bestelt. Zo wilde mijn klant deze week maar twee kilo bonen, terwijl ik er minstens twaalf kilo van had hangen die geoogst moesten worden! Wat die je in zo'n geval? Je stuurt wat sms-jes naar lokale Nederlandse klanten in de hoop dat de 15% korting (rabatt, noemen ze dat hier) voldoende afzet genereert. Op goed geluk dus donderdag alle bonen geoogst, en afwachten. Ik heb voor alle kilo's een klant kunnen vinden, dus dat ging uitstekend. Onder het motto "De winter is lang en een paar kilo in de vriezer is dan wel zo prettig!"  

Deze week had ik een behoorlijke hoeveelheid sla oogstklaar op het land staan, maar mijn vaste sla-klant wilde er slechts 10 van hebben... Andere leveranciers hadden hem al genoeg geleverd, zei hij. Als het effe tegen zit, kan je slechts hopen dat ze volgende week nog goed genoeg zijn en met name dat ze niet bevriezen! En wat denk je, doet de andere klant die tot nu toe nog geen sla had gekocht, een bestelling van behoorlijke omvang (meer dan ik heb dus...). Lachen toch, hoe dat allemaal op zijn pootjes terecht komt?

Een week geleden zag ik bij het oogsten van de Sperziebonen dat er wat luis op een van de planten was gekomen. Daar heb ik verder niets aan gedaan. Soms doe of laat ik dingen die ik zelf ook niet begrijp! Een week later kwam ik dezelfde plant tegen, en wat denk je; zijn alle luizen dood! Toch nog een lieveheersbeestje actief? 
Bijzonder hoe de natuur je helpt als je met haar meewerkt. In de glastuinbouw was het zien van de eerste paar luizen een teken dat je na een week een groot probleem zou hebben, met als gevolg dat je of massaal natuurlijke bestrijders in moest zetten of met de chemocar door de kas moest rijden.


Na de regen van dinsdag was het weer hier vervolgens prima. De ene dag echter kouder dan de andere; en als je na een koude nacht (net boven nul) op het land moet gaan werken is het afzien geblazen! De zon staat inmiddels zo laag dat het pas om een uur of tien het hele land beschijnt (zie ook de foto die van 9 uur is), dus als je iets te doen hebt in het verste hoekje, dan zit je in het begin behoorlijk te klappertanden! Maar goed, als je flink doorwerkt, dan wordt je vanzelf warm. Het zijn echter de vingers die de meeste problemen hebben, die verkrampen op een bepaald moment. En het is pas half september! Dat belooft wat voor de komende weken. We gaan het zien, ja toch?!

-