Sunday, 29 July 2012

(149) Groene Vingers


Of je nu 'groene' vingers hebt of niet, als je met tomaten werkt, komt het vanzelf! Hahaha
De reguliere produkten op de tuin staan er stuk voor stuk prima tot excellent op! Aan écht groen op de vingers hebben wij dus geen behoefte. 
De Sugar Snaps heb ik in de afgelopen twee jaar nog nooit zó goed zien groeien; de stengels zijn bijna 10 mm dik! De aardappelplanten zijn kolossale struiken, en de boerenkool staat er zó goed bij dat we deze week al geoogst hebben voor de boerenmarkt!


De blauwe bessen zijn inmiddels rijp geworden, en ook die gaan superbest! De stuiken hangen overladen met bessen en de kwaliteit en smaak is zeer goed. Deze week iets van 25 kilo geplukt, waarvan een groot deel al verhandeld is op de voornoemde markt.

Nep-figuren!

We worden zó moe om geconfronteerd te worden met nep-figuren...
Deze week stond, zoals té vaak, in het teken van uitgebroken vee van de boer... *zucht*!
Het belabberde hekje dat de 10 koeien in de wei moet houden was door een van de slimmeriken als ongevaarlijk bevonden. De stroom die op het aan elkaar gekunstelde draad moest staan, was ergens onderbroken, dus hadden de beesten de mogelijkheid eens van de boerenkool te proeven. Niet dat ze dat deden; ze waren veel meer bezig met het verorberen van het lange gras dat er hoger stond dan in hun wei.
Na het vee weer terug in het voor hun bepaalde perceel gedwongen te hebben, ben ik met een rol touw langs alle palen gegaan en daarmee de hekken van de boer 'gerepareerd'... Direct daarna wederom om dit groentenveld een hekwerk geplaatst van eigen makelij; lees deugdelijk!

Daarnaast weten een paar keer per week een stel schapen uit een ander gatenkaas hek van de boer te ontsnappen, de regelmatig langsrijdende Polen, zijn (of lijken, want ook dat zijn nep-figuren...) verantwoordelijk voor de schapen. De loslopende beesten worden dan weer ff achter het hek gezet, maar verder gebeurt er niks... elke serieuze boer loopt zijn hek bijna dagelijks na, toch? Om te zien of het nog tip-top in orde is, toch?

Nou ja... de schapen liepen dus op een bepaald moment wéér tussen de boerenkool te vreten *zucht*!
Dus ook daar weer een eigen hek om geplaatst. 

Ondanks deze dramatiek, is het wel een goed gevoel dat na dit laatste geplaatste hek, alle velden het sein 'veilig' hebben. Niet alleen voor losgebroken vee, maar ook is de eerste aanloop voor wilde dieren geblokkeerd.

Als we nu nog iets van vee in het veld krijgen, dan organiseren we diezelfde avond nog een barbecue met zoveel vlees dat we al onze kennissen kunnen uitnodigen....hahahaha

Postbus

Ik woon naast merkwaardige buren. Zeer aardige mensen, en zeer behulpzaam, maar aan een ding kan ik maar niet wennen: de postbus wordt ogenschijnlijk maar één keer per maand geleegd!!!
Keer op keer zie ik dat de postbode de nieuwe brieven erbij heeft weten te proppen, al dan niet half eruit hangend.


De buren zijn vanwege arbeidsongeschiktheid bijna constant thuis, en mankeren niets aan hun benen, dus waarom ze niet net als u en ik gewoon nieuwsgierig zijn wat de post ze brengt, is me een raadsel. Ach...ik vergeet iets... het zijn Noren....hahahaha
    

"Beoordeel je succes naar wat je moest opgeven om het te behalen." 
Dalai Lama

-

Sunday, 22 July 2012

(148) De Huid van de Beer


Men zegt dat je de huid van de beer pas moet verkopen als je hem geschoten hebt...
In het ondernemerschap is die regel soms niet zo handig, immers zit je met allerhande planning en speelt tijd een grote rol.
Dit wetende hebben we een paar maanden geleden reeds een nieuwe houtkachel voor de gartneri besteld.
In principe hadden we gehoopt dat hij ergens in oktober werd geleverd, maar deze week werd hij al gebracht.
De Unical Airex 150 kw. Een Italiaans product.
Wát een ding zeg! Wauw! Véél groter dan we vanaf het plaatje hadden ingeschat!
Hij is grofweg: twee meter lang, 180 cm hoog, 80 cm breed.
Er kan 500 liter hout (gekloofd in lengtes van 100 cm!) in en het rendement is met 84 % voor vaste brandstof érg hoog!!!
Veel belovende machine!


