Monday, 28 March 2011

(88) Oude Liefde...

...Roest Niet!
Vandaag zat ik in de auto om even in het sentrum van Drangedal boodschappen te doen, en begon het ineens te kriebelen in mijn buik. "Zo dan! Het is lekker weer om op de motor te zitten man!" bedacht ik me.

Toen ik weer thuis was ben ik de schuur ingedoken en heb ik de stofhoes van de motor gehaald. Hij stond er nog net zo bij als ik hem... wanneer was het ook weer?... in september geloof ik... had achtergelaten.
kansloos dat een motor na een halfjaar en omstandigheden van -27 graden nog enige stroom in de accu zou hebben. Sleutel in het contact, en wonder boven wonder, gaan de controlelampjes aan. "Okay dan... dat is een grote verrassing!".
De chokeklep volledig dichtgedaan, en op de startknop gedrukt... de startmotor draaide, en niet eens zwakjes! Om de accu toch te sparen, korte startpogingen gedaan (max 5 seconden). De gashendel een beetje open... de chokeklep weer een beetje open... en... 'Leven!' Het vertrouwde V4 geluid vulde de schuur. Rustig wat gas erbij, en weer eraf. Motor rustig op temperatuur laten komen, en nog weer wat gas erbij, en nog meer! De toeren even kortstondig tot 10.000 rpm op laten lopen. "Hij loopt als een zonnetje!" constateer ik met op het gelaat een lach van oor tot oor.
De motor lekker laten draaien terwijl ik in huis mijn motorspullen bij elkaar zoek; sjaal, handschoenen, helm, motorbroek, motorjack... en ik hijs mezelf in het leer.
Alles past nog als gegoten! :-)


De loopplank vanuit de schuur in de sneeuw getrapt, en bedenk me dat dit een paar dagen eerder niet eens had gekund! De motor in zijn achteruit... uh... oftewel met de beentjes de fiets over de drempel drukken. De drempel is best hoog, dus er was zoals gebruikelijk een tweede poging nodig. Ik had met een vooruitziende blik geconcludeerd dat ik de motor in het drassige gras met geen mogelijkheid middels de standaard zou kunnen parkeren, dus daarvoor had ik een plank neergelegd. De schuurdeur dichtgedaan, en de eerste rit van 2011 kon aanvangen!

Oh...oh... oh wat is het fantastisch om weer op de motor te zitten, de paardenkrachten onder je kont te voelen, en het 'grommen' te horen! Bij een eerste rit is het natuurlijk van belang dat je het rustig aan doet, en het asfalt goed in weet te schatten. Op de scheuren in het wegdek (weer meer dan vorig jaar!) na, waren de omstandigheden ideaal. In de bochten goed kijken of het eerder op de sneeuw/ijs gestrooide zand niet het plezier zou verpesten. Alles lag netjes in de berm, dus 'helemaal goud!'.

De temperatuur was ook prima, denk een graadje of tien.
Voor deze eerste rit leek mij 35 kilometer (retour Drangedal sentrum) wel genoeg.

HEERLIJK!

Wel raar om mij te bedenken dat ik vandaag op de motor zit en morgen weer op de piste in de sneeuw bij de lift sta...! Hoe bedoel je bizar contrast! Hahahaha

Over een tijdje weer lekker een stukje toeren!

-

Sunday, 27 March 2011

(87) Helaas Pindakaas

Nu denk je waarschijnlijk dat ik ga schrijven dat het huis waar ik (nog steeds) verliefd op ben, verkocht is...
Bij mijn weten is dat niet het geval, echter waar het 'helaas' vandaan komt is de makelaar.
Ik heb in Nederland al niet zulke goede ervaringen gehad een makelaar, maar hier kunnen ze er ook wat van!
Op hun website kon ik een formulier invullen voor een bezichtiging, dus ik doe dat netjes, en ben zelfs lekker specifiek geweest in het noemen van een datum en tijd. Noren kunnen namelijk wel eens een zetje gebruiken als het gaat om concrete afspraken maken.
Na twee dagen dacht ik "het is nu vrijdag en de datum (maandag) komt dichter en dichter..." dus ik bellen.



