Sunday, 27 February 2011

(83) Ochtendgymnastiek

Sneeuw:

De laatste weken is er zoveel sneeuw gevallen dat mijn dagelijkse buitenwerkzaamheden op ochtendgymnastiek zijn gaan lijken. Om het pad van de auto naar de weg sneeuwvrij te maken heb je toch al snel een minuut of twintig nodig. Daarna kom je dan compleet bezweet het huis in en kan je lekker onder de douche opfrissen.
Ik denk in deze winter ook vaak aan het volgende: "Sneeuw is mijn business!" (Sneeuw is mijn werk!). Heel veel mensen zijn hier namelijk dagelijks in de weer met dat witte spul. De huiseigenaar is druk op zijn eigen erf, de boer met sneeuwfrees of schuiver op de secundaire wegen, en weer een ander op de hoofdwegen. En is er ook nog zoiets als een ski-senter waar veel mensen hun boterham verdienen met het vermaken van mensen in de sneeuw!. :-)

Ik ben inmiddels zo gewend geraakt aan het geluid van de sneeuw onder mijn schoenen, dat ik het vast zal gaan missen als het straks weer voorjaar is. Vooral als het flink gevroren heeft kraak en piept het van jewelste! Soms is het geluid zo vreemd dat je niet zou geloven dat het van de sneeuw komt: een ski-stok die je bij behoorlijke vorst in de vaste sneeuwlaag prikt klinkt als "tjuhw"... komt dat een beetje over? Vast niet... hahahaha.

Ik had al eens gemeld dat we hier in Norge vele soorten sneeuw kennen: donderdag echter viel er zowaar een soort van witte hagelslag uit de lucht...hahahahaha serieus! "Het hagelt... het hagelt... grote korrels Venz..."  En vrijdag kwam de 'oervariant' van sneeuw uit de lucht vallen; regen dus! Dat is best raar om te zien als je al zo lang gewend bent dat het in de vorm van sneeuw komt. Hadden we in oktober de laatste regen? Volgens mij wel.
Het 'snørydde' oftewel het opruimen van de sneeuw was op zaterdag een zware klus omdat de regen met de sneeuw was vermengd en er tevens 'natte' sneeuw gevallen was. Een aanslag op de spieren!


Het fenomeen 'sneeuwkristallen' hoe fraai is dat!!!! Ik kende het eigenlijk alleen van plaatjes, en in het begin van de week vielen er perfecte ijskristallen op mijn jas. Het kind in mij kon er bijna niet mee stoppen om ze stuk voor stuk te bekijken! SCHITTEREND MOOI!

En dan is er de 'maagdelijke' sneeuw, dat is eigenlijk geen speciaal soort maar het is de sneeuw waar ik in de ochtend op de piste mee geconfronteerd word. Een groot wit laken zonder sporen, in en in 'wit' en door het missen van enig contrast lijkt het net of je blind bent tijdens het skiën! Je voelt iets, maar je 'ziet' niet dat je vooruit gaat; je moet opzij naar de bomen kijken om te zien of er nog snelheid gemaakt wordt of, in mijn geval, niet te veel... "waar was dat heuveltje ook al weer..." en vervolgens merk je dat je ineens vooruit schiet... oeps...

De Liftchauffeur:

Ik heb het wel vaker over 'turven', maar hoe hoog is een turf eigenlijk? Volgens internet is een turf ongeveer 40 cm lang en 15 cm breed en hoog. Een kind van twee turven hoog is dan dus 80 cm, wat in mijn ogen best kan kloppen. :-) 

