Sunday, 9 January 2011

(76) De Melkweg

De eerste week in het kakelverse jaar!
Begon ik de week nog als ski-verhuurder, een paar dagen later werd ik ingezet op de ski-lift-sturing.
Bij een drietal stations mocht ik een uurtje meekijken om te zien wat de kneepjes van het vak zijn. Verantwoordelijk werk, waarbij het ook op de nodige concentratie aankomt. Niet ieders kopje thee, want aan saaiheid geen gebrek. Als tuinder ben ik wel gewend aan herhaal patronen, dus zit dit werk me als gegoten!
Dinsdag had ik al meteen mijn eerste actie-dag op 'Lille Bjørn' (Kleine Beer), een sleeplift van zeggen en schrijven 30 meter. Eigenlijk is dat station ook voor 'Store Bjørn' (Grote Beer), maar daarvan was de motor een dag eerder defect geraakt. Een makkie dus, waarbij ik rustig aan het lift-operator werk kon wennen. Bij een sleeplift is je werk niet zozeer aan de noodrem trekken, als wel herstarten als er een automatische stop komt. Uiteraard pas nadat je gezien hebt waarom de stop ontstond en het euvel verholpen hebt.

(sleeplift grote en kleine beer)

Woensdag zat ik op het hoogste punt (700 mrt) van de stoeltjeslift 'Karlsvogna', en donderdag op het basisstation van dezelfde lift. Omdat het de afgelopen dagen behoorlijk gesneeuwd had, werd op vrijdag ook de vierde lift geopend. Daarvoor hadden ze nog geen vaste 'chauffeur' dus daarop werd ik ingedeeld: 'Melkeveien' (de Melkweg).
De bedoeling was om elke dag een ander station te bedienen om zo de diverse handelingen eigen te maken, maar daarnaast om de vaste chauffeur een vrije dag te kunnen geven. Weken van meer dan tien dagen is geen uitzondering voor deze mannen! Mijn chef gaf aan dat ik zal rouleren als dat nodig is. Voorlopig zit ik op 'de Melkweg', dat een station is in een 'uithoek' van het ski-gebied. Midden in het bos zeg maar, heerlijk!

Zaterdag ben ik voor het eerst met ski's op de piste geweest.... zó wat zag ik dat even niet zitten zonder eerst even droog (lees: in de kleuter hoek) te hebben geoefend! Het is dus 10 jaar geleden dat ik voor het laatst op de ski stond, en dat waren ook nog eens 'snowblades'... (korte ski's waarmee je eenvoudig het skiën kan leren) 
In plaatst van mij brengen en halen zou ik beter een setje ski's bij de ski-verhuur kunnen halen en mijn eigen vervoer regelen, stelde mijn chef. Okay...  Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik hoe dan ook de uitdaging wel aanga, al is het met trillende benen...hahahaha.
Ik dus vroeg in de ochtend naar mijn oude stekkie bij de ski-verhuur, een passend setje uitgezocht en de Carving-ski ingesteld op mijn gewicht en de maat van de laars. Handig als je ook daar verstand van hebt! 
Mijn collega zei die ochtend: "als je langs de sleeplift naar beneden gaat, dan kan je de boel controleren (we kijken of de wielen goed draaien en niet zijn vastgevroren ofzo).
"uh.." zeg ik "ik heb tien jaar niet op ski's gestaan, dus skiën en omhoog kijken... ik dacht het niet, daarnaast is het ook nog een erg steil!". "ik ga liever op de ski naar het station en dan pak ik de sleeplift en check de boel". Uiteraard was dat geen probleem. Voordeel ook dat ik hierdoor wat ski-ervaring op kan doen. Hoewel het een groene (de meest simpele) piste is voor mij is het minste hoogteverschil al een uitdaging! "moeder!"....hahhahahaha
Aan het eind van de dag, 16:10 sloot ik de boel af en begon het al te schemeren. Onervaren en in het donker skiën... het zal toch niet?! Het was nog net licht genoeg zal ik maar zeggen, maar de ski-bril met getint glas moest ik afdoen. En toen de blauwe piste (iets steiler dan groen). "mamma...!" Hahahaha. Slechts een keer de controle verloren, maar voor de rest mocht ik niet klagen. Van de ene kant van de piste naar de andere kant, om vooral maar niet teveel snelheid te maken. Hier ga ik over een tijdje lachend op terug kijken! Als dan het vertrouwen er is en ik de plaats van 'angst', kan inruilen voor 'plezier'. 

SNEEUW
Ik heb me laten vertellen dat Norge iets van twintig (is wel erg veel!) soorten sneeuw kent.... 
Veel van de sneeuw die ik hier tot nu toe heb zien vallen komt niet in aanmerking als grondstof voor sneeuwpoppen, of sneeuwballen... het plakt vaak voor geen meter! In de hele periode van sneeuw, en die duurt nu toch al weer een week of tien, heb ik volgens mij nog geen sneeuwpop zien staan! 
Een paar weken geleden kwam voor mij de meest bijzonder uitziende sneeuw naar beneden: het leek wel op... ja waar leek het op? De structuur zag er bekend uit, maar ik kan er geen naam op plakken. Het had wel iets weg van de pluisjes van katoen!


Wil je trouwens geloven dat ik niet meer bij kan houden hoeveel sneeuw er deze week gevallen is? Een halve meter? 40 cm? Feit is dat het pad naar de houtvoorraad steeds duidelijker 'door' de sneeuw gaat.


En voor de mensen die zich afvragen of ik al die sneeuw inmiddels wel zat ben? Neen! Het is opmerkelijk dat ik er precies zo aan kan wennen als ik mij had voorgesteld. Het hoort er gewoon bij, en het is nog steeds prachtig mooi!

...en wat gaat de volgende week brengen?

-