Maar eerst zal de oude kachel gesloopt moeten worden en de ruimte klaargemaakt moeten worden voor plaatsing. 
Ach... we hadden toch niks te doen....pffff
Kan er ook nog wel even bij zo'n klus! Het voordeel is wel dat we dit kunnen doen als het regent en we buiten op het land even niks te zoeken hebben.

Word Vervolgd!

Grijpgraag

Deze week stond in het teken van onkruid wieden tussen de zomerwortels.
Die klus is nog niet geklaard, en we zullen nog wel een week nodig hebben voor we 'rond' zijn!
Bij wijze van grap heb ik eens geteld hoeveel keer je per minuut een 'grijphandeling' naar een onkruid moet doen. meer dan 100 x...
Per uur is dat dus 6.000x en per dag (als je dat 9 uur uit weet te houden...) meer dan 50.000 handelingen.
Als je daar geen RSI van krijgt... uff! Nu is RSI in mijn ogen sowieso een dooddoener voor mensen die gewoon niet het gestel hebben om repeterende handelingen uit te voeren, dus maak ik me vooralsnog geen zorgen. Als tuinder moet herhalende handelingen je min of meer zijn aangeboren, en dat zit ook wel bij mij in het bloed.
Dat neemt niet weg dat je aan het eind van de dag behoorlijk verkrampte handen hebt natuurlijk.

Autopass

Misschien heb ik het al eens gemeld.
Evengoed wil ik toch even stilstaan bij het fenomeen 'Autopass', en met name wat dit betekent voor een auto met NL-kenteken. Kort gezegd betekent het 'niets'! Bij mijn weten kan je er zonder kosten onderdoor rijden. Het tolwezen stuurt geen nota's naar Nederland.

Als er slechts 'automatische' poortjes zijn kan je dus zonder zorgen doorrijden; staat er een poortje met bediening of voor betaalkaart, dan wordt je geacht die te benutten. Al was het maar als steun voor de aanleg van imposante bruggen en tunnels. De betaling zie ik dan steeds al een soort van sponsoring voor een goed doel.


"Als je het niet in jezelf kunt vinden, waar verwacht je het dan te vinden?" 
Boeddha

-

Sunday, 15 July 2012

(147) Nieuwe Schoenen


In een land met zoveel bochten en ruw asfalt, is het een enorme slijtageslag voor de banden van de auto.
Deze week was het dan ook zo dat ik niet langer veilig met de banden kon blijven rijden.
Op mijn Oslo-rit was het, door het steeds slechter geworden profiel, bij tijd en wijlen 'glibberen' op de weg door de hevige regenval en de 'slootjes' in de sporen in het wegdek... Op weg naar huis dus maar meteen een nieuwe set laten monteren bij Dekk Partner in Kragerø.
Daar had ik al eerder 'schoenen' voor mijn auto gekocht, dus een vertrouwd adres met snelle service.

Ik stelde dat het asfalt in Norge aan de banden vreet, en daarmee bedoel ik dat het setje banden die ik vorig jaar liet monteren, nu reeds geheel versleten was!!! Al na 20.000 kilometer dus.
Uiteraard heb ik nu een hardere band gevraagd, want elk jaar een kleine 5.000 kroner uit te moeten geven voor banden is een beetje te gek. 
  
Huismus vs Nachtbraker

Weer een update van mijn skattjes: het is nog steeds zo dat snuffie precies op tijd binnen is. Soms één minuut voor negen, soms 10 minuten vóór...hahahha

Ze lijkt er geen boodschap aan te hebben dat haar zusje zich als een 'uitgaansbeest' gedraagt. 
Snuitje komt elke dag later thuis! Donderdag stond ik om 06:00 uur  voor het raam naar buiten te kijken en in de verte zag ik haar in het hoge gras reuzensprongen maken om maar niet er doorheen te moeten vanwege de ochtenddauw. Uiteindelijk kwam ze over het gazon aanrennen. Maf beest, maar ook wel héél lief!



Damfjell Brood.

Het was te verwachten, niet waar?
Op het moment dat je dingen zelf gaat maken, gaat dat steeds een stapje verder.
Eerst groenten, toen bier en wijn, en nu ook brood!
Nadat ik een recept van internet af had gehaald, begon het experimenteren.
Het recept bleek van geen kant te kloppen en ik deed vanalles fout de eerste keren.
Maar.... nu heb ik het beoogde resultaat! En lekker!!! Hmmmmmm!

(Holte; foto genomen door Jan Nijmeijer)

Groenten.

In de kas is het vol op zomer! De vruchten hangen er in grote aantallen en ook zijn de eerste tomaten aan het kleuren.