Er zijn dagen op de stoellift dat er veel jonge kinderen zijn, en dat heb ik het over kleuters van pak em beet twee of drie jaar... (1,5 turf hoog?) die moeten uiteraard door pappa of mamma op de stoel getild worden. Bij die actie draaien we dan de snelheid van de lift een stuk terug. Zijn de kids iets ouder, dan kunnen ze zelf gaan zitten. De afstand tussen de zitting en de ondergrond is maximaal 50 cm, en moet je als bestuurder inschatten of de onderbenen van de passagier lang genoeg zijn om te kunnen scharnieren, in plaats van dat ze tegen het bovenbeen omver geduwd worden. Een kleuter heeft normaliter te korte beentjes, dus gaat de snelheid er altijd met een paar punten af! We draaien standaard trouwens nooit sneller dan 1,4 m/s. We kunnen wel sneller, maar dan is de kans dat mensen vallen groter, en ben je echt heel druk bezig met vertragen/versnellen. 

Dat kinderen al héél jong leren skiën, dat is hier de gewoonste zaak van de wereld, maar laatst zag ik een pappa die zijn zoontje van ongeveer drie jaar oud op een snowboard had gezet. Het knaapje kon niets anders dan omvallen en dat had hij ook al aardig onder de knie...hahahha Nee ik moet niet lachen, want het was eigenlijk best zielig! Dan werd hij weer overeind getrokken, en een halve meter verder lag hij weer als een lappen-pop in de sneeuw. Een paar dagen later zat ik op het hoofdstation en had pappa het mannetje van zijn snowboard losgemaakt. Hij kon eindelijk zijn beentjes bewegen!  Het was de bedoeling dat ze weer op de lift zouden stappen, dus liep hij in zijn eentje doelgericht af op de eerste stoel die hij zien kon! Pappa kon roepen wat hij wilde, er was geen stoppen meer aan "eindelijk vrij!". Uiteraard zag ik het aankomen en remde ik al af, in afwachting of de vader snel genoeg in kon grijpen. Het was op het laatste nippertje dat hij het knaapje in zijn kraag greep, maar dat gebeurde tegelijkertijd met het indrukken van de noodstop. Het kind was uiteraard even niet te troosten, en snapte natuurlijk niets van de preek die hij van zijn vader kreeg! 


Ik denk trouwens dat de stoellift beneden een van de leukste stations is; de mensen lachen bijna altijd als ze eenmaal zitten. Ik denk dat het opluchting lachen is ofzo. En meisjes, daar zijn het meisjes voor, die giechelen zich een slag in de rondte! Zeker als de een al zit en de ander dan door het zijwaarts schommelen van de stoel ervoor zorgt dat ze bij elkaar op schoot komen te zitten... lachen dat ze dan doen, en aanstekelijk ook! 
En er wordt ook het een en ander gezwaaid naar de bestuurder, vooral de kleuters zwaaien heel leuk als ze voorbij mijn raampje komen. En ik zwaai met evenveel enthousiasme terug. Bovenop al die vrolijke gezichten hebben ze ook nog allemaal frisse rode konen... dat ziet er zo, ja hoe zal ik het zeggen, 'dubbel vrolijk' uit!

Donderdag een gast die véél te laat bij het stoeltje aankwam, maar hem toch hebben moest! Ik had kunnen vertragen zodat hij hem 'halen' kon maar dacht "neem jij de volgende maar, maat!". Zijn besluit was echter genomen, en hij zette een spurt in en kroop doodleuk over de leuning! En ging zitten alsof er niets aan de hand was! Je maakt wat mee als liftchauffeur! Hahahaha

Sinds vorige week hebben we ook een Belgische liftschauffeur, Stijn genaamd! Met onze vriend Colin uit Australia, ikzelf uit Nederland, en drie uit Norge... hebben we dus een behoorlijk internationaal liftbesturingsteam!

-

Tuesday, 22 February 2011

Verkocht!

Vandaag te horen gekregen dat mijn huis verkocht is!
Daar gaan we dus vanavond wel even een biertje voor open trekken of nietan? Hahahaha
Nu kan ik dus op mijn gemak gaan kijken naar een eigen stekkie hier in 'mijn' Noorwegen!
Een mooi stukkie grond voor mijn groenten, en een kleine woning erop.
En als het niet te vinden is mét woning, dan overweeg ik er zelf een op die grond te bouwen.
Waarom niet?




