Sunday, 24 June 2012

(145) Nationale Hobby


Ik weet niet of het waar is hoor, maar het heeft er écht de schijn van dat Noren in hun nopjes zijn met hun gazon en het 'grasmaaien' als hobby hebben...
Op het tuincentrum komen bosjes mensen als het regent vragen om gazonmest.
Ik denk dan; je gaat mest strooien om straks nóg meer gras te moeten maaien???
Gemiddeld, moet je weten, heeft men hier in Drangedal een gazon die 1.000 tot 2.000 m2 groot is...pffff
Zelf heb ik een gazon die denk ik 500 m2 is en dan ben ik toch echt wel een dik uur aan het maaien hoor!
Kortom; ik snap het niet helemaal....hahahaha
Zouden ze het hebben van een groot grasveld als statussymbool zien dan?
Dat zou zomaar kunnen. Bij mijn huis is er maar een dunne laag grond van een centimeter of 7 die op een rotsbodem ligt. Zelf ben ik als Hollander meer gecharmeerd van rotsen dan van gras. De Noor denkt daar duidelijk anders over.
Ik heb al een stuk gras verwijderd om de rotsbodem weer naar boven te krijgen. Ze verklaren me vast voor gek, maar ach...

(uiteraard hebben we hier een 'verzameling' neergelegd, maar er ligt hoe dan ook best veel!)

Kerkhof

Deze week is het precies gelukt om de zomerwortels gezaaid te krijgen. De grond was woensdag nét droog genoeg om te kunnen zaaien en de dag erna waren de omstandigheden ideaal! Droge grond (niet plakkerig) en mooi zonnig weer bij 18 graden. Toen Rob en ik op vrijdag de laatste rijtjes aan het zaaien waren, begon het te regenen. YES! Perfect voor de kieming! 
Maar goed, het kopje stelt 'kerkhof'... uh ja, het veld waar de wortels gezaaid zijn ligt bezaaid met botjes van pluimvee! Rob had zelfs een ondergebitje van een schaap (denken we) gevonden. Hoe die 'zooi' daar komt is speculeren. Zijn er dieren gestorven en ter plekke weggerot, en daarna ondergeploegd? Komt het uit de stallen met de mest mee? Is het slachtafval vermengd met de mest en over het land uitgereden?
Wat het antwoord ook is, het is een feit dat zoiets in NL ondenkbaar zou zijn! De milieupolitie zou binnen no-time voor de deur staan! Ook dit is dus Norge! Men mag hier blijkbaar véél, héél veel!

(volgende week de eerste komkommers naar de klant!)

Muis in huis!

Jawel... deze week kwam Snuffie met een muis de huiskamer binnengelopen.
"Grote meid!"
Net als een paar weken geleden met de vogel; heb ik het dode dier buiten gelegd, en de deur even gesloten gehouden.
Na een minuut of tien zou ze de prooi (een spitsmuis) wel verorbert hebben, dus deed ik de deur weer open.... juist ja... daar kwam madam weer met de muis in huis *zucht*. Na een tweede poging gaf ik het op en heeft ze wel een uur met de prooi zitten spelen. "Als je een muis vangt; moet je die ook opeten, ja?!" zei ik.
Snuff wéér buiten gezet en zag haar met de muis onder de veranda verdwijnen.
Tegen sluitingstijd; ik heb met de skattjes afgesproken dat ze om negen uur binnen moeten zijn, kwam Snuff wéér met die muis aanzetten...pffff. Ik hield de deur dicht en zei door een kiertje; "Je komt er alleen in zonder die muis!". Ze sprintte weg en wat denk je; komt ze terug zónder muis....hahaha Het moet niet gekker worden!


"Als je weer grip wilt krijgen op je eigen leven, moet je stoppen met de schuld te geven aan anderen."
Annoniem

-

Sunday, 17 June 2012

(144) Opmerkelijk Onkruid


Onvoorstelbaar dat men hier in Norge de prachtige Lupine's in de berm als 'onkruid' is gaan zien.
Bij mijn weten zijn er destijds een aantal voor het 'mooie' door gemeenten gezaaid, en had men niet voorzien dat het zou gaan 'woekeren' hahahaha Mooi hoor!!!! 
Zelf heb ik totaal geen probleem met deze planten in de berm; ik bedoel, ze zijn toch niet slechter dan gewone bermplanten? Ook in een vaas doen ze het trouwens prachtig!
Inmiddels is het verboden om lupinen in het wild te zaaien...



Wéér schapen tellen!!!

De beplanting op Holte is in volle gang en schapen breken met de regelmaat van de klok (net als vorige jaren) los...
Gisteren liepen er een stuk of twaalf tussen onze groenten...*zucht*
Onbegrijpelijk dat de eigenaar dit zelf 'acceptabel' lijkt te vinden. Okay, hij zorgt er elke keer als ze uitbreken (na constatering, dus veel te laat!) voor dat het 'spul' weer achter het schrikdraad komt, maar écht oplossen doet hij in onze ogen niet!
Zoiets noem ik: respectloos richting de groententeler die er schade van krijgt!
Niet dat ik al aangevreten planten heb gezien, maar het is een kwestie van tijd dat de 'kudde' plantjes gaat vertrappen.
We zitten te denken om als oplossing een hek om het hek van de buurman te zetten... complete kolder, of nietan?!
Alternatief is een gepeperde rekening sturen voor de schade die de schapen aanrichten. We zien wel.


