Sunday, 22 April 2012

(135) Visite!


Zo... vorig weekend was het dan zo ver; mijn zus Carla & 'broer' John kwamen als laatste van de familie mijn optrekje in Grova vereren met een bezoek! Het was net als de andere keren dat mijn familie op bezoek kwam, weer vertrouwd en erg gezellig!
We hebben lekker ontspannen wat rondgereden, maar vooral lekker thuis bij de houtkachel zitten babbelen onder het genot van een versnapering. 




Toch was het, met een bakkie koffie, ook in een heerlijk schijnende zon goed vertoeven buiten op de veranda, ook al was het maar 5 graden! Het thuisgemaakte bier werd weer bijzonder gewaardeerd, en de geïmporteerde wijn was ook heel okay.




De voorspellingen qua weer waren niet al te best, maar we hebben erg geboft!
In de paar dagen hebben wel zo'n beetje alle weerstypen voorbij zien komen. Zondag kregen we zo waar een verassing in de vorm van een paar centimeter poedersneeuw! Fraai!
In de middag was al dat fraais weer als uh... sneeuw voor de zon verdwenen....hahaha.
Tijd voor een ritje naar Fyresdal, alwaar je een prachtige parkeerlokatie hebt met uitzicht over het fjord. De weg langs het fjord begint op waterniveau en stijgt dan geleidelijk tot een hoogte van 670 meter boven zeespiegel! De verse sneeuw was daar nog niet verdwenen, dus was het als een ansichtkaart zo mooi! We hebben zelfs nog even sneeuwballen gegooid...hahhaha




Op weg naar het vliegveld, leek het mij leuk om mijn visite nog een laatste 'moois' te laten zien. 'Vestfossen' dus! Een van mijn favoriete watervallen in Telemark, al was het maar omdat het op mijn route naar Oslo ligt, en dus een perfect rustpunt is voor het nuttigen van wat boterhammen.
De zon was die ochtend niet zo overweldigend aanwezig geweest, maar toch brak het wolkendek op een bepaald moment open. Dat maakt alles altijd weer net even dát mooier! 




Die donderende watermassa levert volgens mijn geluidmeter trouwens 87 decibel... we moesten bijna schreven om ons verstaanbaar te maken. Echt wel! ;-)


Hier wat foto's van die dagen.


Wij zijn ons niet bewust van wat we werkelijk zijn omdat
al onze aandacht is gefocust op wat wij proberen te zijn. 
Don Miguel Ruiz


-