-

Sunday, 20 February 2011

(82) Wintervakantie!

Maandag mijn klant in Lillesand bezocht en afspraken gemaakt voor de levering van groenten in dit jaar. Helaas is hun klantenbestand niet gegroeid, dus zullen de aantallen ongeveer gelijk blijven. Het verschil met vorig jaar is dat ik nu weet wat men wil hebben en hoeveel! Dat is voor mij heel veel waard! Vorig jaar deed ik alles op goed geluk!

Ik vind trouwens dat het tijd word dat ik me in wat rustiger vaarwater ga begeven. Het afgelopen jaar met mijn kano behoorlijk wat golven peddelend moeten nemen, en daarbij hield ik gelukkig steeds een droog pak.
Succes hebben is okay, toch zou ik liever door het peddelen zelf vooruitkomen in plaats van dat ik ermee steeds het een en ander moet trotseren. Die tijd zit er volgens mij aan te komen! Ik voel het! Niet op z'n minst omdat ik straks van de kosten van mijn huis in NL af denk te zijn.
Een van mijn doelen bij het emigreren was, meer tijd te hebben voor 'Leven'! Geen slaaf te zijn van de uitgaven! Kortom: een jaarinkomen genereren dat voldoende is, ruimte voor vrije tijd geeft, en kwaliteit van leven biedt! De combi groentenverkoop & werken op het ski-senter, moet dit mogelijk maken denk ik.


Toen ik een jaar geleden besloot dat ik naar Drangedal zou verhuizen, keek ik dagelijks naar de webcam van Gautefall. Ik keek met name om een beeld van het weer te krijgen; sneeuwde het en zo ja, hoeveel? En ook om te zien of het ski-oord een beetje bezoekers trok. Het is toch wel heel bizar dat ik er nu gewoon werk!!!!!! Als je het me een jaar geleden had verteld dat ik er nu zou werken, had ik je voor gek verklaard! Ik had wel meteen "ja' gezegd, als het me was aangeboden! 

Deze week was het vrij druk op mijn werk; in Denemarken genoot men van een wintervakantie. Als ik het zo inschat is standaard 50% van de bezoekers van Deense afkomst, en dat was nu nog meer. Het hebben van Deense klanten klinkt opmerkelijk, maar het is eigenlijk best logisch. Denemarken is met de veerboot vlakbij, zelf hebben ze geen bergen om op te skiën, dus komen ze naar Drangedal. Op vrijdag rijden ze vaak in colonne van Larvik naar Gautefall, vaak ook bussen vol met Deense wintersporters. De komende week heeft Telemark een week vakantie en dat was gisteren al goed te merken! Bij elkaar hebben we zaterdag met alle liften iets van 10.000 personen vervoerd! En dan te bedenken dat ik een week eerder op zondag de hele dag geen poot heb uitgestoken, erg rustig op mijn lift en het volk wat er kwam had geen hulp nodig... de minuten  duurden uren!

Als je bij de ski-lift staat heb je soms een opvoedingsdillema: help ik dit kind of laat ik het eerst zelf proberen? Laat ik de ouders wel of niet een tweede keer proberen het kind de lift op te krijgen... Lastig en ik zie het liefst dat ieder een stukje trots of eigenwaarde oogst. Het kind trots dat het gelukt is zelf een liftstang te bekomen. Geen gezichtsverlies bij de ouders als het niet lukt en een 'vreemde' moet het kind helpen.... lastig maar het is een kwestie van op je intuïtie afgaan. Personen waarvan ik niet weet wat ze in hun mars hebben krijgen van mij een poging, en daarna geef ik de hulp, of biedt het aan. Zeker als er een rij staat zoals gisteren (10 minuten) is het een kwestie van doorstroming. Bijzonder publiek trouwens, of eigelijk helemaal niet bijzonder, want zo is het Scandinavische publiek: geduldig! en ik heb in de weken dat ik met wachtende mensen te maken heb gehad nog niet eens gehoord dat het niet opschoot, of ander geklaag. 