Fiasco

Het experiment met het telen van sla in de kas is ten einde. We teelden ze in potten van 12 cm die gevuld waren met potgrond. De potten stonden op tafels die via een eb/vloed systeem onder water gezet konden worden.
Op zich zag het er prima werkend uit, echter keer op keer stagneerde de groei, en ontstond verdroging van blad of verrotting. De werkelijke reden hebben we niet gevonden.
De sla staat nu buiten op een laag potgrond te groeien, die goed bemest is. 
Hopelijk met een beter resultaat.

De andere  gewassen in de kas zijn nog steeds zó mooi! De eerste komkommertjes hangen aan de struik en die hopen we over een paar weken te kunnen oogsten. De augurken zijn gaan bloeien en de tomaten zijn zeer groeikrachtig. Veelbelovend!

De boerenkool kon door de regen van de afgelopen tijd prima doorwortelen. Alle planten hebben het uitplanten overleefd, en zelfs de hele grote exemplaren groeien goed weg. Die planten waren een beetje doorgeschoten in de opkweek en waren soms al wel 30 cm lang! Koolplanten kan je best diep in de grond zetten, dus zodoende staan er nu stevige planten van 15 cm...

Sugar Snaps!

De peultjes zijn deze week rechtstreeks in de grond gezaaid.
24.000 erwten hebben we met z'n tweeën (Rob en ik) in één dag tijd gezaaid.
Het zaaimachientje deed prima zijn best!
Tegen de duiven hebben we alles met acryldoek afgedekt, en dat halen we weg als de planten boven de grond komen.
In 2010 zaaide ik ook direct in de grond en moest ik na een paar weken constateren dat 50% was opgevreten, door vermoedelijk duiven!

Ohja...

Zou ik bijna vergeten dat we gisteren een kruisbessen hebben geplant bij de gartneri. Daar moeten 400 struiken komen die volgend jaar in productie zullen komen. En ook de courgettes zijn deze week geplant. 
Het was weer een drukke week!


"Helpen is niet je mening geven, maar de ramen wassen waardoor iemand zijn wereld ziet." 
Olaf Hoenson   

-

Sunday, 10 June 2012

(143) Tevreden


De weersvooruitzichten waren gunstig, we hadden er zin in!
Maandag ging de grote actie van boerenkool uitplanten van start. Samen met Janine lag ik een week lang op de knieën. 

Het was warm en de voorspelde bewolking bleef goeddeels weg. Ondanks de droogte was de grond niet 'kurkdroog', en dit was voor mij vochtig genoeg om te weten dat de planten het deze week zwaar zouden krijgen, maar het wél zouden overleven.
De grond was veel harder dan we hebben konden, dus van even de plant in de grond drukken was geenszins sprake!
Met een tuinschepje in de hand moesten we gaten zien te krijgen in grond die vaak niets meer was dan een omgekeerde graszode. Zwaar, érg zwaar! Binnen een uur had ik al een blaar op mijn handpalm; geen fijn ding als je weet dat je nog een week te gaan hebt...

Henk en ik besloten dat het toch eerst gefreesd moest worden voor we verder konden.
Onze huis-loonwerker zou woensdag zijn best gaan doen.

(lokatie Bostrak)

Tot die tijd zouden we op een andere lokatie gaan poten, alwaar de grond beter zou zijn.
Dinsdag trokken we dus met een voorrad van 2.000 planten in de Caddy naar 'Bostrak'. Het weer was bijna hetzelfde als eerder en dus kregen de planten het te verduren. De grond was 'beter', maar van een 'luchtig' grondje was ook hier geen sprake.
We deden het er maar mee. De woensdag was de ergste dag qua zonnigheid; de wolken lieten het massaal afweten. De enige troost die de planten hadden was dat het niet warm was, of met 15 graden toch niet té warm. Makkelijk praten voor een mens, maar voor een plant die vanuit een kas komt en de zon op zijn blaadjes krijgt te branden.... uff!

In de middag was de akker met 4.000 planten 'volgezet', en konden we terug naar Holte om daar verder te gaan.
Hendrik-Jan had het freeswerk inmiddels gedaan en we konden dus eindelijk in een luchtig grondje werken.