"Ja... nee... ik heb gelezen dat u geïnteresseerd bent, maar wij zitten in Skien en naar Grova is nogal een eind rijden, ik moet het even met mijn collega bespreken en dan hoort u van ons", of dat begreep ik uit het zijn reactie. Uiteraard heeft hij niet teruggebeld! Welkom in Norge, want dat soort gedrag is hier helaas héél normaal! (afstand Skien-Grova: 80 km)
"Wil je nu een huis verkopen, of niet?!", "Je hebt zelf dit huis aangenomen als verkoper!" denk ik dan... de bezichtiging wilde ik op maandag omdat ik dan vrij ben, dus ik was benieuwd of ik op die dag alsnog iets te horen zou krijgen. 'Helaas Pindakaas!'  
Maar even een email erover getikt met de doodsimpele vraag; "we hebben vrijdag elkaar gesproken over het huis in Grova; kunt u mij informeren?"
Reactie, moet ik nog krijgen... en dat is nu ook alweer een werkweek geleden.
Maar goed, om het nog erger te maken heeft Elizabeth v/d Ploeg (ja, die van de B&B hier in Drangedal) voor mij een belletje gepleegd op dinsdag. Ook zij kreeg de smoes van de afstand, maar hij zegde wel toe dat hij voor maandag een afspraak met me zou maken. Of bedoelde hij dat hij OP maandag een afspraak met me gaat maken? Feit is dat het nu al weer weekend is en ik weer niets heb gehoord.
Als positivo zie ik het graag positief; als hij zo laks is met afspraken maken met geïnteresseerden, heb ik straks mogelijk ook weinig last van kapers op de kust! Ja toch?!

Op Gautefall gaat het maar 'Zo... zo' op dit moment.  De warmte (boven de +10) en wind heeft ervoor gezorgd dat er al veel kale plekken op de piste te zien zijn, en ook dat het prepareren van de helling op sommige stukken niet meer kan, omdat de sneeuwlaag te dun is. Gevolg is dat we op dit moment hier en daar een ijshelling hebben met veel opgevroren sporen! Ik zie mezelf nog steeds als beginner, en ik vind het niet fijn om die helling af te moeten!
Wat je al niet over moet hebben voor je werk....hahahaha
Vervolgens heb ik steeds de vraag in gedachten wat de klanten ervan vinden. Je zou een klachtenregen voorspellen, maar niets van dat! Zelfs ik uitbundige uitingen van plezier... het zal wel aan mij liggen! Het enige wat in de buurt komt van 'klagen' is, al hijgend, de opmerking dat het best zwaar is om de helling af te komen. Duidelijk; Noren en Denen klagen niet zo snel! Weten we dat ook weer.


Ik had het over wind, maar eigenlijk moet dat met hoofdletters! WIND! Mozes kriebel, wat heeft het deze week gewaaid zeg! "Det blåser veldig!" zeggen ze hier dan: "het waait enorm!". Op woensdag zat ik zoals gebruikelijk boven op de berg, het lijkt wel of er steeds iets gebeurt als ik daar zit! Afijn, het waaide enorm! Zo hard dat we na een paar uur geopend te zijn geweest, de 'Karlsvorgna' en 'Store Bjørn' liften moesten sluiten. In afwachting van minder wind zat ik daar boven de windmeter in de gaten te houden, en ook te kijken of het allemaal wel goed bleef gaan met de geweldig schommelende stoeltjes. De windsnelheid zat geregeld tussen de 20-25 meter per seconde (windkracht 9-10), en ik heb een piek gemeten van 34 m/s!!! "Is dat veel wind, Piet?", "Uh...ja...!" zeker als je bedenkt dat de meter op mijn controlepaneel niet verder in zijn schaalverdeling gaat dan 35 m/s!!! In 'windkracht' uitgedrukt: is dat 12 op de schaal van Beaufort (Orkaankracht)!
Beetje sneu voor de mensen die graag een dagje wilde skiën, maar bij dergelijke wind is het gewoon niet te doen! Of zelfs gevaarlijk!

En u raad het al... "helaas...." :-)

Over pindakaas gesproken, vanaf het begin valt het mij op dat de pinda's die ik hier koop veelal 'heel' zijn!
In NL kocht ik toch vrijwel uitsluiten 'halve' pinda's...
"lekker belangrijk!", "Ja dat is het zeker!" Hahahaha  
Mijn vader zei vroeger; (waarschijnlijk zoals vele andere ouders) "Je kan ze toch niet heel eten!"



Wolken
Doordat ik eerder over de bijzondere wolken blogde, ben ik er meer op gaan letten. (ja zo gaat dat!) 
Zaterdag was het echt volop genieten! Echt alsof er iemand met een grote kwast in de lucht aan het schilderen was. Vormen die onnatuurlijk overkomen dus! Wolken met bizar kaarsrechte lijnen, of een keurig rasterpatroon! Ook zag ik deze week een wolk met paars-groene kleuren, en zou bijna denken dat het 'Aurora Borealis' was, maar dat kan geloof ik niet in de ochtenduren. Hoe dan ook; fraai was het wel!

-

Saturday, 19 March 2011

(86) Verliefd...