... We hebben op Gautefall geen lunchpauze... en als bestuurder van de lift eigenlijk ook geen moment dat je naar de WC kan. Het kan uiteraard wel maar dat moet je daarvoor een pauze via de mobilofoon aanvragen. Dat doe bijna niemand dus pas ik me aan, kwestie van niet meer dan 75cl in werktijd drinken... Dat is voor iemand die normaliter het dubbele drinkt, best wennen! Ook het feit dat je geen pauze hebt is wennen! Op mijn vorige werk was het houden van pauze min of meer 'heilig' en onderschreef ik dat volledig... daar ga je dan met je idealen! Het is overigens verboden om de lift onbewaakt achter te laten, en dat lijkt me logisch! Een paar maanden geleden is er iemand ontslagen omdat hij even een broodje ging eten... De reden van het niet hebben van pauze is omdat het te kostbaar is om ook in de pauze bemanning te hebben op alle fronten. Waar een wil is, is een weg, maar goed ik heb er begrip voor.


... De Champagne kon woensdag nog een weekje in de koelkast blijven, want mijn huis is nog niet verkocht. Volgens de makelaar geen reden om mij zorgen te maken; de bank van de koper had gewoon wat meer tijd nodig.

Ik kwam er eergisteren achter dat het laatste door mij gefleste biertje voor geen meter schuimt! Een 'Lager' wat in mijn oren Engels klinkt, en ik zie het voor me dat dit soort bier in een Engelse Pub geschonken wordt; veel bier, weinig kraag... wellicht is het dus heel normaal, maar voor mij wat lastig inschatten, ik kan immers ook een fout gemaakt hebben in de bereiding. Omdat het een biertje is die drinkt als een limonade en ook wel iets van die smaak heeft, ga ik hem zeker nog eens in het vat zetten! Als ook dan de schuimkraag wegblijft zal het wel een karaktereigenschap ervan zijn.

-

Sunday, 13 February 2011

(81) Blauwbekken

Maandag op mijn vrije dag in Oslo mijn klant bezocht en afspraken gemaakt voor levering van groenten.
Goed gesprek, waarin men weer duidelijk de tevredenheid over het vorige seizoen liet merken. Binnenkort krijg ik een overzicht van de aantallen die ze in 2011 per week geleverd willen zien. Als ik dat eenmaal heb, kan ik verder met mijn planning. De tijd van het voorbereiden van de groententuin komt steeds dichterbij.   

Deze week op Gautefall weer de maandelijkse reddingsoefening gedaan, dit keer werd ik actief ingezet met het zekerheidstouw. Hiermee moet de man op de grond de reddingswerker aan de kabel vooruit te helpen en bij het laten zakken van de passagiers voor een goede afdaling zorgdragen. Een nuttige oefening!

Toen ik voor het eerst op het ski-senter kwam, en dat is alweer bijna een jaar geleden, was het opvallend om te zien dat iedereen de ski's en stokken buiten op de sneeuw achterlaat, en hop het restaurant ingaat... Diefstal? Niet schijnt hier niet voor te komen! Mijn auto doe ik al tijden niet meer op slot en het frontje van de autoradio... die heb ik tot nu toe alleen in NL eraf gehaald! Wat een genot om in een omgeving te wonen waar andermans eigendom nog heilig is!

