Sunday, 25 December 2011

(126) Leven in de Brouwerij


Nadat ik de nodige moed had weten te verzamelen, werd afgelopen donderdag de eerste brouwketel van Damfjell gevuld!
Vanaf een schriftelijke instructie zoiets gaan ondernemen is zoals de Noren het noemen 'spennende!'.
Om mezelf wat meer zekerheid van slagen te geven, had ik diverse bronnen geraadpleegd, waarbij de een dít en de ander weer dát stelde.
Dan kan je wel een grove lijn trekken, en denken dat het blijkbaar niet zo strak ligt als voorzien, maar toch... hahaha
Zoals ik wel vaker zeg; gewoon DOEN!

Het inlezen kostte toch al snel een halve dag en het wel of niet een giststarter gebruiken werd een vraag opzich.
Ik las dat je de gist eerst in een suikeroplossing moest doen en dat een dag laten 'groeien'. Andere bronnen stelde dat dit alleen moest met vloeibare gisten... 
uiteindelijk gekozen om, ondanks de droge gist die ik bij eerdere projecten altijd slechts een kwartier van te voren oploste, toch te kiezen voor de 'starter' methode.

(schrootmolen)

Ik had 5 kilo mout in het pakket 'Golden Beverius' zitten en die moet je eerst 'schroten'. Daar heb je een soort van koffiemolen voor nodig, die ik in NL gekocht had als onderdeel van het startpakket.
Volgens het leesvoer, zou het schroten een vervelend werkje zijn, maar dat viel reuze mee! In een twintig minuten was alles door de molen en had ik naar mijn bescheiden mening een mooi resultaat van 'gekneusd' mout.
Hierbij is van belang dat de omhulsel van de gerstkorrel zoveel mogelijk heel blijft.


De elektrische wortkoker moest gevuld worden met water, maar hoeveel erin moest was een raadsel!
De instructie had het over 20 liter, maar dat was dezelfde hoeveelheid als het aantal liters dat ik uiteindelijk over moest houden. Toen las ik dat er een hoeveelheid water, na het filteren, in de mout achter zou blijven, en ook nog eens het een en ander zou verdampen bij het koken... javel...!
Maar ik moet ook nog spoelen bij het filteren... dacht ik
Twintig liter leek me hoedanook veel te veel, en koos voor veertien liter.
Dit opgewarmd tot 52˚C, en vervolgens de mout erbij gemikt! Roeren... en blijven roeren... is het devies!
Ik heb altijd het idee dat het beter is als je rechtsom roert, maar dat is mogelijk alleen maar bijgeloof...hahaha
Zonder erbij na te denken roer ik eigenlijk altijd linksom (tegen de wijzers van de klok in). Waarom doet men dat? Komt onnatuurlijk over, of niet?

(de pan met de vijf kilo mout)

Afijn, nu was het 'maisen' gestart en volgde ik het recept op de voet; 52˚C (12 minuten houden), in tien minuten opwarmen tot 63˚C (30 minuten aanhouden), in tien minuten opwarmen tot 72˚C (40  minuten aanhouden) en als laatste 78˚C gedurende een minuut. Bij elkaar sta je dan (ff snel uitrekenen...) al bijna twee uur achter de kookpot... het lijkt wel alchemie!
Maar dan zijn we er nog niet! NEE... nee... dan ben je pas op de helft van het 'gedoe'!
Er moet gefilterd worden! En dat is een vak apart!
In de brouwset zat een filteremmer en volgens de instructie moet je de inhoud van de ketel hierin overscheppen zonder er teveel zuurstof bij te laten komen. Het enige wat ik kon doen was rustig en beheerst te werk gaan.
Onder in de filteremmer ligt een geperforeerde plaat die ervoor moet zorgen dat het vocht van de vaste substantie gescheiden wordt. De velletjes van de gerst, die we zo 'heel' moesten houden, zorgen voor een perfect filterbed!
Alle drab erin overgeschept. Terwijl dit even stond moest de brouwketel schoongemaakt worden om daarin de 'wort' te kunnen koken. 
Uiteindelijk het kraantje onder in de filteremmer opengedraaid. Eerst even in de beslagschep om het weer terug in de filterkuip te kunnen scheppen. Zag er al netjes gefilterd uit, vond ik.
De brouwketel eronder gezet, een slang aangekoppeld om het zonder teveel invloed van zuurstof onderin de ketel te krijgen, en het kraantje een klein stukje open. Het moet rustig door het filterbed gaan, had ik gelezen. Als het te snel gaat, kan het filterbed 'dichtslaan'; klinkt logisch!
Het spoelen... hmmmm in alle documentatie stond dat het filterbed niet droog mocht komen te staan... maar met alles in de emmer stond er al geen laagje water op de mout, dus dat zou betekenen dat ik nu al water toe moest voegen? Leek mij niet de juiste weg, dus hop... gewoon eerst tien liter afgetapt.
In de tussentijd een pan met spoelwater opgewarmd tot 80˚C. waarbij ik me steeds afvroeg 'hoeveel' ik nodig zou hebben om uiteindelijk aan de juiste hoeveelheid 'bier' te komen. Tien liter? Vijftien? Ik heb bij elkaar dertien liter spoelwater gebruikt wat na het filteren resulteerde in achttien liter 'wort'. Eigenlijk te weinig maar ik vond dat de ketel al zó vol zat dat het over zou gaan koken als ik er meer bij zou doen. Dilemma!
Achteraf gezien zou ik het spoelwater best eerst toegevoegd kunnen hebben, en hiermee het bed dus constant nat weten te houden. Ja achteraf is makkelijk praten...
(Voor het filteren ben je bij elkaar dik een uur bezig.)
  