Ik zit te broeden op een stukje dat ik over de 'Eerste Winter in Norge' wil schrijven. Nogal een belangrijk onderwerp bij de aspirant emigrant! Om niet te zeggen dat de mensen uit het zuiden er een beetje bang voor zijn.
Is die angst terecht? Hoe ga je om met zo'n totaal andere winter dan je gewend bent? Ervaringen en tips dus...
Het zal nog even moeten wachten, want de winter is hier nog niet voorbij, en de omstandigheden veranderen ook nu nog! Deze week viel er zelfs weer 7 cm verse sneeuw, dat terwijl we toch allemaal al een beetje aan 'voorjaar' begonnen te denken. Natuurlijk, het is nog maart en dus nog vroeg in het jaar, maar toch geeft de natuur al duidelijke tekenen dat het gaat veranderen. Zo krijgt de zon steeds meer kracht, en worden de etmaaltemperaturen steeds hoger.

Ik ben trouwens een beetje verliefd... sinds een paar weken kriebelt het in mijn buik.
Bij het zien van de foto's was er meteen een gevoel van 'oh' en 'ah', en ging er een roze bril op! Ja we kennen dat allemaal wel denk ik!
Het rationele denken gaat even op slot, en het gevoel gaat met ons aan de haal...hahhaha
Het huisje waar ik verliefd op werd, staat in Grova; 10 kilometer vanaf Bø.
Zoals gezegd ziet het er voor mij echt ideaal uit: een garage, een veranda, niet aan een doorgaande weg, goed onderhouden, goede prijs/kwaliteit verhouding. Kan bijna niet beter! 
Echter.... de zon blijft in de winter achter de bergen verscholen. Hier zal je, zoals op zoveel plekken in dit grillige land, de zon een aantal maanden niet in huis hebben... is dat een struikelblok? Of is het een manier om iets aan de prijs te doen? Daarnaast wilde ik natuurlijk graag een stuk grond bij mijn huis om groenten te verbouwen. Er ligt wel grond naast het huis, maar dat is van de buurman. "Alles is te koop! Als de prijs maar goed is!", een mogelijkheid om ook dat voor elkaar te krijgen lijkt me!


Liefde kan je vrij makkelijk dood-rationaliseren, ik weet het. Toch vind ik het belangrijk om nuchter te blijven kijken, want je gaat een relatie aan voor langere tijd, of dat is toch de inzet. Impulsief 'er voor gaan', is vaak geen lang leven beschoren. De weegschaal is, ondanks de overwegingen, toch positief blijven staan, en dus wie weet!

Mogelijk ga ik maandag met de makelaar kijken.
Ik ga nog bericht krijgen over de mogelijkheid en hoe laat het zou schikken...

WORD VERVOLGD.  
-

Sunday, 13 March 2011

(85) Gezichtsbedrog

Of liever 'Optisch effect', want dat klinkt positiever.


Deze week zat ik op woensdag zoals gewoonlijk op de top van de berg, het was erg mistig en het enige wat je zag was de eerste rij bomen.
Na een tijdje trok geleidelijk de mist op en kwam er een uitzicht tevoorschijn, zó fraai! Het leek wel of het dak opengedaan werd en de stralen van de zon daardoor naar binnen vielen. Best wonderlijk dat je een uitzicht, die je toch wel kent, op die momenten ineens zo intens kan beleven! Door het wegtrekken van de mist wordt je de dieptewerking van de omgeving meer gewaar, laag voor laag werd er aan diepte aan toegevoegd! Erg gaaf!  
En de vergezichten hebben bij dit soort weer ook iets speciaals; hier een wolk, daar een mistvlaag tussen de bergen, en dat alles verzorgt prachtige schaduwen op het land eronder!
En dan 'POEF' trekt het weer potdicht, en zie je weer slechts die ene bomenrij...
Dat effect herhaalde zich een aantal keer, en uiteindelijk had de zon zoveel kracht dat het een stralende dag werd.

Door de bergen worden de wolken erboven uiteen geblazen. Hier zie je, als je van wolken houdt, de prachtigste vormen in de lucht. Destijds, toen ik Norge alleen van vakanties kende, was het al een van mijn favoriete uitzichten: wolken! Voor mij liever geen strak blauwe luchten! Wolken hebben voor mij een meerwaarde in het landschap.


Omdat ik de omgeving een beetje als 'vertrouwd' ben gaan zien, is het tevens meer 'gewoon' geworden. En als je dan weer even in je geboorteland geweest bent, is het terugkomen zo fijn! De omgeving heeft dan weer even dat 'bijzondere', waarna het weer gewoon wordt. Ik herinner me de terugreis per vliegtuig nog goed, ook toen was het ineens 'POEF' daar was 'mijn' land te zien vanuit het raampje. Zo grillig in vormen, zo prachtig in haar afwisseling!

