Sunday, 16 December 2012

(160) De Kat Krabt de Krullen van de Trap


Snuff & Snuitje zijn inmiddels al weer dik anderhalf! En misschien iets minder speelt als in het eerste jaar, maar nog steeds behoorlijk actief zo samen!
Als zusjes zou je verwachten dat ze wat familietrekjes zouden hebben, een beetje op elkaar zouden lijken, enzo… ik had ze zo uit een willekeurig nest kunnen plukken, want het lijkt werkelijk nergens op…hahahaha

Maar ach, waarom zouden ze ook op elkaar moeten lijken, ik vind de verschillen wel zo boeiend!

(augustus 2011)

Hier wat eigenaardigheden dan de twee die me zo, in willekeurige volgorde, te binnen schoten:

Aangehaald worden; Snuff zoekt je op om geaaid te worden, Snuit blijft waar ze is en heeft zoiets van 'blijf van mijn lijf'… okay okay… tis al goed
Snuff komt graag op schoot zitten, ook al is het maar voor even. De keren dat Snuit dat deed kan ik op één hand tellen.
Naar buiten... Snuff staat bij de deur te wachten en vliegt bij het opengaan meteen naar buiten, Snuit blijft liever nog even binnen, waarbij de verveling er bijna van afdruipt! Na de nodige aanmoedigingen is madam dan toch te porren om naar buiten te stappen. Niet te snel natuurlijk, ik moet haar bijna een laatste zetje geven; primadonna assoluta!
Naar binnen... Ik kan er bijna de klok op gelijk zetten; Snuff is vóór klokslag negen binnen! Snuit is nergens te bekennen, en komt ergens midden in de nacht thuis. 'Vaders' oren horen haar eerste mauw al in de verte, en rolt uit zijn bed om de deur op dit goddeloze tijdstip voor haar open te doen… haar enthousiasme (mag het een keer!) is genoeg dank. Op dit tijdstip lijkt ze het meest op haar zus.
Hun hobby 'muizen vangen', Snuit blinkt daarin uit en komt regelmatig met een vette buit binnen. Deze wordt vervolgens geheel vrijwillig aan haar zusje afgestaan. Ze gaat er bij liggen, en kijkt hoe Snuff met de muis speelt en uiteindelijk opeet.
Snuff komt vaak met spitsmuizen binnen, maar Snuit doorgaans met grote dikke exemplaren. Blijkbaar hebben beiden een andere plek waar ze de muizen vinden.
Snuff hoef ik maar weinig te motiveren om de muis in de kelder op te gaan eten, Snuit komt keer op keer weer met de naar beneden gebrachte muis naar boven… *zucht* ik snap dat ze wil dat IK de muis ontvang, maar mijn dankbare woorden komen niet goed over...
Snuit heeft een héle zachte vacht alsof ze van dons is, en is daarmee ook extreem statisch, Snuff heeft dik kattenhaar, zoals dat min of meer gebruikelijk is, toch?
In gewicht verschillen de twee met minimaal een kilo in het voordeel van Snuff, dat verschil is er vanaf het begin, nee niet die hele kilo natuurlijk! Duh… Snuit is vel over been, en Snuff de stevige tante!
Snuff is altijd de dominante van de twee geweest, haar zusje laat het maar gebeuren als de etensbak wordt opgeëist, en pakt dan de andere bak wel.
Vistite? Daar moet Snuff hélemaal niets van hebben!!! Snuit is daarentegen niet weg te slaan bij de bezoekers.
Snuit zit altijd voor het raam te kijken als ik thuiskom, Snuff zit daar maar af en toe naast te koekeloeren.
Als ik de kelder in ga, rent Snuff mij steevast achterna (...als ze niet slaapt). Als ze doorheeft dat ik wegga, zal ze altijd op 'haar' plekje gaan zitten omdat ik haar dan aai voor ik de deur uitga.
In zakken of dozen kruipen doen ze allebei met hetzelfde plezier :-)
Net zoals het op de kast springen om daar te gaan liggen slapen, al dan niet in het HOLLAND bakje
Eten... Snuff komt nog steeds aardappelschillen bietsen als ik aan het schillen ben, Snuit komt er ook wel eens nieuwsgierig bij staan, maar ruikt er slechts aan als ze een schil krijgt. Er is een keer geweest dat ik wel meer dan 20 schilletjes aan Snuff heb aangeboden, en het ging erin als koek!
Snuit weet dat als ik ga ontbijten, ze een stukje worst krijgt. Snuff komt vaak pas als de worst al bijna op is. Mochten ze er allebei zijn, dan krijgen ze uitgeteld drie stukjes, en dan gaat het bakje dicht (hoe Hollands wil je het hebben….hahahaha). Snuff kan goed tellen, dus is na het derde plakje al vertrokken, terwijl Snuit nog afwachtend blijft zitten. Okay… dat wordt wel eens gehonoreerd ja…
Kaas is en blijft een favoriet van de twee, of dat nu 'brunn ost' is of Gouda kaas.
Water uit de drinkbakjes nuttigen? Dacht het niet... veel liever uit de plantengieter, of uit een schaaltje dat in de gootsteen staat te weken!
Als de voorraadkast, waar ook de plastic zakken liggen, open gaat, zit Snuit er al in voor ik er erg in heb. Het geritsel van de zakken verraden haar dan wel, maar ook de andere opengaande kastjes springt ze snel in, en hoor ik haar later pas mauwen als ik haar heb 'opgesloten', Snuff heb ik nog nooit op betrapt op dat verstoppertje spelen
Hoe dominant Snuff thuis is, buiten is Snuit de baas; ze is de avonturier, die het onbekende opzoekt. 
Ze hebben vaste plekken om te slapen, sommigen worden afgewisseld, en andere zijn specifiek voor de een of voor de ander. De ander zal je daar ook maar zeldzaam aantreffen.