"Mare meneer de brouwer, moet er geen 'hop' bij?" hoor ik de bierkenners denken....
Ja, maar even geduld, dat komt zo aan de orde! :-)

De ketel op de kookstand gezet en gewacht tot het begon te koken. Dat ging best rap! binnen een kwartiertje begon de wort te borrelen en flink te schuimen. Ik was erg blij dat ik de ruimte tot de rand zo groot had gehouden, anders had ik een probleem gehad! De stopwatch kon weer aan; er moest 80 minuten gekookt gaan worden!
Bij het koken zou 10-15% water verdampen, en om dat een beetje tegen te gaan liet ik de deksel half op de pan liggen. Afsluiten mag trouwens niet, want er zitten vluchtige stoffen in de wort die je tijdens het koken kwijt wil!
In principe hoef je niet meer te roeren, maar ik deed het toch voor de vorm. Al was het alleen maar om te zien of het écht niet op de bodem aan zou branden.

Na 15 minuten kon ik de bijgeleverde kandijsuiker (500 gram) en het zakje hop in de pan doen.
In tegenstelling tot het roeren ivm aanbranden, moet je af en toe roeren om de hop goed zijn bitterstoffen af te laten geven. Dat heb ik dan ook netjes gedaan.
Raar spul trouwens dat hop! De geur... hmmmm ongelooflijk prettig aroma! Het was een geuren-festijn!
Tijdens alle processen van het brouwen geurde het heerlijk in huis! In mijn gedachte bestond altijd het idee dat het mogelijk minder prettige luchtjes zou geven, maar niets was minder waar!


Na het koken het zakje hop eruit gevist, en kwam het volgende dilemma: wat nu?!
De instructies hadden het over koelen van de wort, en daarvoor had ik ook een platenkoeler in bezit.
Maar tevens werd er gesproken over een tweede filtering door een doek... die ik niet had. Die doek stond ook niet op de lijst van inhoud van de startkit, dus werd het allemaal héél vaag! 
Nu las ik dat de ketel door het koken een steriele omgeving geworden was en ik zag niet in waarom ik het daarin niet gewoon rustig af kon laten koelen, nu uiteraard met de deksel erop! Aldus besloten! Voordeel was tevens dat de gebonden eiwitten op de bodem zouden bezinken in een laag die ik makkelijk onberoerd kon laten. Bij het filteren zou ik weer risico lopen op infectie en tevens zouden er meer eiwitten door de filter gaan dan middels de bezinkmethode.
Ik had er een goed gevoel bij en het bespaarde me ook weer de nodige moeite.
De volgende ochtend was de ketel afgekoeld tot 35˚C en was de wort al zeer helder geworden.
De gistemmer eronder en, ook nu weer met een slang, de wort erin laten lopen. Eens de bodem in zicht kwam, zag ik ook het bezinksel van eiwitten; een witte substantie die vrij stabiel op de bodem bleef liggen. Door de pan een beetje schuin te houden kon ik de wort probleemloos uitschenken.

Uiteindelijk had ik na het koken en overhevelen slechts 16 liter wort over...
No-problem! Door mijn ervaring met het gistproces wist ik dat ik de hoeveelheid gewoon met gekookt water aan kon vullen tot het gewenste aantal liters bier! Aldus geschiedde het :-)
21 liter in het vat en de gist erbij geroerd. Die was door de preparatie al zo actief dat binnen een uur het gistingsvat een ongelooflijke broebelemmer werd! Op dat soort momenten is het 'leven' in de emmer iets om bewonderend bij stil te staan. Al die gistcellen (dat zijn trouwens schimmels) zijn bezig zich te vermeerderen, consumeren suikers en zetten dat om in koolzuurgas (dat is dus wat er uit het waterslot borrelt) en ALCOHOL!
Om met de genoemde brouwmethode een vat met 21 liter te vullen kan je grofweg stellen dat je 5-6 uur uur bezig bent, niet constant actief, maar toch...
Het is duidelijk een tijd vergende hobby! 