Een laatste optisch effect is eigenlijk meer in het kader van "Pas Op!". Omdat alles hier in de winter onder de sneeuw komt te liggen, kan het zijn dat je denkt dat ergens een prachtig vlak stuk weiland ligt, wat in werkelijkheid een bevroren water blijkt te zijn, zo ook met bevroren en dichtgesneeuwde beekjes. Je zal de eerste niet zijn die een nat pak haalt bij het door het ijs zakken. Bij wijzen van spreke moet je het landschap kennen voor je er dwars doorheen kan banjeren.

De Tuinderij

De biologische zaden zijn besteld, en ik ben nu bezig met de aanschaf van een grondfrees en andere hulpmiddelen.
Vrijdag even op 'Holte' wezen kijken en een praatje gemaakt met de boer. Het land ligt, zoals verwacht mocht worden, onder een dik pak sneeuw! Ben benieuwd wat daaronder vandaan gaat komen, immers was ik nog lang niet klaar met de oogst toen de eerste sneeuw kwam en niet meer wegging! Zou de prei er bijvoorbeeld met groeikracht onder vandaan komen? En die savooie kool? Over een week of vier zal ik het weten.

-

Sunday, 6 March 2011

(84) Laatste Weken van Winter

Het is maart, en traditioneel roert die zijn staart. Wie of wat is 'Maart' eigenlijk? Op een kalender van de popgroep 'Normaal' werd hij ooit afgebeeld als varken, maar of dat correct is? Er zijn zo veel beesten met een staart... hahaha

De winter in Drangedal lijkt nu definitief op zijn retour te zijn. In Tørdal werd het deze week op het midden van de dag +8 graden! Bij dat soort temperaturen gaat het smelten van de sneeuw uiteraard behoorlijk rap! En dat moet ook, want over een week of vier zal de meeste sneeuw toch wel gesmolten zijn. Vorig jaar verhuisde ik op 2 april, en was rond het huis (getuige de foto's) al grotendeels sneeuwvrij, dit terwijl ik in maart 2010 (vandaag precies een jaar geleden!) nog foto's maakte van een prachtige besneeuwde omgeving. 

(4 maart - 2 april 2010)

Op mijn werk is het 'voorjaar' ook behoorlijk te merken: donderdag was het ook daar +8 graden op mijn wat hoger gelegen liftstation. Bij het starten van de werkdag loop ik altijd eerst even langs de thermometer en zag daar dat het -4 was. Geen verrassing voor de vroege ochtend. Wat wel een verrassing was (ik heb minstens drie keer gekeken, om vergissing uit te sluiten) was de temperatuur bij mijn liftstation van die dag 'Melkeveien', die zich op 500 m.o.h. bevindt: +5 graden las ik af!!!!
De natuurkunde heeft ons geleerd dat koude lucht zwaarder is dan warme. Dat uit zich dus op deze manier; met een verschil van 9 graden op een paar honderd meter hoogte verschil. Dat is toch best bizar te noemen!

Rond het middaguur heb ik, omdat het vrij windstil was, een paar uur zonder jas aan buiten gestaan!. Het leek werkelijk op een vroege lentedag; heerlijk zo die warmte van de zon! Ook hoor ik de vogels steeds vaker fluiten, die zijn duidelijk al bezig met de toekomst.

Op de wegen zijn de eerste stukken al geheel ijs en sneeuwvrij en wordt op meerdere plekken de wegmarkering alweer zichtbaar. Op de wegen waarop de zon de hele dag kan schijnen is het door smeltwater aan het eind van de dag flink nat, en niet altijd even betrouwbaar 'nat'. Vaak is het een combi van water en ijs, en dat is net zo glad als alleen ijs. Nee, het rijgedrag van de bestuurders moet nog even ingesteld blijven op 'wintercondities'! "Opvriezende weggedeeltes", hoorde ik vaak in het weerbericht vroeger, maar gek genoeg lijkt al die nattigheid in de nacht te verdampen, want de plassen zijn in de ochtend allemaal weg, en is de weg niet boven normaal 'glad'.

Waar het wel glad is; op de traptreden achter mijn huis! Steeds vaker moet ik eerst spikes onder mijn schoenen binden voor ik de deur uit ga. Die anti-slip hulp is van onschatbare waarde gebleken deze winter, ook op mijn werk heb ik ze aan als de ondergrond ijs is, of smeltende sneeuw de boel glad maakt.

(Past onder elke schoen/laars, en kost per paar 89 kr.)

Maar goed.... we hebben nog een paar weken winter tegoed, dus er kan nog van alles gebeuren!

-