Monday, 28 March 2011

(88) Oude Liefde...

...Roest Niet!
Vandaag zat ik in de auto om even in het sentrum van Drangedal boodschappen te doen, en begon het ineens te kriebelen in mijn buik. "Zo dan! Het is lekker weer om op de motor te zitten man!" bedacht ik me.

Toen ik weer thuis was ben ik de schuur ingedoken en heb ik de stofhoes van de motor gehaald. Hij stond er nog net zo bij als ik hem... wanneer was het ook weer?... in september geloof ik... had achtergelaten.
kansloos dat een motor na een halfjaar en omstandigheden van -27 graden nog enige stroom in de accu zou hebben. Sleutel in het contact, en wonder boven wonder, gaan de controlelampjes aan. "Okay dan... dat is een grote verrassing!".
De chokeklep volledig dichtgedaan, en op de startknop gedrukt... de startmotor draaide, en niet eens zwakjes! Om de accu toch te sparen, korte startpogingen gedaan (max 5 seconden). De gashendel een beetje open... de chokeklep weer een beetje open... en... 'Leven!' Het vertrouwde V4 geluid vulde de schuur. Rustig wat gas erbij, en weer eraf. Motor rustig op temperatuur laten komen, en nog weer wat gas erbij, en nog meer! De toeren even kortstondig tot 10.000 rpm op laten lopen. "Hij loopt als een zonnetje!" constateer ik met op het gelaat een lach van oor tot oor.
De motor lekker laten draaien terwijl ik in huis mijn motorspullen bij elkaar zoek; sjaal, handschoenen, helm, motorbroek, motorjack... en ik hijs mezelf in het leer.
Alles past nog als gegoten! :-)


De loopplank vanuit de schuur in de sneeuw getrapt, en bedenk me dat dit een paar dagen eerder niet eens had gekund! De motor in zijn achteruit... uh... oftewel met de beentjes de fiets over de drempel drukken. De drempel is best hoog, dus er was zoals gebruikelijk een tweede poging nodig. Ik had met een vooruitziende blik geconcludeerd dat ik de motor in het drassige gras met geen mogelijkheid middels de standaard zou kunnen parkeren, dus daarvoor had ik een plank neergelegd. De schuurdeur dichtgedaan, en de eerste rit van 2011 kon aanvangen!

Oh...oh... oh wat is het fantastisch om weer op de motor te zitten, de paardenkrachten onder je kont te voelen, en het 'grommen' te horen! Bij een eerste rit is het natuurlijk van belang dat je het rustig aan doet, en het asfalt goed in weet te schatten. Op de scheuren in het wegdek (weer meer dan vorig jaar!) na, waren de omstandigheden ideaal. In de bochten goed kijken of het eerder op de sneeuw/ijs gestrooide zand niet het plezier zou verpesten. Alles lag netjes in de berm, dus 'helemaal goud!'.

De temperatuur was ook prima, denk een graadje of tien.
Voor deze eerste rit leek mij 35 kilometer (retour Drangedal sentrum) wel genoeg.

HEERLIJK!

Wel raar om mij te bedenken dat ik vandaag op de motor zit en morgen weer op de piste in de sneeuw bij de lift sta...! Hoe bedoel je bizar contrast! Hahahaha

Over een tijdje weer lekker een stukje toeren!

-