SKOL!!!

NASCHRIFT
Het is een heel verhaal geworden, en sorry als ik de lezer ermee heb doodverveeld....hahahhaha

PS in tegenstelling tot het vergisten van wort-concentraat (blikken), hoef je geen suiker toe te voegen aan het gistvat! Die suikers zitten al in de wort! Waarom je bij concentraat wél een kilo suiker toe moet voegen is me niet duidelijk. De SG meting gaf netjes 1058 aan, wat een prima hoeveelheid is om straks 6-7% alcohol te bekomen.


"Enkel een visie is nog geen oplossing; alles draait om de uitvoering." 
Stephen Sondheim

-

Sunday, 18 December 2011

(125) Oppakken


Ogenschijnlijk rustige week achter de rug.
Vakantie nog vers in het geheugen, en dus gezonde tegenzin om weer de oude patronen op te pakken.
Na een week is gelukkig alles weer bij het oude, want ik ben toch wel erg gesteld op de dagelijkse routine...hahaha

(...je houdt je hart vast...)

Glad!

Tjonge wat was het glad op de weg deze week....pffff gewoon niet leuk meer!
De regen en natte sneeuw bevroor op een bepaald moment natuurlijk, en dat maakte de wegen, maar ook de erven, tot een ijsbaan! En toen ging het gewoon een hele dag regenen!
Op weg naar de tuin had ik het idee dat het 33% varen, 33% glijden, en 34% rijden was. Er is enorm véél regen gevallen, en ondanks dat bleef de sneeuw gewoon liggen. We hebben dan ook gegarandeerd weer een witte Kerst dit jaar.
Vrijdag kwam er verse sneeuw bij wat de wegen gelukkig iets plakkerige maakte.

Toen ik zaterdagochtend uit het raam keek zag ik dat het die nacht wederom gesneeuwd had; lichte sneeuw dit keer maar wel héél fraai!
Alles is weer wit zoals ik dat graag zie in de Noorse winter.
De temperaturen zijn ook weer wat meer gedaald, zo registreerde ik deze week -11, wat trouwens in geen verhouding staat tot de -25 van vorig jaar!!!
De komende weken blijft het ook vrij mild qua temperatuur. Voor over een week wordt zelfs voorspeld dat de temperatuur weer in de pluss gaat... we gaan het wel zien.

Ski-verhalen

De komende winter zal ik jullie niet kunnen vermaken met mijn verhalen vanaf de piste.
Helaas heeft de alpinsjeff van Gautefall aangegeven dat hij van mijn diensten geen gebruik zal maken.
Je hebt nooit eerder zekerheid dan dat je een bevestiging hebt, maar van deze aanstelling was ik toch wel héél zeker!
Het mocht niet zo zijn, en zal ik naar iets ander uit moeten kijken.
In de tussentijd ben ik lekker in de kassen bezig.


God Jul!

Het is alweer bijna zover!
Nog een paar dagen en het is Kerst, een Witte Kerst voor ons in Norge!
Fijne dagen toegewenst, namens Snuf, Snuitje en mijzelf. :-) 


"Ook tegenwind gaat liggen." 
Bond Zonder Naam

-

Saturday, 10 December 2011

(124) Uurtje Rijden


Woensdag 23 november stapte ik in de auto om een week of twee in het land van mijn moeder door te gaan brengen.
"Heet dat dan 'vakantie'?"
"Ga je niet liever naar een ver warm land?"
Ach... ieder zijn meug, voor mij is het een tijdje even niet de dingen die ik anders zou doen.
Beetje ontspannen, beetje lezen, bezoekjes afleggen, nieuwe contacten leggen, boodschappen doen.
Ja inderdaad daar hoort ook boodschappen doen bij! Hahaha
Ik had een paar weken geleden mijn laatste pot pindakaas uit de kast gehaald en de bodem kwam langzaam maar zeker in zicht.
Natuurlijk kan je pindakaas ook hier kopen, maar dan is het altijd het grove type, en die is drie keer zo duur.
Ergens diep in iedereen zit er een Hollander die geen cent teveel uit wenst te geven :-)
"ik ben toch niet gek..." zou een mediagigant stellen.

(Familie Reuser; bedankt voor de originele gave!)

Uiteraard gingen weer de standaard dingen mee: Hollandse kaas, drop.. véél drop!, potjes van HAK met bruine bonen, sandwich spread, stroop, poedersuiker... Veel voor weinig! (alles is relatief)
Bij de Brouwmarkt in Almere een bierbrouwketel gekocht, dus vanaf nu mag ik mijn hobby 'brouwen' noemen!
"Damfjell Bryggeriet" heet de onderneming inmiddels, echt wel!
Daar gaan we straks een ongekend heerlijk biertje mee brouwen!