Vrijdagavond viel de eerste échte regen uit de lucht en het regende de hele avond en nacht behoorlijk door. Niet teveel maar precies genoeg! Toen we zaterdag op het land kwamen, zagen we dat de planten er flink van opgeknapt waren. Een rondje over de verschillende lokaties leerde mij, dat er niet een plant was die het loodje had gelegd. Supert!
De grond was geheel vochtig en het uitplanten werd lastiger door aanklevende grond. Maar mij hoorde je niet klagen! De regen was precies op tijd gekomen! Helemaal tevreden met de situatie! Die dag zouden we in theorie alle planten de grond in kunnen krijgen, echter op een bepaald moment waren we door de diverse buien zo natgeregend, dat we het voor gezien hielden om 15:00 uur.

Het werk was nog niet geheel gedaan, maar toch was er een krachtig gevoel van tevredenheid!
Maandag de laatste 1.000 planten doen, en dan kunnen we met het vollegrondszaaien beginnen.

Ontluikend Groen

De aardappelen hebben inmiddels de eerste blaadjes boven de grond uitgestoken, en ook de aardperen kwamen plotseling boven de grond uit. Dat spul groeit hard zeg! Een mooie plant óók!


De planten in de kas gaan ook nog steeds naar wens en de eerste komkommertjes en tomaatjes hangen aan de struik.
Mijn oogappeltjes; de augurken gaan zó goed! Ik weet het niet, maar ik heb het gevoel dat we hiervan wel eens een héle mooie oogst kunnen verwachten!


"Als het je lukt om alleen in het heden te leven, zul je een gelukkig mens zijn." 
Paulo Coelho

-

Sunday, 3 June 2012

(142) EL-voertuigen


Vrijdag weer eens naar Oslo gereden met een bescheiden hoeveelheid verse groenten. Zoals bij elke stad loopt het verkeer op een bepaald moment vast tegen de tijd dat iedereen met zijn/haar werk moet starten. Op dat moment duiken er aan de rechterkant op de Bus/Taxibaan ineens voertuigen op met EL op hun kentekenplaat… dat zijn dus gewoon vrij grote elektrisch aangedreven automobielen die met gemak de 100 km/uur halen! Het is hen toegestaan om op de taxibaan te rijden, net als motorfietsen dan in Norge mogen!
Zou ik in de stad werken, zou ik het wel weten! In de stad heb je trouwens speciale parkeerplaatsen waar je de accu op kunt laden. Hoe dat precies werkt, weet ik niet. Maar het lijkt erop dat het praktisch is.

Werken en nog eens werken…

Op tweede Pinksterdag ben je als tuinder uiteraard niet vrij, sterker nog, zo'n dag wordt vaak benut om extra werk te verrichten. Op die dag begon ik om 07:00 uur en had het plan om 'alle' planten in de kassen gepoot te krijgen. Dat betekende tevens dat ik de hele dag op mijn knieën moest kruipen. Tegen vieren, terwijl iedereen dan meestal in een dippie komt, kreeg ik een extra impuls om het af te maken. Rond 19:00 uur zette ik de laatste tomatenplant op zijn plaats van bestemming. Gedaan werk, geeft voldoening! Je vergeet de zere knieën en pijnlijke rug dan snel. Gaat wel weer over...
De dag erna overal touwhangen, de planten eraan vastknopen, indraaien en scheuten verwijderen.

Helaas is er van het plan om de boerenkool geplant te krijgen, niets terecht gekomen!
Het was aan de ene kant te zonnig en winderig, en daarnaast was het werk in de kas ook nog niet op schema.
Prioriteiten verschuiven constant in een bedrijf als de onze. En daar moet je wel tegen kunnen natuurlijk. Volgende week wordt er minder zon verwacht en ook regen, dus een prima periode om planten de grond in te krijgen.


Droogte!

De afgelopen tijd heeft het best wel geregend naar mijn idee, maar toch is de rivier voor mijn huis weer verworden tot een geul die bezaaid ligt met rotsen en keien Fraai! En ik kon zo over de stenen naar de overkant lopen! Het beetje water dat er nog staat of stroomt is minimaal. Ik heb er een aantal mooie foto's van kunnen maken; klik HIER.


Dakhaas…

Zo noemde mijn vader katten altijd, en niet onterecht bleek deze week. Ik had Snuitje, die inmiddels weer helemaal de oude is, al schuin omhoog zien kijken vanaf de veranda. Het leek haar wel spannend om op het dak te springen (???) en ook dacht ze het wel te kunnen halen… ik stond erbij en keek ernaar (vanuit de kamer). Een sprong, en vervolgens hing ze met de voorpootjes aan de dakgoot, waarna ze zich meteen in het geheel het dak optrok. Dat ging maar net goed, moet ze gedacht hebben. Ik heb haar een tijdje laten zitten, en ben toen met de camera gaan kijken. Ze ijsbeerde heen en weer op zoek naar een plekje voor de afsprong. Het is een bekend fenomeen, dat katten dan angstig zijn en blijven waar ze zijn. Zo ook Snuitje, die dus niet meer naar beneden durfde en maar liep te mauwen. Ik heb haar een stoel voorgehouden waarop ze na wat aarzelen sprong. 


"Doe wat je moet doen en de kracht volgt vanzelf." 
Ralph Waldo Emerson

-