(oktober 2012)

Snuit kan voor je op het bureau gaan staan en met haar pootje je kin aanraken, Snuff heb ik dat nog nooit zien doen. Zij is weer meer van het op twee achterpoten gaan staan om de uitgestoken hand eerder over haar kopje geaaid te krijgen
Snuff heeft de stem van haar moeder, dus piept meer dan dat het mauwen mag heten. Snuit is beter bij stem, zeker weten wel handig als ze buiten is midden in de nacht, en ze me moet wekken uit dromenland… gaap!!!
Uitstraling, Snuff is een zichtbaar genieter, Snuit schat je snel in als koel en berekend. Je weet bij Snuit pas dat ze geaaid wil worden als ze je aandacht blijft vragen, terwijl haar uitstraling zeer neutraal blijft... Raar! Ze kan je hand ontwijken bijv. Wat ik min of meer toeschrijf aan de statische schokken die ze steeds als dank krijgt. Snuit moet je dan ook zeer voorzichtig aaien, om dat schokeffect te voorkomen, lukt niet altijd...
Die vrolijk zwierende staart van Snuff, die mede vanwege het witte puntje niet stil lijkt te staan! Die staart lijkt wel een eigen leven te leiden! PRACHTIG!
Snuff wil nog wel eens een 'begraaf' beweging bij de etensbak maken, ik heb dat Snuit nog nooit zien doen! Katten willen die beweging nog wel eens maken als het eten niet lekker is; deden mijn katten vroeger wel eens als ze een prakkie voorgeschoteld kregen.
Zo slim als ze zijn… het lukt ze niet om een deur die op een kier staat open te duwen, of vanaf de andere kant deze met het pootje naar zich toe te trekken… het is al vaker voorgekomen dat ik s'morgens een van de twee in de badkamer aantrof terwijl de deur niet geheel dicht was!


"Als ieder mens één ander mens gelukkig zou maken, dan was de hele wereld gelukkig." 
Wim Kan

-

Sunday, 9 December 2012

(159) Visite


Net als in Nederland sneeuwt het in Drangedal (zoals voorspeld!).
De hoeveelheid en kwaliteit zal best verschillen. Bij 8 minusgraden is het vrijwel uitgesloten dat er hier natte sneeuw valt.


De afgelopen week was het gemiddeld -15, met uitschieters richting de -20! Ja… het begint erop te lijken mensen!
De sneeuw die ik vanmorgen op de tafel op de veranda zag liggen was voor het grootste gedeelte 'vers'!
Als je de foto bekijkt, denk je al snel; dat is een boel veel sneeuw! En omdat 'Weten', 'Meten' is ben ik er even met een meetlat heengelopen. Ik kom op 'slechts' 27 cm, en daar komt vandaag nog wel 10-20 cm bij denken de weerheren.
Ik kan vanmiddag in ieder geval sneeuwruimen! YES! Hahhahaha

Zus & zwager

En daar waren ze wéér! Carla en John hadden het zó naar hun zin gehad eerder dit jaar, dat ze wederom het vliegtuig pakten om een weekje bij mij in huis te mogen vertoeven.
Net als de vorige keer was het weer érg gezellig en ontspannen. Bij -15 naar buiten gaan was een optie, maar we zijn lekker binnen gebleven! Lekker lui op de bank met elkaar zitten babbelen, filmpje kijken, muziek luisteren. En uiteraard een eigengemaakt wijntje of biertje erbij! Skål!

Carla & John in Grova!

Carla kookte daarnaast zoals altijd weer de lekkerste gerechten in een ongelooflijk kort tijdbestek!
Snuitje had het ook erg naar haar zin met de extra hoeveelheid aandacht!
Snuffie vond het maar niks die mensen in huis! Ze heeft zich vijf dagen niet of nauwelijks laten zien. Ze verbleef in de kelder, en kwam slechts af en toe naar boven om voorzichtig te kijken of visite al weg was… helaas was dat voor haar niet het geval. Toch kwam ze dat laatste avond op mijn uitnodiging, of te wel 'smeekbede', toch écht de kamer in, en heeft ze zelfs aan de gasten geroken, en liet zich voorzichtig aanhalen. Bizare poes! Volgende week zal ik eens een verhaaltje schrijven over de bizarre karakterverschillen van mijn skattjes.


"In theorie zijn praktijk en theorie hetzelfde; in de praktijk zijn ze dat niet." 
Yogi Berra
 
-

Sunday, 25 November 2012

(158) Let It Snow


Het mooie van leven in Norge is volgens mij het s'morgens verrast worden door sneeuw!
Vanmorgen was het weer zover; ik kom mijn bed uitrollen, doe het gordijn open en YES.... het heeft gesneeuwd!
Een bescheiden laagje die de wereld nét weet te bedekken. Fraai, en dat was niet voorspeld!
Meteen kijken naar de voorspellingen voor de komende week, en wat denk je? De temperatuur blijft rond de nul hangen en er wordt een behoorlijke hoeveelheid neerslag verwacht. 
In welke vorm dat gaat vallen is altijd de vraag, maar de ervaring leert dat het hier al snel als sneeuw valt, ook al stelt het weerinstituut dat het gaat regenen.

Die sneeuw gaan we ook niet meer kwijtraken deze winter denk ik, want volgende week gaat de temperatuur voor het eerst onder de -15 graden komen.

Kortom; vorige week was het nog herfst... inmiddels is het winter in Drangedal! 

(Snuitje in de verse sneeuw)

Sorteringsbu

Wat is een sorteringsbu nu eigenlijk? Een vraag die mij de eerste jaren van mijn verblijf hier, heeft beziggehouden.
Eerst dacht is dat dit een opslag van afval was van de vuilnisophalers van IATA. Of toch een plaats waar extra afvalzakken liggen of bakken ter vervanging van de bakken van het gescheiden afval...?