Nederland

De vorige keer dat ik er was, precies een jaar geleden, vond in de cultuurshock groter. Nu was het meer een knop die omging, en accepteerde dat Nederland een apart land is met aparte dingen en gewoonten. Toch viel een bepaald ding me speciaal op en dat is; alles is hier zó geordend! alles is netjes gemaaid, en recht toe recht aan, vooral de rijen bomen! Percelen netjes afgezet met hekjes, en de straten in kunstzinnige patronen.

Ik heb het de afgelopen weken vaker gezegd; bijna alles is hier te bereiken na "een uurtje rijden".
In dezelfde tijd die ik nodig heb om naar de stad (Skien) te rijden ben ik in NL een provincie (of soms twee) verder!
En het verkeer... ach ja ik ben het verkeer op de rondweg van Oslo gewend. Het enige verschil is dat de wegen in NL hier en daar extreem breder zijn en als er een file staat, dan staat het er écht vast! Vorige week dinsdag reed ik om 8:30 van Naaldwijk (ZH) naar Hoorn (NH) in zeggen en schrijven 2,5 uur!!!
Omdat ik een afspraak had kon ik niet later vertrekken. Ach ja, heb ik dat ook weer eens mee mogen maken, ja toch?!

(10 cm sneeuw)

Eerste Sneeuw

Of toch voor mij, want het had een week eerder al gesneeuwd in Drangedal:
8 december kwam ik vanaf de boot naar Larvik en werd ik zoals verwacht en gehoopt (wees voorzichtig met dergelijke uitingen van hoop!), ontvangen door sneeuw op de weg en even later ook in de lucht…
Regelmatig ging het over in regen of natte sneeuw. Op een besneeuwd wegdek is dat trouwens geen probleem, maar op de voorruit zorgt het voor vervelende plaktoestanden!
Op de weg door Drangedal lukte het me door de zware sneeuwval en als gevolg slecht zicht niet om harder dan 40 km/uur te rijden. Groot licht werkte averechts… en het plakken op de voorruit zorgde ervoor dat heel de tank met 3 liter ruitensproeier vloeistof leeg was toen ik nog een paar kilometer moest… gelukkig was dat geen probleem, maar het heeft er wel voor gezorgd dat er voortaan een extra liter in de auto meegaat!!! 

Mijn Katjes!

Ja... bijna zielig! De katjes wisten zich geen raad met mijn thuiskomst. Ik heb zoveel kopjes gehad, dat het erop leek dat ze die hadden opgespaard! :-)
Ze waren niet te stoppen! Ze moésten geaaid, en geknuffeld worden. Op schoot ook al was het maar voor twee tellen...
Er werd niet meer gespeeld, en de bak met voer bleef maar vol... 
Het bedelen in de keuken was extreem, en de brunnost was niet aan te slepen!
Het heeft toch wel een paar dagen geduurd voor ik het idee had dat ze weer een beetje in hun normale doen kwamen.

Ik kan er in ieder geval weer een jaartje tegen.


"Het schenken van geld getuigt van gulheid.
Het schenken van tijd getuigt van liefde." 
Ninon de l'Enclos


-

Wednesday, 23 November 2011

Vakantie!