(uit de oude doos; Piet in 2000 in Frankrijk)

Brokkenpiloten zie je zat op de plek waar ik werk! Een vond ik het vermelden wel waard: een gast komt met een stel van zijn maten op snelheid de helling afzetten, en DOEF! hij gaat onderuit en tot mijn verbazing verliest hij niet slechts zijn beide ski's. nee de laarzen zitten nog aan de ski's vast als hij ze uit de sneeuw haalt! Hij op sokken naar beneden... nouja...! 'held op sokken' :-)

Op de dag dat ik de stoeltjeslift bestuur, is het een soort van hobby geworden om het niet doorsnee bestijgen van de lift goed af te laten lopen. Bijv. als iemand te laat doorheeft dat diens maat al naar de liftstoel gaat, en dan op het laatste nippertje óók vooruit komt; tegelijk met de stoel die om de bocht komt. Door de snelheid traploos te reduceren weet ik die persoon dan min of meer óp te vangen. Echt lachen om dat te zien slagen! Dat zijn de krenten in de pap! Op andere momenten voel je je soms net een een attractie in de dierentuin. Echt iedereen kijkt naar binnen als ze langs je hokje gaan. Mijn Australische collega had eens het idee om boven het hokje 'ZOO' op te hangen...hahahaha. Ach ja feit is dat ik zelf ook de hele dag mensen zit te kijken! Nu doe ik dat wel beroepshalve, maar het is best geinig om al dat pluimage langs te zien komen. (zouden de dieren in de 'Zoo' er ook zo over denken?)

Op de cursus een proefexamen gedaan (Norskprøve). Ik ben niet zo van het halen van diploma's en heb het voor mijn werk ook niet nodig, maar toch is het leuk om te constateren dat ik het niveau van Norsk2 met gemak gehaald heb. Volgende week doen we 'prøve3' en als je dat haalt ben je qua taal officieel ingeburgerd! Ik ben benieuwd! 

(het pak sneeuw tot nu toe...)

Gisteren schrok ik me een hoedje toen ik in de keuken naar de buitentemperatuur keek... 25 minusgraden!!! En dat terwijl het een dag eerder om dezelfde tijd nog slechts 3 minusgraden was! Bizar en ook vervelend want ik was de voorgaande avond vergeten, of liever gezegd; ik had er geen zin in, om de autoruiten af te dekken tegen de bevriezing. Ik kon dus weer mooi staan schrappen! Het was een ogenschijnlijk dun laagje maar het zat er zó vast op dat ik antivries op de ruit moest spuiten om het los te krijgen! Al met al weer een hoop werk dat ik eenvoudig voorkomen kon hebben! "Met de kennis van nu, had ik toen anders gehandeld..." hahahahha

Maar goed, mijn werkdag op Gautefall was met -15 wel de koudste tot nu toe. Ik ben allang niet meer onder de indruk van dergelijke temperaturen, en wacht altijd maar af hoe het 'aanvoelt'. Nou, het voelde aan als best een lekker temperatuurtje! Een week eerder stond ik ook op zaterdag buiten maar toen bij +3 en een fikse wind; koud dat ik het had!!! Met name koelen de voeten erg af als het waait. Bij die -15 ging het veel beter om de boel een beetje op temperatuur te houden. In NL ga je bij die temperatuur (heet 'strenge' vorst in NL als ik me niet vergis) een klein beetje dood, hier denk je dat het voorjaar in de lucht zit! Geloof het of niet, het is echt waar!  

Heugelijk feit; mijn eerste maandsalaris in Noorse Kroner is binnen... YES!
...en hopelijk na drie nachtjes slapen wéér een heugelijk moment!

-

Sunday, 6 February 2011

(80) Sneeuwstorm!