Ik had het mis! Die gebouwtjes zijn bedoeld voor gebieden waar de vuilniswagen niet komen kan! In gebieden waar de paden te smal of te stijl zijn. Of waar de vrachtwagen tig kilometer moet rijden voor slechts één huis!
De bewoners krijgen een sleutel van een aan de hoofdweg gesitueerd afvaldepot; 'sorteringsbu'. En daarin kan men dus al hun afval gescheiden achterlaten.

(Sorteringsbu i Drangedal)

Ik zit dit allemaal wel zo stellig te menen, maar eigenlijk ben ik er helemaal niet zo zeker van. Ik heb er namelijk nog nooit een van binnen gezien, en ken ook geen mensen die er gebruik van maken.
Nou ja.... geloof me maar tot het moment dat er een betere verklaring komt. Hahahaha


"Geef jezelf elke dag een compliment. 
Want niemand weet beter hoe hard jij je best doet." 
Olaf Hoenson

-

Sunday, 18 November 2012

(157) Ongezouten


In principe wordt er in Drangedal geen zout gestrooid op de wegen, en de gedachte daarachter is dat het hier gewoon te koud is voor het smeltende effect van 'pekel'. Onder de -7 werkt zout gewoon niet goed genoeg meer als gladheidspreventie.

Aangezien het weertype mild is voor de tijd van het jaar, heb ik voor het eerst sinds ik hier woon, een pekelwagen zien rijden.
Dat is wel even wennen! Ik vertrouw er namelijk liever op dat het glad is, dan dat je jezelf af moet vragen of de strooiwagen overal zijn 'best' heeft gedaan. Dat voorgevoel werd dus ook bewaarheid toen ik een paar dagen geleden moest aanremmen voor een afslag; de banden gleden, ondanks de 'gestrooide' weg, gewoon door. Niks aan de hand hoor, maar wel een reden om het asfalt bij vorst altijd als verraderlijk te blijven beschouwen.

EU-kontroll

Eens in de twee jaar hebben automobiel eigenaren hier te maken met de Noorse variant op APK; EU-kontroll. Zal ook hier wel aan de leeftijd van de auto verbonden zijn. Mijn Caddy is van 2000 dus was ik dit jaar het haasje!
Deze zomer hoorde ik dat de uitlaat ging lekken, dus daar hield ik al rekening mee. Een zwikkie lampjes moest vervangen en er was een remleiding beschadigd.
Kost weer een paar øre maar dan kan je in principe weer twee jaar rijden.  


Permitering

In deze gemeente is het woord 'permitering' gemeengoed.
Wat het inhoudt? Tja... het is een methode om werknemers die minimaal een jaar (kan ook een halfjaar zijn) in dienst zijn geweest, op non-actief te stellen. Een soort van WW, maar dan anders. Bij permitering blijf je in dienst van de werkgever, maar hoef je niet te werken. Je krijgt een vergoeding (vergelijkbaar met een WW-uitkering) van de staat. Dat is met 65% van je loon, geen vetpot, maar het is beter dan niets. Er wordt een einddatum afgesproken, waarna de werknemer weer gewoon 100% in dienst treedt.

Omdat wij met de groentenkwekerij praktisch niets te doen hebben in de wintermaanden, ben ik sinds donderdag dan ook gepermiteerd. Ja, ik ben als eigenaar gewoon in loondienst bij de AS (BV). In mijn geval geen 100% permitering maar 75%, omdat er toch bepaalde dingen gedaan moeten worden in die maanden. Al was het maar de kachel stoken, of sneeuwvrij maken van de daken van de kassen. Tegen het voorjaar zal er ook al wat gezaaid kunnen worden; ook geen dagtaak. Tot 1 april ben ik dus werkloos...

In de tijd van permitering ben je trouwens gewoon werkzoekende, en moet je een baan voor die periode accepteren.
Van wat ik gehoord heb, is daar negen van de tien keer geen sprake van, en zit je dus gewoon die tijd thuis bij de kachel...
Heb ik wat tijd om te lezen....pffff
    

"Je bent nooit alleen, als je samen met jezelf bent." 
Bram Vermeulen

-

Sunday, 11 November 2012

11-11

Eigenlijk had ik het artikel vanmorgen om 11:11 uur moeten plaatsen voor het optimale effect, maar dat is niet gelukt. Helaas! :-)

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets op deze plek schreef, en dat komt niet omdat er niets gebeurt, maar omdat er niet veel positiefs te melden was.

Het weer is raar! Net als in NL is het druilerig en de temperatuur veel te hoog voor de tijd van het jaar. Over een paar weken is het alweer december en dan moet er toch wel al sneeuw liggen hier (vind ik).
Okay, twee weken geleden hebben we dan een decimeter sneeuw gehad, en die bleef ook mooi een week liggen, maar nu is alles weer grauw en grijs.

(31 oktober sneeuw)

Het seizoen voor de groenten is nu toch wel voorbij, hoewel door de hoge temperatuur nog boerenkool en wortels geoogst kunnen worden. Ook hebben we nog aardappels en aardperen in de bewaarcel staan  om uiteindelijk naar de klant te brengen als er een bestelling komt.

Tevreden?

Tevreden kunnen we niet zijn over dit jaar! De klanten lieten het massaal afweten qua bestellingen en prijsvorming. De begrote omzet werd dus bij lange na niet gehaald.

Alle pijlen worden nu op 2013 gericht, maar dat doel is nogal wazig op dit moment.
Veel hangt af van mensen en bedrijven die ons een toekomst gunnen, of willen geven.
Komen die neuzen niet in dezelfde richting, dan gaat de overal aan de kapstok, en de spitschop in het vet.