Het is nu even na achten in de avond, en is het tijd om te ontspannen. Vorige week had ik een hotel gevonden die bij de haven van Rødby (DK) gelegen is. Echt lachen, want er is hier geen bediening! Alles gaat via een incheck terminal bij de deur alwaar je met je plastic kan betalen, waarna je een toegangskaart en een kamer naar keuze krijgt. Ik ben wel van dit soort handige dingen...hahhaaha Stop 'n sleep heet dit hotel, voor het geval dat je het eens wil checken. Op dit moment zit ik met mijn iPad voor me neus en een Damfjell biertje in de hand na te genieten van een geslaagde eerste vakantiedag! Wat smaakt dat biertje lekker! Oh... Hemels....hahhaha Vanmorgen reed ik even voor acht uur vanuit Grova weg. Emotioneel afscheid van de skattjes... Maar dat was te verwachten. Ze waren niet te troosten, de tranen biggelde langs hun snorharen. Aandoenlijk om te zien! Ik heb voor hen een kalender in de keuken opgehangen, alwaar ze de dagen af kunnen strepen. Komt vast goed :-) In Drangedal was het glad door bevroren regen; nee geen ijzel, maar meer een soort van natte sneeuw. Voorzichtig rijden dus, en eenmaal in Skien was het asfalt okay. De reis verliep zonder problemen, en het was niet druk op de weg. Bij Horten het veer naar Moss genomen en vandaaruit naar Helsingborg in Zweden. Vandaar gaat er een veer naar Denemarken, en vervolgens is het nog een kleine 200 km naar de haven van Rødby. Vorig jaar heb ik deze route 'ontdekt' als zijnde prettig; door de veerdiensten heb je een aantal verplichte rustmomenten. Ik ken mezelf, ik rij als het ff kan doodleuk door, ook al zou ik even rust moeten pakken. Dat probleem lost zich dus op door de veerdiensten. De twee genoemde, varen in een klein half uurtje naar de overkant. Aan boord kan je ontspannen en ook het een en ander aan eten kopen. Ook handig is het kunnen gebruiken van het toilet op de boot. Ik ben van mening dat er veel kleine voordelen aan deze route via Zweden zitten. Het is zeker niet korter, maar zoals gezegd 'prettiger'. Vandaag totaal iets van 800 kilometer gereden in 12 uur tijd. Van vermoeiheid is geen sprake, hoewel ik dat wel had verwacht. Het ging écht prima! Morgenochtend neem ik de boot hier die naar Puttgarden (D) vaart en vervolgens 600 km naar Noord Holland waar een van mijn zussen (Carla) woont. En weer een voordeel: ik kan op de boot mijn ontbijt eten. Ja ja... Deze route is een blijvertje, en ik hoor graag hoe anderen tegen deze route aankijken. Wel eens gedaan? Is dat bevallen? (geen plaatjes helaas, dat lukt niet met de ipad) 


 -

Sunday, 20 November 2011

Elfde Krat


Nadat ik een paar maanden geleden mij voor had genomen om wekelijks een vat bier te starten, is dit het resultaat... ELF gevulde kratten met Damfjellbier!
Zij die meerekenen zien dat er een aantal kratten ontbreken... tja als je niet drinkt, ga je dood....hahahha

En uiteraard is een deel als 'Sponsorbier' naar vrienden gegaan.

(...de elfde....zucht)



Voorlopig heb ik dus een voorraadje dat staat te rijpen.
Na de vakantie gaan we weer starten met een nieuwe voorraad, want dan heb ik als het goed is een tiental kratten met lege flessen in NL gescoord!

"SKÅL!"

"Er is maar een geluid mooier dan het rinkelen van een krat met lege bierflessen, en dat is het rinkelen van een krat met volle flessen!"
Piet Vijverberg

(123) Moederland


Komende week dus weer naar Nederland voor twee weekjes.
Spannend! Of laat ik liever hopen op ontspannend... hahaha
Nu heb ik het hier de laatste weken ook rustig aan gedaan, en is de hectiek van de zomer alweer bijna vergeten. 
Net als vorig jaar zal ik de route over Zweden rijden met de drie veerdiensten die ik best prettig vond. Ook zal ik vlak voor Duitsland een hotelletje pakken om het reizen lekker ontspannend te houden. Hoewel het nog steeds zo is dat ik 800 kilometer af zal leggen op de eerste dag, en 600 KM op de tweede. Maar... geen probleem!


Beetje Winter

Afgelopen week was het een beetje winter in Drangedal; de in de ochtend neergeslagen mist zorgde voor een prachtige witte laag op de wereld. Het leek wel of het gesneeuwd had!
Inmiddels is alles weer geel en groen in de omgeving en de temperaturen weer boven het vriespunt.


Mørketid i Grova

Mijn eerste winter in Grova met in het vooruitzicht dat ik de zon een paar maanden niet in en op mijn huis zal hebben schijnen. Daar wordt in de keuze van koopwoningen en lokatie best op gehamerd vind ik. En ik ben er niet zo zeker van dat dit geheel terecht is. Ik zit nu al bijna een maand in de schaduw en het deert me niets! Nu vind ik het wel een belangrijke factor dat ik de zon op de berg waar ik op uitkijk, zie. Hierdoor mis je de zon eigenlijk gewoon niet!
Maar... ik moet nog even, dus wellicht stel ik mijn mening over een paar maanden bij.
So far, so good!

(klimmen in een plank of muur... ik doe het ze niet na!)

Bassie & Adriaan

Ik zit te twijfelen of de namen Snuf & Snuitje wel juist gekozen zijn. Dat waren trouwens de twee boeven uit de TV-serie 'Pipo', mocht je het je afvragen.

...de een is acrobaat en de ander zit vol kattenkwaad... 
De twee skattjes zijn eigenlijk meer als het bekende TV-duo: Bassie & Adriaan. Hahaha
Ja ik weet het, ik moet feitenlijk een vrouwelijk duo hebben, maar die ken ik niet.
De rollen combineren ze trouwens net zo het hun uitkomt, het is soms echt niet duidelijk wie nu weer de truukjes doet en wie de streken uithaalt. Ze lijken ook zó op elkaar!!!   