Gisteren hebben Frans en Roosmarie voor ons op de boerenmarkt gestaan, en was de omzet niet veel lager dan ik vorig jaar scoorde. Dat realiseren met slechts zes verschillende producten, is niet verkeerd! Om de een of andere manier liep echter de verkoop van komkommersalade die Henk en Aleid voor ons hadden gemaakt, niet zo lekker. We hadden zelfs een smaakproef erbij, en toch werd er weinig van gekocht.

Deze week een aangename verrassing: op maandag had ik gezien dat er een paar paprikaplanten onder de bladluis zaten! Dat ziet een glastuinder liever niet!!! Het betekent vaak dat het zich binnen een paar weken door de hele kas verspreidt.
Nu had ik een week eerder wat natuurlijke vijanden van de luis op Holte gezien, dus op dinsdag ging ik met een jampotje in de hand er een aantal verzamelen.
Eenmaal weer op de gartneri stond ik voor een vraagteken... want de luis was voor een groot gedeelte bruin geworden en leek meer dood dan levend! Er waren maar een paar nog fris groen van kleur. Ik nog aan Henk vragen of hij ze eventueel had bestreden, maar dat was niet het geval. 
Nou ja... de beestjes uit het potje er toch maar bijgezet, en ineens zag ik dat er al natuurlijke vijanden in de kolonie luizen zaten!!! Allemaal hele kleine gele larven die zich te goed deden aan de verse luizen.
Mooi om zélfs in de kas een biologisch evenwicht te constateren!


"Eenvoud is niet het kenmerk van de beginner.
Het is de duur bevochten stempel van de meester." 
Godfried Bomans    

-

Sunday, 8 July 2012

(147) Strijd tegen het Onkruid


'De Kromme Jongens' zongen het al eens; "De strijd tegen het onkruid, nog altijd onbeslist"
En zó is het!

Deze week moesten we een extreem staaltje onkruidbeheersing toepassen, en dat was zwaar! Loeizwaar!
De boerenkool hadden we in een vrij ondiep (het kon niet dieper) geploegd stuk land geplant, en uiteraard kwam het gras op een bepaald moment gewoon weer naar boven. Hele graszoden hebben we eruit moeten trekken, en daar waar dat niet ging hebben we het gras maar zoveel mogelijk weggetrokken. Vijf dagen nadat we op een stukkie geweest waren, stond het alweer 'groen' van het gras.
Gelukkig heb ik de mentaliteit van mijn vader zaliger om elk 'vuiltje' (zo noemde hij het onkruid) uitgetrokken te moeten zien, niet ge-erft.  In mijn wereld is een wilde plant geen vijand, en mag die best een tijdje naast de groenten staan, zolang er maar geen sprake is van overwoekeren.
Nu is gras sowieso lastig om onder de knie te krijgen, maar het realiseert met diens sprieterige blad geen echte schaduw. In zeer zonnige tijden kan het hebben van gras tussen je planten zelfs een voordeel opleveren: iets meer schaduw en met name een vochtiger microklimaat. 


Voor de komende week staat het onkruidvrij maken van de peentjes op het programma. Dat wordt nog wat....pfff.
De wortelplantjes zijn nog maar een tot twee cm hoog en het onkruid al zeker twee keer zo groot. Met het schoffelen zal je vrij makkelijk de grond op plekken krijgen waar je het niet wil; namelijk op de plantjes... 
De peen groeit zó langzaam dat iets langer wachten, geen optie is. Tja... een EKO-tuinder getroost zich geen enkele moeite... dus we gaan er gewoon voor, en hopen dat het aan het eind van de week acceptabel schoon zal zijn.

Zotheid

Inderdaad, de zotheid heeft toegeslagen op Holte!
Een paar artikelen terug gaf ik nog aan dat ik overwoog om een eigen omheining te zetten ter bescherming van de groenten, en na de zoveelste uitbraak van de schapen is het ook zover gekomen en staat inmiddels ónze afrastering naast het 'gatenkaas' hek van de boer!

Salamander

Na alle muizen zie rondom huize Grova het lootje hebben gelegd de afgelopen tijd, moest ook een salamander eraan geloven deze week. 

Ik had wel eens gehoord dat een salamander diens staart kan amputeren als er gevaar dreigt... en nu zag ik dat dus in levende lijve gebeuren. De staart bleef onafgebroken kronkelen! Erg vreemd om te zien!
Uiteindelijk werd het beestje door Snuitje opgegeten; incl de staart.


Bloeiende Courgette

Zaterdag mijn rondje over de velden gemaakt met het fototoestel, en zag tot mijn verbazing dat de courgette het prachtig doen en ook al in bloei staan! Fraai gezicht!