Wat ga ik doen als het bedrijf stopt? Dat is een groot vraagteken. De oplossing zal ik pas zoeken als ik duidelijkheid heb. Ik heb er namelijk een hekel aan om energie te steken in 'mogelijke' toekomsten. Teveel opties verzwakt je focus, niet waar?!

Slagveld in Grova


"Ik zag een muis!
Waar?
Daar op de trap!
Waar op de trap?
Nou daar!
Een kleine muis op klompjes,
nee, ‘t is geen grap,
‘t ging van klip klippedieklap op de trap."

Met mijn lieve skattjes gaat het uitstekend! Dat dan weer wél positief! :-)
Met de muizen in Grova gaat het wat minder goed, want sinds Snuff & Snuitje naar buiten mochten, ergens in mei van dit jaar, hebben ze een slagveld aangericht! Genocide onder de muizenbevolking! Om een uur of zes s'avonds mochten ze dan naar buiten, en in een paar uur tijd (soms kwamen ze binnen vijf minuten al binnen met prooi!) sleepten ze gemiddeld 2 a 3 muizen het huis in. De een groot, de ander klein, de een levend de ander morsdood. Met de een werd slechts gespeeld tot die het leven liet, en bleef dan afgedankt liggen. De ander werd meteen smakelijk opgegeten.
De natuur is wreed wordt wel eens gesteld, maar ach... als ik inmiddels dus meer dan 400 muizen te prooi heb zien vallen... is het duidelijk een kwestie van evenwicht herstel. Hoeveel hebben ze er trouwens gevangen en ter plekke opgepeuzeld? 
Ja goede jagers zijn het! Allebei, hoewel Snuit toch wel de winnaar lijkt te zijn. Ze ziet er zo lief uit, maar ondertussen....hahahaha


"Het zijn niet de dingen van de wereld waardoor we van slag zijn;
het zijn onze gedachten daarover."
Epictetus 


-
   

Sunday, 16 September 2012

(155) De een z'n brood...


Er is iets zorgwekkends aan de hand in het mooie Noorwegen!
En het zal me niet verbazen als het ook in NL gebeurt...

Een jaar geleden zag ik een advertentie van supermarktketen 'KIWI', waarin ze stelden dat de prijs van Øko-groenten bij hun gelijk zou worden gesteld aan dat van conventioneel geteelde groenten.
Het leek mij een goed initiatief om zodoende de klant de mogelijkheid te geven voor gezonde voeding te kiezen.
Het sloeg blijkbaar aan want inmiddels zijn er meer 'supers' zover dat ze de prijzen hebben verlaagd.
Prachtig! Toch?


"Lik pris på økologisk og konvensjonell frukt og grønt" COOP Norge (vert. "dezelfde prijs voor ekologische en conventionele groenten en fruit" 

Juist ja... of liever gezegd... neen dus!
Moet de consument nu werkelijk geloven dat de supermarktketens het prijsverschil voor eigen rekening nemen?
Uiteraard neemt iedereen het voor zoete koek aan dat het een prima actie is, en dat de producenten gewoon het 'normale' hogere bedrag voor hun biologisch geteelde producten betaald zal krijgen. Noem mij maar paranoïde... zijn we met z'n allen zó naïef?

Eerder meldde ik al dat de prijzen die wij bij onze klanten, ten opzichte van 2011, met 40% hebben zien dalen.
De EKO-teler wordt dus weldegelijk het kind van de rekening! Ik kan het anders niet uitgelegd krijgen.
Ook deze week werden we voor het eerst geconfronteerd met een klant die voor óns product geen øre méér wilde betalen dan voor het Spaanse product... 
Op de kleine schaal en omstandigheden die voor ons gelden, kunnen we dat product (Spaanse pepers) natuurlijk niet voor die prijs maken. Onze kosten liggen nu eenmaal een stuk hoger.

Voorbeeldje inzake adviesprijs:
Sugar snaps kosten hier in Norge 10,19 kr per 150 gram conventioneel, en 11 kr. biologisch... het moet toch niet gekker worden, of wel? Deze prijs staat trouwens los van de supermarktactie, het is gewoon de marktwerking.

Aldus is het moment aangekomen dat we gisteren voor het eerst serieus gesproken hebben over het stoppen met biologisch telen. 
Ja... even slikken en érg sneu voor de consument natuurlijk, maar voor ons een kwestie van 'overleven'.
Nu is het nog niet zover, maar de kans dat we conventioneel gaan telen, wordt steeds groter!

Een paar feiten op een rij:

- Gewone grond is makkelijker te verkrijgen dan EKO-grond, en ook goedkoper
- Vrijheid in rassenkeuze is veel groter bij conventionele teelt
- De conventionele rassen hebben traditioneel een véél hogere productie en betere kwaliteit
- Die rassen zijn daarnaast vaak door veredeling beter resistent tegen ziekten, dan de EKO-variant
- Door op tijd iets aan gewasbescherming te kunnen doen blijft de plant gezond, en het product mooier en schoner.
- Onkruidbestrijdingsmiddelen zorgen voor een véél lagere kostenpost inzake arbeid.
- Door gebruik van kustmest krijg je een sterkere plant met meer uniformiteit

Je moet toch wel gek zijn (of erg idealistisch) om al deze voordelen aan de kant te willen schuiven en voor veel te weinig prijscompensatie met biologisch telen door te gaan. 
Je bent hoe dan ook op die manier dief van je eigen portemonnee!

En ook al vind ik het onwijs jammer dat het EKO-telen feitelijk niet langer rendabel is, is het nogmaals een kwestie van 'overleven'! We zullen zien.

Word dus vervolgd!


"Wanneer je de moed hebt de muur van je angst te naderen, verandert deze in een poort." 
Paul Ferrini

-

Sunday, 9 September 2012

(154) Bloedzuigers & Gifstekers


De hoeveelheid wespen (in het Norsk heet het beest dus gewoon weps!) is dit jaar groot.
Vervelende beesten, die volgens sommigen een bepaald nut hebben.
Wát dat precies is, kan men dan niet duidelijk aangeven; het zou iets te maken hebben met afvalverwerking?
Zorgen dat fruit sneller tot verteren komt, en zodoende de zaden op tijd kunnen kiemen? Zou zomaar kunnen! 