Brandstofprijzen!

Ik kan het me niet herinneren dat ik ooit gezien heb dat de prijs voor benzine en diesel zó dicht bij elkaar heeft gelegen als deze week in Drangedal en omgeving! In NL zit er toch nog steeds diverse dubbeltjes verschil tussen in het voordeel van de diesel? Omgerekend € 1,76 trouwens.... pffff en dat is in Norge als olienatie, natuurlijk 100% staatsgeld! 


"Leven is tekenen zonder vlakgum." 
Annoniem

-

Sunday, 13 November 2011

(122) Kassen van Glas!


Opeens heb je het... je wordt glastuinder!
Ja leuk... en wat doet een glastuinder?... glas rapen natuurlijk!
Deze week heb ik dus de nodige tijd besteed aan dat raapwerk! De Noren zijn hetzelfde als de oude generatie Westlanders die denken dat glas verteerd.
FOUT! Glas blijft echter gewoon daar waar je het achterliet, en zelfs als je het begraaft komt het vroeg of laat weer naar boven...
In een land waar de sneeuw in zulke grote hoeveelheden valt, heb je logischerwijs te maken met veel kapot gedrukt glas, en in de twee kassen van glas is dat in het verleden dan ook schering en inslag geweest. In het tussensloppie (pad tussen de twee kassen) ligt het bezaaid met glas van diverse formaat, maar veelal klein... érg klein spul.
Nou ja, met mijn ervaring ben ik het wel gewend om glas te rapen, dus ben ik het maar gewoon gaan doen. Hoe dan ook moet het ooit geraapt worden, en dus kan het maar net zo goed 'nu' zijn!

(De kassen in 's-Gravenzande 1978)

AUW... &$%#@!!!!    

Je voelt hem al aankomen... 
"zij die met glas omgaan, zullen er vroeg of laat door verwond worden"; het zou zomaar een Westlands gezegde kunnen zijn.
Ik was mij er terdege van bewust dat het, met zoveel glas in en op de grond, behoorlijk gevaarlijk was. Voor je het weet trap je in een stuk glas, en je moet er al helemaal niet aan denken wat er gebeurt als je struikelt over de andere 'zooi' die daar in het verleden is neergegooid! 
Tijdens het rapen bedacht ik me tevens dat we, tot het moment van 'schoon' verklaring, daar niemand mogen laten lopen. Dat je het vervolgens zelf wél doet, is een kwestie van 'iemand moet het nu eenmaal opruimen'.
Steeds liep ik met de volgeraapte kratten met glas over het reeds geraapte gedeelte naar voren om het risico te beperken. Met 'geraapt' wil ik niet zeggen dat het al schoon was, nee daar moet nog wel wat gebeuren voor het zover is, en moet ook de grond bewerkt worden om bijna alles te 'hebben'.
Maar goed, ik liep dus met een kist glas en trap ik daar zo ik een overeind staand stuk glas!!!
Zo door mijn rubberen laars heen, mijn voetzool in. Op zo'n moment is het fijn om behept te zijn met goede reflexen! Bij het eerste gevoel van pijn had ik direct het gewicht van de voet gehaald! Je houdt hoe dan ook rekening met het ergste, en hoopt slechts dat het stuk niet zo lang is als dat het lijkt, bij het uit de zool van de laars trekken. Ik kreeg het er niet uit, en het brak tenslotte af. Dan dus héél voorzichtig de voet uit de laars trekken... wat ging, dus de schade leek mee te vallen. Eerst dacht ik dat ik zelfs geen wond had, maar langzaam maar zeker zag ik de zwarte sok nog zwarter worden...
Op een been naar de auto hinkelen leek mij geen strak plan; voor jet het weet heb je in de andere laars, door meer gewicht erop, ook een splinter! Met wat kunst en vliegwerk de splinter toch uit de laars weten te peuteren, en vervolgens dus gewoon de voet weer in de laars gestoken en naar de auto gestrompeld. Daar kon ik de schade inventariseren en een snelverband leggen vanuit de EHBO-koffer. Het leek ook nu gelukkig mee te vallen. Het bloeden was bijna gestopt, maar had er tot dat moment wel voor gezorgd dat de wond schoongebloed was. Anderen gaan in dit soort gevallen naar de dokter, ik ben daar veel te eigenwijs voor en denk dan dat het wel goed komt.   
Na het schoonspoelen thuis, was een pleister afdoende, en na een dag van wat lastig lopen was het al weer bijna alsof er niets gebeurd was. 
Dat had héél anders kunnen gaan!!! Iets later reageren, de voet iets anders geplaatst... dan waren de gevolgen niet te overzien!
Inmiddels heb ik mijn houthakkerslaarzen aan die een erg dikke/harde zool hebben.
Les geleerd, en dankbaar!

