Sunday, 13 May 2012

(138) Feestbeesten!


Donderdag 17 mei gaat de vlag uit, want mijn skattjes worden dat één jaar!!!

Omdat het 'hunkatter' (vrouwtjes) zijn, had ik het plan om ze voor hun verjaardag een sterilisatie kado te doen, maar dat leek me toch geen 'leuk' kado. 
Nietemin zijn ze wel 'geholpen' hoor, maar niet als direct kado.

Verleden dinsdag had ik een afspraak bij de dierenarts gemaakt.
De reismand van familie Dijkstra geleend, zodat beide katten een eigen plek hadden.
Het in de 'kooi' krijgen was 'appeltje-eitje', S&S zijn zo nieuwsgierig dat ze slechts een extra zetje nodig hadden om naar binnen te gaan, en ik het deurtje kon sluiten.
Tijdens de rit naar Kragerø (uurtje rijden) heb ik ze niet gehoord, en toen ik de achterdeur van de Caddy opendeed, staarden vier grote bange ogen mij aan...
Ach gossie...
Wat ging ik die lieve beestjes aandoen?!
Omdat het best een lange operatie is (1 uur per kat), heb ik ze daar achtergelaten.
De dame van de klinikk gaf verder aan dat ze sowieso liever de katten wat langer hadden zodat ze geheel wakker zouden zijn bij het ophalen. 

Tegen sluitingstijd (15:45) reed ik de wagen weer voor.
Ik kreeg te horen dat de operatie prima was verlopen, en na betaling van 1500 kroner per kat (200 euro), mocht ik ze weer mee naar huis nemen. Ook op terugreis waren ze muisstil.
Eenmaal thuis, heb ik ze naar de badkamer gebracht alwaar het vanwege de vloerverwarming lekker warm was. Die plek werd mij ook aangeraden te gebruiken voor de eerste dag/dagen.
De deurtjes opengezet, en ze kwamen er al meteen uitwaggelen. Ach gutt wat zagen ze er zielig uit! Zo onbeholpen en duidelijk niet happy! Ik heb veel tijd bij ze gezeten, en heb ook de nodige traantjes gelaten hoor!

Zelfs in deze staat probeerden ze uit alle macht nog kopjes te geven! Ik zat als ziekenbezoeker op een bepaald moment op de stoel (meest zat ik op de grond) en wat denk je, springt Snuffie ineens op schoot, het leek wel of ze onbeholpen aan een touwtje omhoog getrokken werd! 
Uit alle macht probeerden het oude weer te doen, maar ze moesten zich toch rustig houden de eerste 24 uur.
Na zo'n 30 uur waren mijn skattjes weer op de been, en niet meer als patiënten te beschouwen. Ze hoefden niet langer in de badkamer te blijven, en ze zochten meteen hun vertrouwde plekjes op.
Tot mijn schrik sprong Snuitje zelfs al weer bovenop de kast!!! Zo kort na de operatie... dat moest ze voelen, maar het leek haar niet te deren! Ongeloofelijk!

Per dag werden ze meer 'de oude', alleen het krols 'roepen' deden ze niet meer. Gelukkig maar! :-)



Feest!

Vandaag is het groot feest in huize Damfjell.
Het is precies een jaar geleden dat ik de sleutel van mijn huis kreeg, én omdat ik op 17 mei gewoon moet werken, leek het mij het beste om het verjaardagskado voor de skattjes vandaag te geven!
Ze mochten voor het eerst écht officieel naar buiten!!! Ik heb ze destijds al opgewonden gezien toen ze terugkwamen na door de sneeuw gelopen te hebben, maar nu zijn ze helemaal niet meer te stoppen! Hahahaha

En dan te bedenken dat ze een paar dagen geleden een serieuze operatie ondergaan hebben!!! Een mens zou een paar weken in bed moeten liggen om te herstellen, maar bij dieren gaat dat duidelijk in een rap tempo!   


"Het is een groot geschenk voor kinderen als je als ouder gelukkig bent." 
Erica Jong 

-