(Aardpeer staat inmiddels in bloei)

Als je op de veranda zit met een zoetig drankje, of zoetwaren op tafel, dan is het dit jaar een constant opletten en wegjagen.
Aangezien we blauwe bessen kweken, is hun aanwezigheid daarbij gegarandeerd.
In de schuur bij het inpakken, vliegen ze af en aan, en het enige wat je kan doen is zorgen dat er geen restjes achterblijven na het werk. Proper te werk gaan dus! 

Bij de oogst is het ook een aandachtspunt, want de wepsen zitten dikwijls op rottende besjes die tussen de goede zitten. Dronken van het fruit, zijn ze niet zo opvliegerig als normaal. Zo had Julia er deze week geen erg in dat er een in een trosje verscholen zat en plukte de omringende bessen... AUW! Haar werkdag zat erop en kon naar huis gebracht worden! Voor iemand die, zoals ik allergische reacties krijgt van gifstekers, is het dus dubbel oppassen! 

De muggen zijn tussen de bessen ook goed vertegenwoordigd! Elke dag smeer ik me op de onbedekte plekken in met muggenmelk, wat prima werkt! Doe ik het een dag niet, dan heb ik een paar dagen last van muggenbulten die met gemak 10 cm in diameter zijn! Neen, dank u!
Nu had ik deze week een trainingsbroek aan die van niet zo dik nylon gemaakt is, wat denk je? Prikken ze dus gewoon doorheen hè!!! Drie bukten de volgende dag! En een paar dagen eerder op de veranda, gewoon door mijn sok geprikt!
Ik bescherm me inmiddels nóg beter, en hoop dat het genoeg is.

Koelcel

Helemaal vergeten te melden dat we een paar weken geleden de koelcel in gebruik hebben genomen.
Begin april werd de motor ervan met de verhuiswagen van Aleid & Henk meegebracht. Daarna hebben we hem in een garagebox gemonteerd, en om geen kosten te hoeven maken lieten we het zoals het was; rondom steen dus. Niet ideaal maar het functioneert. Door de zomervakantie was de elektra met vertraging aangesloten, en het aanleggen en afvullen van de leidingen duurde ook weer een paar weken extra!
Maar het is drie weken geleden dan toch gelukt, en staan onze groenten perfect vers te blijven bij een frisse temperatuur (6-8 gr).

Over fris gesproken... 6 september had ik dus in Grova de eerste ijs op de ruit van mijn auto! Gelukkig was het kwik in het sentrum slechts tot 2,5 graden gezakt. Vorig jaar had ik in de eerste week van oktober pas de eerste vorst! Vreemd!
Nu hoorde ik dat er deze week in Twente ook al een nachtvorst was, dus het is niet zo dat Norge op dat vlak veel van NL afwijkt.

Gartnerhallen

Voor 2013... hebben we goede vooruitzichten!
Henk heeft deze week een gesprek gehad met een coöperatie in Oslo (Gartnerhallen) die de bevoorrading doet van feitelijk héél Norge. Een soort van veiling die met contracten werkt. Omdat ze voor dit jaar aan contracten vast zitten, kunnen ze op korte termijn niets voor ons betekenen. Echter zijn ze zeer geïnteresseerd om volgend jaar ons als producent te contracteren voor diverse producten, waaronder de producten die dit jaar bij de vaste klanten niet lekker genoeg lopen. 

Het komt erop neer dat ze zeggen alles kunnen afnemen wat we gaan telen (qua aantallen). Een mooi vooruitzicht dus!


"We denken dat je sterk wordt van vasthouden, maar soms word je dat van loslaten" 
Herman Hesse

-

Sunday, 2 September 2012

(153) Zo heerlijk rustig

Ik vraag me af of ik er al eens over heb geschreven, maar ik denk van niet.
Als je lang genoeg in een bepaalde omgeving woont, ga je wennen aan de omstandigheden.
Veel aspirantemigranten noemen het argument 'rustige woonomgeving' op hun verlanglijstje.
Ook bij mij stond dat er geloof ik wel ergens op; het is zeker veel waard om in een omgeving te wonen waar het rustig is en je de natuur nog kan horen!

Hoe rustig is Drangedal eigenlijk?
Tja, dat is een beetje afhankelijk waar je jezelf bevindt, maar het is een feit dat er een verschrikkelijke drukke weg [38] doorheen loopt. Man...man....man... wat gaat daar een boel verkeer over zeg! pffff.... het lijkt wel of er geen minuut géén verkeerd op actief is!
Ik kan het weten, want de tuin op Holte ligt direct aan de [38] en vormt een soort van 'amfitheater' omdat de weg er in een halve cirkel omheen gaat. Het geluid van het verkeer golft dan ook bijna constant over de groententuin.
In de eerste maanden van mijn avontuur heb ik mij daar weleens aan gestoord, nu is het een soort van nietszeggende ruis geworden. Dat neemt niet weg dat ik volmondig kan zeggen dat er, op die lokatie, van 'rustig' geen sprake kan zijn.

Boeren

Wegverkeer is één ding, boeren daarentegen maken ook onderdeel uit van de kakofonie!
Ik heb het maar weer over Holte, waar het over het grindpad een af en aan rijden is van tractoren, heftrucks, vrachtwagens, bestelbusjes, en personenauto's! 
Naast landbouwverkeer, is er ook nog het geluid dat de boeren produceren met bosmaaiers, kettingzagen, grasmaaiers, graafmachines, enz... 