Gautefall

Deze week stond in de krant dat het ski-senter Gautefall door de bedrijfsleider is overgenomen.
Een paar weken geleden had ik nog met hem gesproken over mijn winterbaan, en kon hij helaas nog geen toezeggingen doen. Volgende week verwacht ik een toegezegd bericht van hem, en zo niet trek ik weer aan de bel.
Er moet natuurlijk wel brood op de plank deze winter! :-)  



"Herfst... Dan hoeft 'het weer' zich niet meer zo schuldig te voelen." 
Loesje

-

Sunday, 6 November 2011

(121) Glastuinder


Het onvermijdelijke gebeurde dus deze week; ik werd weer 'glastuinder'!
Na mijn laatste rit op Oslo, en het besluit op Holte het voor 'gedaan' te houden, ging ik bij Henk de kas in om me daar verdienstelijk te maken.
Veel werkzaamheden zijn in een kas gewoon te zwaar voor een persoon, dus hebben we het een en ander versjouwd. Naast dat dingen zwaar zijn, heb je ook nog dingen die met z'n tweeën gewoon twee keer zo snel gaan...hahahaha
Nee écht! Het is een psychologisch gegeven dat verenigde handen licht werk maken!
Klussen die al heel lang lagen, werden nu ineens opgepakt! Niet omdat het eerder niet kon, maar puur omdat er tegenop gezien werd.
Ik herken dat wel vanuit mijn verleden als tuinder onder glas; té veel te doen, in té weinig tijd!
Toen had ik 8000 m2 glas, nu hebben we niet meer dan 1000! 
Als die achterstallige klussen gedaan zijn, moet het toch geen probleem vormen dat op orde te houden.

De komende twee weken is familie Dijkstra naar NL, dus hou ik de toko in de gaten. Er liggen wat eenmansklussen te doen, en de katten en konijnen moeten te eten krijgen.
Mocht het 'weer' omslaan naar vorst, moeten de kassen gestookt worden.
Vorig jaar heeft Henk veel geld bespaard door op hout te gaan stoken! Een jaar eerder stookte hij op olie en elektra. Beide kostbare grondstoffen! Het hout kost niet half zo veel, en het zagen en kloven kan je zelf doen.

Goedkoop!

Over energie gesproken; de vorige week rolde de energienota van het vorige kwartaal in de bus.
Ik heb al eerder gemeld dat we hier een per kwartaal wisselende stroomprijs kennen. 
Die prijs hangt af van de hoeveelheid water voor de waterkrachtinstallaties. 
Met de afgelopen 'zomer' zat het op dat vlak wel snor! Véél regen, maakt goedkopere stroom! Hoe goedkoop? Met alle kosten erin verwerkt betaal ik voor een KWH slechts 1,36 kr = 17 eurocent. (Vorig jaar betaalde ik in hetzelfde kwartaal 2,02 kr per KWH.)  
Wat kost een 'all in' KWH in NL tegenwoordig?
(2010 - ondergesneeuwde berk)

Herfst

Vorig jaar lag Drangedal al onder een steeds dikker wordend deken van sneeuw en was het al flink koud! Ik herinner me dat de berken nog vol in het blad stonden, en de sneeuw het in een gang overdekte.
Dit jaar hebben we een échte herfst met vallende blaadjes en steeds kaler wordende loofbomen. 
De temperaturen van de afgelopen drie weken zijn met 8-10 plusgraden zeer zacht te noemen! Wel is het veelal bewolkt en hebben we weer genoeg regen gehad.
Het weersinstituut voorspelt voor de komende 10-dagen weinig verandering.
Stoken van de kachel in huis doen we dan ook alleen maar om een paar graden te compenseren en tegen het klamme; 'stoken' kan je het eigenlijk niet noemen.
Als ik zo naar de geplaatste foto kijk, kijk ik uit naar de komende sneeuw!!! Zó fraai! 

Vakantie

Als Henk over twee weken weer terug is, zullen we een paar dagen overdracht van taken doen, en dan is het mijn beurt om de Nederlanden onveilig te komen maken als rechtgeaarde 'Noorman'.... ik zal met een stuk of 8 kratten met lege bierflessen weer naar huis gaan, dus een beetje plunderen kan je het wel noemen.... hahahaha

Twee weekjes NEDERLAND dus!
Ik denk dat veel Nederlanders die hier wonen, het bezoeken van hun moederland als 'plichtpleging' zien, zelf vind ik het toch iets hebben van een soort 'naar huis gaan'. Vorig jaar was ik verrast dat ik onder andere die platte pannenkoek en de typische koeien zo waardeerde!  Moest vaak even grinniken om de typisch Hollandse dingen die ik al een tijd niet had gezien. 


