Sunday, 24 October 2010

(64) Winterland

Het was op een woensdagmiddag dat ik, zoals gewoonlijk, op mijn knieën tussen de groenten kroop. Wat zag ik daar in mijn ooghoek, zo langs mijn bril kijkend? Er viel iets wits naar beneden, maar nee dat kan niet! Ik moet het mij verbeelden. Ik hoorde op de achtergrond het rinkelen van bellen, en het geluid leek als een puzzelstuk bij het vallende wit te passen. De eerste sneeuw viel in Drangedal! Ik ging gewoon door met mijn werk en het werd om mij heen witter en witter! Op de bladen van de spruiten lag al snel een dikke laag en eveneens in de mand met geoogste spruitjes.
Nu is sneeuw wel niet zo nat als regen maar als het smelt is er weinig verschil meer, dus ik moest vanwege een natter wordende kraag mijn regenjas aan en de Capuchon op (wat een gruwelijk Frans woord hè!? In het Noors heet het gewoon een 'hette'). Het oogsten van de boerenkool moest ook nog gebeuren, of laat ik het anders zeggen; het kón ook nog gebeuren. De aarde was namelijk bevroren door de diverse koude nachten van zes tot acht minusgraden. Hetgeen aan groenten in de grond staat zal moeten wachten op een periode van dooi, die hopelijk snel komt, want er moet geoogst worden.


Afijn, de boerenkool was inmiddels helemaal wit, en ik moest dus eerst de sneeuw van de plant schudden/vegen voor ik de bladen kon oogsten. Geen bevorderlijke handeling voor de toch al kouder wordende vingers, dat kan ik je wel vertellen! Met dikke kniebeschermers was het kruipen op de bevroren aarde doenbaar, zonder die dingen kan je het wel schudden! Afzien in winterland wonderland zullen we maar zeggen! En denken aan de warme kachel die thuis het lijf weer op zal warmen! Het is trouwens bijzonder om te zien hoe de grond, door het water dat het bevat, lijkt te groeien als de vorst erin komt... er waren plekken waar het in een koraalachtige structuur wel vijf cm omhoog was gekomen en het knisperde onder mijn knielappen.

Op de dag dat de sneeuw viel, heb ik de wielen van de auto vervangen voor exemplaren met 'vinterdekk' (winterbanden). Spijkerbanden zijn in Norge heel gebruikelijk, omdat je met 'spikes' betere grip hebt als de weg vol met ijs ligt. De banden die ik bij aankoop van de auto kreeg, hebben ook dergelijke spikes, en ik moet zeggen het rijdt goed! De eerste tijd uiteraard een beetje aftasten wat snelheid versus grip aangaat, we zijn immers niet van gisteren! 
Spijkerbanden zijn in Nederland niet toegestaan, dus als ik met de auto richting de lage landen wil, zal ik gewone winterbanden + velgen aan moeten schaffen. Verwisselen voor zomerbanden is niet aan te raden, omdat je nooit weet welke weersomstandigheden je hebt als je weer terug in Norge komt! Winterbanden hebben een goede grip op sneeuw en ijs heb ik geconstateerd toen ik hier in maart met een huurauto rondkachelde, dus een goed alternatief.   

De etmaal temperatuur daalt trouwens sneller dan waar ik rekening mee hield, en dat is voornamelijk omdat de weersvoorspellingen erg veel lijken op hetgeen het KNMI doet... waardeloze info dus....hahahaha. Of toch een indicatie waarop je zelf een parameter los mag laten. Zo ben ik eraan gewend geraakt om bij alle temperaturen die 'www.yr.no' opgeeft er een paar graden (3 tot 5) af te halen. Dus als de voorspelling aangeeft dat het vannacht in Drangedal -1 wordt, weet ik dat het in werkelijkheid -5 zal zijn.
De temperatuur die we op dit moment in een etmaal hebben is dan ook onder nul, wat het oogsten vrijwel onmogelijk maakt. Als de plant bevroren is, breekt het blad als je die buigt. En de bevroren grond Maakt het oogsten van wortels, prei, uien enz... onmogelijk om nog te zwijgen over de sneeuw die erop ligt; je ziet niet eens waar wát staat.

Zoals gezegd: afwachten tot het gaat dooien en de sneeuw verdwijnt. Men voorspelt regen in de loop van de week, dus dan smelt het meestal wel wat sneller.


Gisteren weer op de markt in Kragerø gestaan. Vier uur stilstaan is best aan de frisse kant, maar het was niet erger dan op het land in de kou wachten tot de boel ontdooide. 
Dit keer geen Nederlanders als klant gehad, maar er kwamen wel veel aardige Noorse mensen bij mijn kraam kijken en vaak ook kopen. De verkoop was ondanks de slechts vijf verschillende groenten die ik bij me had, redelijk te noemen. In een eerste jaar is het sowieso moeilijk om in te schatten wat 'normale' verkoopcijfers zijn.
Wel grappig dat ik over de schorseneren veel vragen kreeg en er aardig wat mensen waren die het na mijn toelichting wel wilde proberen. Voor ik aan de marktverkoop begon had ik wat huiver voor het Noors moeten praten, maar het gaat echt prima! Ik kan niet altijd de juiste woorden vinden, maar met omschrijven kom je een heel eind! Engels praten weiger ik te doen!

Zie hier voor de foto's van afgelopen week.

-