Beestenboel

Zou het bijna vergeten... de beesten van het boerenbedrijf en het geluid dat die met ze'n allen produceren.
De hele dag horen we het 'gegil' en 'gakken' van de ganzen in het aangelegen stukje land. Er lopen er een stuk of 800 denk ik... het geblaat van de schapen, en het geklingel van de bellen aan hun hals. Het geloei van de koeien die weer op een ander stukkie land hun ding staan te doen. Gelukkig is er één 'buur' waar we geen last van hebben, en dat is het oude paard, die af en toe slechts wat staat te briesten...hahaha

Drangedal zal geen uitzondering vormen voor wat de 'verstoorde' rust betreft. Elke gemeente heeft wel boerenbedrijven en een drukke hoofdweg er doorheen lopen, en zoveel wegen zijn er niet in Norge, dus dat asfalt wordt goed benut.

Zoals gezegd, is het geluid voor mij een ruis geworden, en doet het me niet veel meer. Het is dat Rob mij er dikwijls op attent maakt, en dan hoor ik het weer even.


Super groenten!

Maandag weer een leuke levering aan de klanten en als onderdeel ervan 90 stuks kropsla.
Wat een kanjers weer! Er zijn kroppen bij die dik over de 200 gram heengaan! 
De kwaliteit is ook super, zeker voor een øko-product, waarbij je toch altijd wel een groter percentage uitval hebt.  

De sugarsnaps zijn nu volop in productie en daardoor hebben we elke week een paar honderd kilo te oogsten en te vermarkten.

In de kassen gaat het gewas nu snel achteruit; er komt een schimmel in de komkommers (het wit), en ook de tomaten krijgen last van een stengelschimmel (botritis).

Deze week tien aardappelplanten gerooid om te kijken hoeveel piepers er aan zitten en hoe groot ze al zijn.
Precies zoals verwacht een 6-7 stuks per plant en het formaat, zeker omdat we pas over een paar weken gaan rooien, is prima. Groter dan vorig jaar, en een goede kwaliteit!


"Grote daden komen niet voort uit kracht maar uit volharding." 
Samuel Johnson     

-

Sunday, 26 August 2012

(152) Met de Vlam in de Pijp


Afgelopen maandag voor het eerst met de aanhanger vol groenten moeten rijden. Nou ja... 'vol'... het begint erop te lijken met een deel gevuld te zijn.

Het was best wel spannend om zo'n vracht achter de Caddy te hebben hangen.
In NL reed mijn vader altijd met een zware Amerikaanse auto om de vracht te kunnen trekken, en deed dat op vlakke wegen. Hier in Norge is het een berg & dal verhaal en zitten er behoorlijke steile stukken tussen.
Maar... het ging prima. Af en toe ging het wat langzaam, maar het ging, en dat was het belangrijkste!


We hadden zelfs een tweede vracht deze week, maar dat bleek een miscommunicatie te zijn en rijden we maandag dus die klant voorbij... 
Het blijft voor ons wennen om te zien dat de best grote klanten maar relatief weinig producten afnemen.
Hopelijk blijft er wel een stijgende lijn zitten in de aantallen.


Grasmaaien (vervolg)

Net als vorig jaar ben ik in juli gesopt met het maaien van het gazon in Grova.
In deze drukke tijd kan ik er namelijk geen tijd of energie voor vinden.
En als ik eerlijk ben, dan vind ik het lange gazongras wel iets hebben....hahahaha
Over een paar maanden verdwijnt het sowieso allemaal onder een deken van sneeuw, en komt het ergens in maart van het volgende jaar als 'hooi' weer tevoorschijn. Helemaal platgedrukt en, zo bleek dit jaar, daardoor best makkelijk te maaien.
Die methode houden we er dus écht wel in!

Kouder

Langzaam maar zeker wordt het kouder.
Deze week zag ik de ochtendtemperatuur zakken naar 5 graden, wat trouwens heel normaal is voor de tijd van het jaar.
Overdag bereikt het kwik met gemak de 23 graden en is het gewoon weer zomers.
Binnenkort zal de kachel weer gestookt mogen worden, en ik kan bijna niet wachten om dat weer te gaan doen! Het is zo lekker (als geboren fikkiestoker) om de kachel aan te steken, er lekker bij te gaan zitten en naar de vlammen te staren! Bijna verslavend! ...nog een paar weekjes wachten en dan is het zover.

Misoogst...

Elke dag kom ik een aantal landerijen tegen waar vorige jaren weelderig graan stond te groeien. Dit jaar is het een armoedige toestand! Hier en daar staat er maar 20% van het gezaaide en de rest is onkruid!!! Bizar!
Het is daarnaast van verschillende boeren, dus ik begrijp niet echt wat de oorzaak kan zijn.
Deze week heeft een van de landbouwers de eg over het land gehaald en ligt alles er in afwachting van een 'beter' jaar.

Op mijn route naar Oslo kom ik genoeg graan tegen, en die staan er over het algemeen gewoon goed op. Wel iets minder krachtig dan vorige jaren, maar goed genoeg.

Gelukkig gaat het met onze buitengroenten nog onverminderd érg goed en is er van gebrek aan groeikracht geen sprake!


"Leven is niet dingen hebben, maar dingen doen." 
Olaf Hoenson

-

Sunday, 19 August 2012

(151) Surprise… surprise

Zoals reeds geblogd, moesten we het dit jaar met een nieuw ras peultjes doen die ik uit Zweden moest importeren.
Laat dat nu tevens een enorme klappert wezen! De groei van die plant is extreem! Om bijna bang van te worden zo snel als ze groeien...hahahaha
In twee maanden tijd is het van aan plantje van 1 cm verworden tot een reusachtige plant van meer dan twee meter!!!
De bovenkant van het net is dus al bereikt en de groei zal vast niet stoppen. Moeten ze maar gaan hangen dan, ik weet het anders ook niet
Daarnaast is het zo dat de planten zich vertakken! Dat had ik niet verwacht, want dat deed het andere ras niet! De plant splitst zich in VIER stengels! WAUW! En dit levert uiteraard weer een zee van extra bloemen op! 