Volgende week verwacht ik dat de aardappels ook gaan bloeien en de peultjes volgen over een week of twee hoop ik.


"De gelukkigste mensen schijnen diegenen te zijn, die geen bepaalde reden hebben gelukkig te zijn, behalve dat ze het zijn." 
Dean William R. Inge
  
-

Sunday, 1 July 2012

(146) Steunnetten


Na de peultjes van het acryldoek ontdaan te hebben, kwamen en mooie rijen met plantjes vanonder te voorschijn!
Het zaaien was niet overal even gelijkmatig geweest, maar over het algemeen wel een redelijk resultaat.
Soms stond er een halve meter gewoon niets... en ook geen zaden nog in de grond, dus op dat moment moet de zaaier gehaperd hebben. Wij tuinders hebben daar een achteraf-oplossing voor in de vorm van 'inboeten': men neme een rij met planten die bij voorkeur aan het eind van het veld staat en halen voorzichtig de plantjes uit de grond. Deze plantjes zet je dan op de plekken waar niets staat en klaar is Kees!


Inmiddels is wéér een grote actie volbracht: het plaatsten van de steunnetten voor de peultjes. 180 stalen pijpen zijn 50 cm in de grond 'geplant' en daaraan is het net van twee meter hoog bevestigd. Het was een hele klus maar het is goed gelukt!
En dat zonder palen aan te hoeven schaffen, want die had ik in de winter uit de kas verwijderd met een pijpensnijder

Vorig jaar had ik trouwens paden van 25 meter lang en over Oost-West richting. Dit jaar zijn de paden 80 (!) meter lang en in Noord-Zuid richting aangelegd. We denken dat deze richting een betere stand op de zon heeft; meer schaduw tijdens het werk, en ook betere afdroging van het gewas zal geven.


Knott...

Met andere woorden; een pestvliegje! Eigenlijk is het een héle kleine mug, maar steekt evengoed flink! Daar waar een mug meestal vrij solitair aan het bloedzuigende werk is, zijn de 'knottjes' er in grote getalen! Als het warm/zonnig is verdwijnen ze, en komen terug als het weer koel en vochtig is. In de vroege ochtend en in de avond zijn ze dus het meest actief.
Net als bij een muggenbeet, ontstaat er een bultje dat enorm kan jeuken. Als je net als ik de pech hebt allergisch te zijn voor het gif, kan je drie tot vier dagen 'plezier' hebben van de vele bultjes!
Men zegt dat er dit jaar meer knotten zijn dan normaal, best logisch want het is dit jaar behoorlijk vochtig!
Als je buiten bezig bent, denk je in eerste instantie dat er een hoop fruitvliegjes in zwermen rondvliegen, tot je overal op de onbedekte plekken gestoken wordt... waar zo'n kleine mug de kracht vandaan haalt om te steken weet ik niet! Een gewone mug staat bekend om zijn, sorry 'haar' lange 'boor' die zij in de huid prikt. De Knott heeft daar gewoon niet genoeg omvang voor, dus is het mij niet duidelijk hoe die door de opperhuid heen kunnen komen. Wie het weet mag het zeggen!

Jagers weer op pad!

Deze week is het duo S&S weer op pad geweest om muizen te vangen. Snuffie komt steeds met spitsmuizen aanslepen, maar Snuitje had laatst een flinke 'huismuis' in de bek.
Helaas zijn ze het spelen met de prooi nog niet afgeleerd, en is er van opeten ook zeldzaam sprake.
Ik heb inmiddels een afvalbakje op de veranda staan waar de dode diertjes ingeworpen kunnen worden als ik het 'spelen' welletjes vind.

Gisteren was het helemaal erg! Een dag eerder had Snuff een tijd buiten met haar prooi gespeeld en kwam tegen negen uur (precies volgens afspraak...jaja) binnen zonder de muis. Toen ze gisteren weer buiten mochten, kwam ze binnen een paar minuten weer met dezelfde muis het huis in...grrrrr (dat is mijn gegrom, niet van de poes...)
Over grommen gesproken; sowieso bizar hoe de zusjes hun prooi delen. Het maakt ze niets uit 'wie' er gevangen heeft, de ander mag het gewoon overnemen en er verder mee spelen. Ik kan me van vroeger wel herinneren dat de kat met prooi in de bek flink zat te grommen als je dichterbij kwam! Rare katten heb ik....hahahaha 


Na Lupine trof ik gisteren ook zeer fraaie bermbegroeiing in de vorm van Vingerhoedskruid aan!


"Optimisme bepaalt je ware leeftijd." 
Albert Schweitzer

-