Sunday, 13 November 2011

(122) Kassen van Glas!


Opeens heb je het... je wordt glastuinder!
Ja leuk... en wat doet een glastuinder?... glas rapen natuurlijk!
Deze week heb ik dus de nodige tijd besteed aan dat raapwerk! De Noren zijn hetzelfde als de oude generatie Westlanders die denken dat glas verteerd.
FOUT! Glas blijft echter gewoon daar waar je het achterliet, en zelfs als je het begraaft komt het vroeg of laat weer naar boven...
In een land waar de sneeuw in zulke grote hoeveelheden valt, heb je logischerwijs te maken met veel kapot gedrukt glas, en in de twee kassen van glas is dat in het verleden dan ook schering en inslag geweest. In het tussensloppie (pad tussen de twee kassen) ligt het bezaaid met glas van diverse formaat, maar veelal klein... érg klein spul.
Nou ja, met mijn ervaring ben ik het wel gewend om glas te rapen, dus ben ik het maar gewoon gaan doen. Hoe dan ook moet het ooit geraapt worden, en dus kan het maar net zo goed 'nu' zijn!

(De kassen in 's-Gravenzande 1978)

AUW... &$%#@!!!!    

Je voelt hem al aankomen... 
"zij die met glas omgaan, zullen er vroeg of laat door verwond worden"; het zou zomaar een Westlands gezegde kunnen zijn.
Ik was mij er terdege van bewust dat het, met zoveel glas in en op de grond, behoorlijk gevaarlijk was. Voor je het weet trap je in een stuk glas, en je moet er al helemaal niet aan denken wat er gebeurt als je struikelt over de andere 'zooi' die daar in het verleden is neergegooid! 
Tijdens het rapen bedacht ik me tevens dat we, tot het moment van 'schoon' verklaring, daar niemand mogen laten lopen. Dat je het vervolgens zelf wél doet, is een kwestie van 'iemand moet het nu eenmaal opruimen'.
Steeds liep ik met de volgeraapte kratten met glas over het reeds geraapte gedeelte naar voren om het risico te beperken. Met 'geraapt' wil ik niet zeggen dat het al schoon was, nee daar moet nog wel wat gebeuren voor het zover is, en moet ook de grond bewerkt worden om bijna alles te 'hebben'.
Maar goed, ik liep dus met een kist glas en trap ik daar zo ik een overeind staand stuk glas!!!
Zo door mijn rubberen laars heen, mijn voetzool in. Op zo'n moment is het fijn om behept te zijn met goede reflexen! Bij het eerste gevoel van pijn had ik direct het gewicht van de voet gehaald! Je houdt hoe dan ook rekening met het ergste, en hoopt slechts dat het stuk niet zo lang is als dat het lijkt, bij het uit de zool van de laars trekken. Ik kreeg het er niet uit, en het brak tenslotte af. Dan dus héél voorzichtig de voet uit de laars trekken... wat ging, dus de schade leek mee te vallen. Eerst dacht ik dat ik zelfs geen wond had, maar langzaam maar zeker zag ik de zwarte sok nog zwarter worden...
Op een been naar de auto hinkelen leek mij geen strak plan; voor jet het weet heb je in de andere laars, door meer gewicht erop, ook een splinter! Met wat kunst en vliegwerk de splinter toch uit de laars weten te peuteren, en vervolgens dus gewoon de voet weer in de laars gestoken en naar de auto gestrompeld. Daar kon ik de schade inventariseren en een snelverband leggen vanuit de EHBO-koffer. Het leek ook nu gelukkig mee te vallen. Het bloeden was bijna gestopt, maar had er tot dat moment wel voor gezorgd dat de wond schoongebloed was. Anderen gaan in dit soort gevallen naar de dokter, ik ben daar veel te eigenwijs voor en denk dan dat het wel goed komt.   
Na het schoonspoelen thuis, was een pleister afdoende, en na een dag van wat lastig lopen was het al weer bijna alsof er niets gebeurd was. 
Dat had héél anders kunnen gaan!!! Iets later reageren, de voet iets anders geplaatst... dan waren de gevolgen niet te overzien!
Inmiddels heb ik mijn houthakkerslaarzen aan die een erg dikke/harde zool hebben.
Les geleerd, en dankbaar!

Gautefall

Deze week stond in de krant dat het ski-senter Gautefall door de bedrijfsleider is overgenomen.
Een paar weken geleden had ik nog met hem gesproken over mijn winterbaan, en kon hij helaas nog geen toezeggingen doen. Volgende week verwacht ik een toegezegd bericht van hem, en zo niet trek ik weer aan de bel.
Er moet natuurlijk wel brood op de plank deze winter! :-)  



"Herfst... Dan hoeft 'het weer' zich niet meer zo schuldig te voelen." 
Loesje

-