Ook een verrassing is de peulen zelf; die zijn véél dikker dan wat ik eerder had, en hebben een zwaarder gewicht! 30 vruchten in een zakje ipv 40 vorig jaar! Tel uit je winst makker....hahahaha
Beetje jammer is wel dat dit jaar de prijzen die ik eerder ving, niet meer mogelijk blijken te zijn.
Gemiddeld is de prijs 40% gedaald! Ook een verrassing, maar wel een onaangename. We hebben geen keus, dus zullen we het accepteren en voor meer kwantiteit gaan.

Douane

Vorige week nog vergeten te melden dat ik mijn nieuwe strategie heb uitgeprobeerd bij de douane.
Wat wil het geval; ik wordt er steevast uitgepikt vanwege mijn uiterlijk (lang haar, en vaak een baard, of dagen ongeschoren). Dat vooroordeel snap ik best, maar het is wel vervelend dat je jezelf dan steeds moet 'schoonpraten'.
"heeft u écht geen brandewijn bij u?" is dan de vraag die vaak volgt.

Afijn; ik rij nu dus standaard de rij in voor het declareren van een hoeveelheid zwaarbier van 8,5% die dus aangegeven moet worden. Vijf en een halve liter Trippel van Leffe & La Trappe (oh zo lekker bier!!!). Je mag tolvrij 5 liter lichtbier (4,5%) meenemen, dus gaf ik de dubbele hoeveelheid aan. De man stond me een beetje wazig aan te kijken en zei "is dat alles?" en mocht na mijn bevestiging, doorrijden. Een véél aangenamer welkom in mijn thuisland dan voorheen dus!

BAH!

Nog een verrassing was de vreemde vrachtwagen die over het pad bij Holte reed. 
Ik zei tegen Rob "die heb ik hier nog niet eerder gezien", waarop hij zei "het zou wel eens slachtafval kunnen zijn".
Een paar seconden later vielen we bijna om van de putlucht die onze neuzen binnendrong... Whoo!!!
Wát een lucht... zo erg dat onze magen zich omkeerden en we moeite moesten doen om de boel binnen te houden.

Die dag stond in de krant een bericht dat de boer van Holte gård onwettig jarenlang slachtafval in het bos bij de slachterij dumpte. De gezondheidsorganisatie 'Mattilsynet' had er eindelijk een stokje voor gestoken, en verbetering geëist. Ze wisten al sinds vorig jaar van de het illegaal storten, maar deden er toen niets aan...
Halvors reactie voor de praktijk was "Als we de officiële weg hadden gevolgd, werd het te duur voor ons"...     

Sla!

Als afsluiter, de sla op Holte. 
Die is inmiddels zo groot dat ze vanaf volgende week geoogst kunnen worden.
Het verschil met het produkt dat we op de gartneri in potgrond telen is enorm!
Wát een kroppen sla zeg! Precies zoals ik dat van mijn buitenteelt gewend was.
Volgend jaar gaat dus waarschijnlijk alle sla weer de vollegrond in.


"Hoop is vertrouwen dat wat nog niet is, zal komen en goed zal zijn." 
Ludo Janssen

-

Sunday, 12 August 2012

(150) Honderdvijftig!

Jubileumnummer... tja... de tijd vliegt!

Moederland

Ter ere van de verjaardag van mijn moeder, haar 85ste!, was ik in Nederland voor een paar dagen.
Alles was vertrouwd, en het leek alsof ik er gisteren nog was. Keb niet eens foto's gemaakt!!!
Wel was het een tijd geleden dat ik veel van de mensen die op het feest waren, zag.
Poehé... wat gaan de jaren tellen zeg! De ooms & tantes allemaal boven de 75 jaar maar de meesten ondanks de leeftijd nog best (ogenschijnlijk) vitaal genoeg. Het was dus eigenlijk tevens een soort van familie-reünie.
Derhalve leuk en ook bar gezellig!

Nu ik toch in NL was, moest er maar meteen weer het een en ander meegesleept worden.
In Noordwijkerhout ben ik druppelslangen op wezen halen om die volgend jaar bij het watergeven te kunnen gebruiken. Bij de toeleveranciers langs geweest voor het een en ander, en kwam er achter dat geen van allen 'kratzakken' had. Ook wel 'Leliezakken' genoemd.
Voor de oogst van versproducten op het land, is het gebruik van een plastic zak om het uitdrogen tegen te gaan, een must! Die gebruikte ik vorig jaar steevast. De zak past in een krat en als je de bak vol hebt geoogst, kan je die met de bovenkant van de zak dichtslaan. Er zit perforatie in, om toch iets van ventilatie te houden. Ideale dingen dus!


Maar goed, Horticoop, Brinkman, Sosef... geen van allen konden mij eraan helpen.
Ja... ze konden het wel bestellen, maar daar had ik dan feitelijk eerder mee moeten komen, zodat ik het mee kon nemen.
Afijn, ik reed onverrichte zaken door Honselersdijk en zag in mijn ooghoek WWW staan (Van Der Windt Verpakkingen).
Als die het niet heeft, heeft niemand het, dacht ik
Ondanks het feit dat het een groothandel is, werd ik prima geholpen en kon ik tegen contante betaling een doos met 1000 zaken meekrijgen. Supert!!!


Sloop

Een andere uitdaging was het vinden van een vervangende oude mengkraan met thermostaat voor de verwarming van de kassen. Ik wist best wel dat het een oud type was, maar dat geen van de drie grote kassenslopers er ook maar één had liggen, had ik niet verwacht!
Ging weer een hoop tijd inzitten, zonder resultaat. Niet geprobeerd, is altijd mis (of zoiets....hahahha).
In het najaar de dingen die we hebben zitten maar eens openschroeven om te zien wat eraan scheelt.