"Niets kalmeert zo zeer als een genomen besluit." 
Charles Maurice de Talleyrand

-

Saturday, 5 November 2011

COOP Folders


In het verleden, toen ik nog in NL woonde, zat ik me vaak af te vragen wat het een en ander aan levensmiddelen in Norge zou kosten.
Nu wordt er veelal gesteld dat het 'leven' hier duurder zou zijn, en voor een deel is dat natuurlijk waar.
Als je echter een kostenplaatje wil maken, moet je álles op een hoop vegen en dan pas conclusies trekken. Levensmiddelen zullen al snel twee keer zo duur zijn... maar een koophuis (ook geen kleine kostenpost!) bijv. is weer 5 x goedkoper!


In dit artikel wil ik me concentreren op de COOP 'buurtsuper' en wat het daar zoal kost(te).
Ook handig voor de aspirant emigrant om te zien hoe het produkt eruit ziet en ook hoe het heet.

Ik heb van het hele jaar de folders in PDF-format (5 MB per stuk) op schijf staan, maar heb slechts vier maanden geupload. Mochten er mensen zijn die het hele jaar graag zouden hebben; laat een bericht achter en ik zal kijken of ik ze allemaal online kan zetten.

Ha det godt!    


-

Sunday, 30 October 2011

(120) De Blije Tuinder!


In het Westland is er een gezegde dat een tuinder altijd blij is...
Blij dat de grond weer ontdooid is, blij dat de planten er weer instaan, blij dat de oogst weer is begonnen, en voor mij op dit moment; blij omdat de oogst binnen is en ik voor dit jaar met de groenten klaar ben.

Tussentijds evalueren deed ik al wel, maar daar zit toch altijd een stukje inschatten bij. Nu is het moment een eind-evalueren, en kunnen er ook eindconclusies getrokken worden.
Ook dit jaar was, hoe ik het wend of keer, een 'testjaar'. Als een produkt het twee jaar goed doet qua groei, kwaliteit en afzet, dan kan je zeggen dat het een succesnummer is. Veel produkten gaf ik een tweede kans, en hebben die niet aangegrepen. Met die info kan ik de toekomst tegenmoet treden.

Net als vorig jaar staan de peultjes bovenaan in de lijst van inkomsten per m2, op de tweede plaats staan de rode bietjes en op drie zomerwortels, op de vierde plek: boerenkool!!!! Jawel!
Ik heb het al vaker gezegd dat ik nooit gedacht zou hebben dat ik met boerenkool in Norge zo'n succes zou hebben! Het betekent dat er volgend jaar een focus zal liggen op dit produkt.

Na twee jaar alleen gewerkt te hebben is nu het moment aangebroken om een samenwerking met Henk aan te gaan. in 2012 zullen we vanuit de bestaande BV (Drangedal Gartneri AS) onze groenten gaan produceren. Dat dit betekent dat 'Damfjell Grønnsaker' als bedrijf ophoudt te bestaan, is niet erg. Het heeft zijn functie gehad, en de tijd is rijp voor een nieuwe uitdaging. Natuurlijk zitten er risico's aan zo'n samenwerking, maar ik heb er een goed gevoel bij, en twijfel er niet aan dat we een zeer succesvol jaar tegemoet gaan!!!   
Derhalve ben ik blij dat Henk me een tijdje geleden gevraagd heeft om met hem samen te gaan werken!
Samen de schouders eronder!


Schoorsteenveger

Deze week kwam de schoorsteenveger van de gemeente de vuurgang vegen en inspecteren. In een land waar zoveel op hout gestookt wordt is dit een jaarlijks terugkomende verplichting. Dat voelt trouwens niet als verplichting; immers is het een soort van beveiliging. 
Na het bezoek kan je er vanuit gaan dat de boel goed functioneert en je geen risico loopt op pijpbrand. Ook wordt bij deze controle de batterij van de rookmelder (op elke verdieping) vervangen. Een klusje die er weleens bij in wil schieten, als het op jezelf aankomt!

(de laatste Damfjell spruitjes)

Rust!

Morgen zal ik voor dit seizoen de laatste vracht naar Oslo rijden, en daarna gaan we het eens lekker rustig aan doen! En tevens proberen om de verloren kilo's aan lichaamsgewicht weer te gaan verzamelen....hahahahha
De komende weken zal ik ook regelmatig bij Henk te vinden zijn; er kan al het een en ander gedaan worden ter voorbereiding van het volgende jaar. Al was het maar 'opruimen & schoonmaken'.
Genoeg te doen dus, maar nu wel ontspannen en op een lekker tempo. 


"Wie onderweg is, vernieuwt zich met elke stap." 
Drukpa Rinpoche

-