Een week terug hadden we een ietwat dramatisch weekend op Gautefall; zaterdag een ernstig ongeval op de piste met zodanig letsel dat een helikopter de persoon op kwam halen. Zondag was er een slimmerik met té groot hart, die van mening was dat hij halverwege (5 mter tot de grond) uit de stoeltjeslift wel naar beneden kon springen... hij bleef vervolgens met zijn jas aan de stoel hangen en voor de liftbestuurder de melding kreeg en stopte, hing hij boven het hoogste punt tot de grond! Hij moest door ons reddingsteam naar beneden geholpen worden. Waarschijnlijk kon hij, eenmaal beneden, op zoek naar een schone onderbroek...hahahaha
   
Vroeg of laat moest het dan toch van komen; ik moest een bezoek brengen aan de plaatselijke tandarts (tannlegen heet dat hier)... Deze week dus voor controle geweest, foto's gemaakt, tandsteen verwijderd en de boel in orde bevonden.... pffff... is altijd weer een opluchting, ja toch!?
"Je poetst goed!" hij moest eens weten! Gewoon een keer per dag poetsen is volgens mij wel voldoende, je moet gewoon de mazzel van een goed gebit hebben! Heb je dat niet, kan je mogelijk alle zeilen bijzetten. Aardige vent trouwens die ook nog eens goed verstaanbaar Noors sprak, dat is wel zo fijn! Ik heb al eerder gezegd dat er geen Algemeen Beschaaft Noors (ABN) bestaat, en iedereen dus doet wat hem/haar geleerd is. Op mijn werk moet ik dan ook nog steeds moeite doen om het een en ander te verstaan, dat in combi met veel Deense toeristen... vaak geen chocolade van te maken! 


Op dinsdag kwam men voor een interview voor NRK-radio, de Noorse NOS zeg maar. Onderwerp was de groentenkwekerij 'Damfjell Grønnsaker' en het coöperatieve project 'Smaken fra Drangedal'. Een beetje promotie is nooit weg! Het lukte me vrij redelijk om het hele verhaal in het Noors te doen, maar af en toe stuit je toch op een  woord of zinsbouw die je nog niet geleerd heb. Door het ontbreken van ABN, ben ik van mening dat je ook gewoon maar een woord kan verzinnen. Vaak begrijpen ze wel wat je zeggen wil, en je kan altijd omschrijven, al dan niet met handen en voeten...hahahah. Op de site van de NRK staat een stukje over dat interview geschreven: 

Op de kleine lift was deze week een mannetje van twee turven hoog bezig met het zich eigen maken van het skiën. Zeer grappig om te zien hoe hij, met té grote handschoenen, om de liftstang te pakken te krijgen hem bij wijze van spreken omhelsde! En daar ging hij dan... een stukje de piste op... en keer op keer op, in mijn ogen exact het zelfde punt, liet hij de stang los en begon aan de afdaling. Pas na een aantal keer zag ik dat hij hoger durfde. Niet elk kind is hetzelfde en deze had duidelijk de angst in de benen, of hij was gewoon erg voorzichtig! Een paar dagen later zag ik hem samen met zijn ouders op de Melkweg-lift. Lessen geleerd, en in 'zijn' tempo! Ik zit in de luxe positie om alle liftstations te mogen bedienen, waardoor ik die kids steeds op andere plekken zie komen. Ik kan daar zó van genieten!

Het weer was deze week wisselvallig met veel plussgrader. Gevolg van die hoge temperatuur was dat we eindelijk weer verse sneeuw kregen! In mijn optiek hebben we 5-10 cm gehad en dat kwam soms in de vorm van een sneeuwstorm, met pieken van 13 m/s! Door de wind werden de stoeltjes van de lift zo heen en weer geblazen dat we de toegang afsloten en een half uur zonder passagiers gedraaid hebben. 

In mijn 'bierkelder' staat op dit moment iets van 50 liter bier op voorraad! Vijf verschillende smaken, maar stuk voor stuk heerlijk! Nu moet ik niet liegen... de Adbijbier is me net even te bitter...
Lekker hoor om na een werkdag een flesje van je eigen gemaakte bier open te trekken!
'Skol'! (= Noors voor proost!)

Noors voor beginners: In de Noorse taal kom je vrij vaak de afkorting Moh. tegen wat betekent: 'meter over havet' (meter boven zeeniveau).

-