130 km/u

Vorig jaar was het al zo dat ik het onwennige gebrom van de auto mocht gewaarworden, bij het rijden bij kruissnelheid 130 km/uur. De Afsluitdijk is zo'n zone waar die maximum snelheid is opgevoerd; best prettig om bij te rijden trouwens!
Die snelheid hebben ze ook onlangs in Denemarken ingevoerd op veel van de wegen naar het Noorden (of Zuiden...).
Dat was volgens mij vorig jaar nog 110 km/u, dus op dat traject kan je wel wat tijd winnen, om het zo maar eens te zeggen.
Maar ja, een file van 30-60 minuten is op de autobahn in Duitsland geen uitzondering, dus daar raak je de winst weer kwijt.

Thuis!

Weer fijn om thuis te zijn.
Snuf & Snuit waren heel blij om me weer te zien!
Op de tuin was mijn afwezigheid niet ongemerkt gebleven... op Holte had het werk de hele week stil gelegen (voor een deel doordat het zo hard had geregend) inwendig kan ik dan toch wel eens vloeken!
'Overmacht' concludeer ik dan toch maar. Schouders eronder en proberen de ontstane achterstand goed te maken.
Vandaag bijvoorbeeld, toch maar naar Holte om de peultjes in de netten te binden; alles hangt nu kris-kras in de paden, en er is geen doorkomen aan. 'Het Leed Der Tuinders', ik had een vak moeten leren...hahahaha


"Het leven is heel simpel, maar we willen het per se ingewikkeld maken." 
Confucius 

-

Sunday, 5 August 2012

Ff Wachten...

Vanwege het feit dat ik mij op dit moment voor mijn moeders 85e verjaardag in Nederland bevind, nu geen artikel. 


Maar... voor de gelegenheid heb ik mijn oude striptekenaars-broek aangetrokken.
De mensen bij Van Ameyde herinneren zich vast de strips van Pondmountain nog! :-)


WORD VERVOLGD...


(klikken voor vergroting)


Sunday, 29 July 2012

(149) Groene Vingers


Of je nu 'groene' vingers hebt of niet, als je met tomaten werkt, komt het vanzelf! Hahaha
De reguliere produkten op de tuin staan er stuk voor stuk prima tot excellent op! Aan écht groen op de vingers hebben wij dus geen behoefte. 
De Sugar Snaps heb ik in de afgelopen twee jaar nog nooit zó goed zien groeien; de stengels zijn bijna 10 mm dik! De aardappelplanten zijn kolossale struiken, en de boerenkool staat er zó goed bij dat we deze week al geoogst hebben voor de boerenmarkt!


De blauwe bessen zijn inmiddels rijp geworden, en ook die gaan superbest! De stuiken hangen overladen met bessen en de kwaliteit en smaak is zeer goed. Deze week iets van 25 kilo geplukt, waarvan een groot deel al verhandeld is op de voornoemde markt.

Nep-figuren!

We worden zó moe om geconfronteerd te worden met nep-figuren...
Deze week stond, zoals té vaak, in het teken van uitgebroken vee van de boer... *zucht*!
Het belabberde hekje dat de 10 koeien in de wei moet houden was door een van de slimmeriken als ongevaarlijk bevonden. De stroom die op het aan elkaar gekunstelde draad moest staan, was ergens onderbroken, dus hadden de beesten de mogelijkheid eens van de boerenkool te proeven. Niet dat ze dat deden; ze waren veel meer bezig met het verorberen van het lange gras dat er hoger stond dan in hun wei.
Na het vee weer terug in het voor hun bepaalde perceel gedwongen te hebben, ben ik met een rol touw langs alle palen gegaan en daarmee de hekken van de boer 'gerepareerd'... Direct daarna wederom om dit groentenveld een hekwerk geplaatst van eigen makelij; lees deugdelijk!

Daarnaast weten een paar keer per week een stel schapen uit een ander gatenkaas hek van de boer te ontsnappen, de regelmatig langsrijdende Polen, zijn (of lijken, want ook dat zijn nep-figuren...) verantwoordelijk voor de schapen. De loslopende beesten worden dan weer ff achter het hek gezet, maar verder gebeurt er niks... elke serieuze boer loopt zijn hek bijna dagelijks na, toch? Om te zien of het nog tip-top in orde is, toch?

Nou ja... de schapen liepen dus op een bepaald moment wéér tussen de boerenkool te vreten *zucht*!
Dus ook daar weer een eigen hek om geplaatst. 

Ondanks deze dramatiek, is het wel een goed gevoel dat na dit laatste geplaatste hek, alle velden het sein 'veilig' hebben. Niet alleen voor losgebroken vee, maar ook is de eerste aanloop voor wilde dieren geblokkeerd.

Als we nu nog iets van vee in het veld krijgen, dan organiseren we diezelfde avond nog een barbecue met zoveel vlees dat we al onze kennissen kunnen uitnodigen....hahahaha

Postbus

Ik woon naast merkwaardige buren. Zeer aardige mensen, en zeer behulpzaam, maar aan een ding kan ik maar niet wennen: de postbus wordt ogenschijnlijk maar één keer per maand geleegd!!!
Keer op keer zie ik dat de postbode de nieuwe brieven erbij heeft weten te proppen, al dan niet half eruit hangend.


De buren zijn vanwege arbeidsongeschiktheid bijna constant thuis, en mankeren niets aan hun benen, dus waarom ze niet net als u en ik gewoon nieuwsgierig zijn wat de post ze brengt, is me een raadsel. Ach...ik vergeet iets... het zijn Noren....hahahaha
    

"Beoordeel je succes naar wat je moest opgeven om het te behalen." 
Dalai Lama

-