Sunday, 16 December 2012

(160) De Kat Krabt de Krullen van de Trap


Snuff & Snuitje zijn inmiddels al weer dik anderhalf! En misschien iets minder speelt als in het eerste jaar, maar nog steeds behoorlijk actief zo samen!
Als zusjes zou je verwachten dat ze wat familietrekjes zouden hebben, een beetje op elkaar zouden lijken, enzo… ik had ze zo uit een willekeurig nest kunnen plukken, want het lijkt werkelijk nergens op…hahahaha

Maar ach, waarom zouden ze ook op elkaar moeten lijken, ik vind de verschillen wel zo boeiend!

(augustus 2011)

Hier wat eigenaardigheden dan de twee die me zo, in willekeurige volgorde, te binnen schoten:

Aangehaald worden; Snuff zoekt je op om geaaid te worden, Snuit blijft waar ze is en heeft zoiets van 'blijf van mijn lijf'… okay okay… tis al goed
Snuff komt graag op schoot zitten, ook al is het maar voor even. De keren dat Snuit dat deed kan ik op één hand tellen.
Naar buiten... Snuff staat bij de deur te wachten en vliegt bij het opengaan meteen naar buiten, Snuit blijft liever nog even binnen, waarbij de verveling er bijna van afdruipt! Na de nodige aanmoedigingen is madam dan toch te porren om naar buiten te stappen. Niet te snel natuurlijk, ik moet haar bijna een laatste zetje geven; primadonna assoluta!
Naar binnen... Ik kan er bijna de klok op gelijk zetten; Snuff is vóór klokslag negen binnen! Snuit is nergens te bekennen, en komt ergens midden in de nacht thuis. 'Vaders' oren horen haar eerste mauw al in de verte, en rolt uit zijn bed om de deur op dit goddeloze tijdstip voor haar open te doen… haar enthousiasme (mag het een keer!) is genoeg dank. Op dit tijdstip lijkt ze het meest op haar zus.
Hun hobby 'muizen vangen', Snuit blinkt daarin uit en komt regelmatig met een vette buit binnen. Deze wordt vervolgens geheel vrijwillig aan haar zusje afgestaan. Ze gaat er bij liggen, en kijkt hoe Snuff met de muis speelt en uiteindelijk opeet.
Snuff komt vaak met spitsmuizen binnen, maar Snuit doorgaans met grote dikke exemplaren. Blijkbaar hebben beiden een andere plek waar ze de muizen vinden.
Snuff hoef ik maar weinig te motiveren om de muis in de kelder op te gaan eten, Snuit komt keer op keer weer met de naar beneden gebrachte muis naar boven… *zucht* ik snap dat ze wil dat IK de muis ontvang, maar mijn dankbare woorden komen niet goed over...
Snuit heeft een héle zachte vacht alsof ze van dons is, en is daarmee ook extreem statisch, Snuff heeft dik kattenhaar, zoals dat min of meer gebruikelijk is, toch?
In gewicht verschillen de twee met minimaal een kilo in het voordeel van Snuff, dat verschil is er vanaf het begin, nee niet die hele kilo natuurlijk! Duh… Snuit is vel over been, en Snuff de stevige tante!
Snuff is altijd de dominante van de twee geweest, haar zusje laat het maar gebeuren als de etensbak wordt opgeëist, en pakt dan de andere bak wel.
Vistite? Daar moet Snuff hélemaal niets van hebben!!! Snuit is daarentegen niet weg te slaan bij de bezoekers.
Snuit zit altijd voor het raam te kijken als ik thuiskom, Snuff zit daar maar af en toe naast te koekeloeren.
Als ik de kelder in ga, rent Snuff mij steevast achterna (...als ze niet slaapt). Als ze doorheeft dat ik wegga, zal ze altijd op 'haar' plekje gaan zitten omdat ik haar dan aai voor ik de deur uitga.
In zakken of dozen kruipen doen ze allebei met hetzelfde plezier :-)
Net zoals het op de kast springen om daar te gaan liggen slapen, al dan niet in het HOLLAND bakje
Eten... Snuff komt nog steeds aardappelschillen bietsen als ik aan het schillen ben, Snuit komt er ook wel eens nieuwsgierig bij staan, maar ruikt er slechts aan als ze een schil krijgt. Er is een keer geweest dat ik wel meer dan 20 schilletjes aan Snuff heb aangeboden, en het ging erin als koek!
Snuit weet dat als ik ga ontbijten, ze een stukje worst krijgt. Snuff komt vaak pas als de worst al bijna op is. Mochten ze er allebei zijn, dan krijgen ze uitgeteld drie stukjes, en dan gaat het bakje dicht (hoe Hollands wil je het hebben….hahahaha). Snuff kan goed tellen, dus is na het derde plakje al vertrokken, terwijl Snuit nog afwachtend blijft zitten. Okay… dat wordt wel eens gehonoreerd ja…
Kaas is en blijft een favoriet van de twee, of dat nu 'brunn ost' is of Gouda kaas.
Water uit de drinkbakjes nuttigen? Dacht het niet... veel liever uit de plantengieter, of uit een schaaltje dat in de gootsteen staat te weken!
Als de voorraadkast, waar ook de plastic zakken liggen, open gaat, zit Snuit er al in voor ik er erg in heb. Het geritsel van de zakken verraden haar dan wel, maar ook de andere opengaande kastjes springt ze snel in, en hoor ik haar later pas mauwen als ik haar heb 'opgesloten', Snuff heb ik nog nooit op betrapt op dat verstoppertje spelen
Hoe dominant Snuff thuis is, buiten is Snuit de baas; ze is de avonturier, die het onbekende opzoekt. 
Ze hebben vaste plekken om te slapen, sommigen worden afgewisseld, en andere zijn specifiek voor de een of voor de ander. De ander zal je daar ook maar zeldzaam aantreffen.

(oktober 2012)

Snuit kan voor je op het bureau gaan staan en met haar pootje je kin aanraken, Snuff heb ik dat nog nooit zien doen. Zij is weer meer van het op twee achterpoten gaan staan om de uitgestoken hand eerder over haar kopje geaaid te krijgen
Snuff heeft de stem van haar moeder, dus piept meer dan dat het mauwen mag heten. Snuit is beter bij stem, zeker weten wel handig als ze buiten is midden in de nacht, en ze me moet wekken uit dromenland… gaap!!!
Uitstraling, Snuff is een zichtbaar genieter, Snuit schat je snel in als koel en berekend. Je weet bij Snuit pas dat ze geaaid wil worden als ze je aandacht blijft vragen, terwijl haar uitstraling zeer neutraal blijft... Raar! Ze kan je hand ontwijken bijv. Wat ik min of meer toeschrijf aan de statische schokken die ze steeds als dank krijgt. Snuit moet je dan ook zeer voorzichtig aaien, om dat schokeffect te voorkomen, lukt niet altijd...
Die vrolijk zwierende staart van Snuff, die mede vanwege het witte puntje niet stil lijkt te staan! Die staart lijkt wel een eigen leven te leiden! PRACHTIG!
Snuff wil nog wel eens een 'begraaf' beweging bij de etensbak maken, ik heb dat Snuit nog nooit zien doen! Katten willen die beweging nog wel eens maken als het eten niet lekker is; deden mijn katten vroeger wel eens als ze een prakkie voorgeschoteld kregen.
Zo slim als ze zijn… het lukt ze niet om een deur die op een kier staat open te duwen, of vanaf de andere kant deze met het pootje naar zich toe te trekken… het is al vaker voorgekomen dat ik s'morgens een van de twee in de badkamer aantrof terwijl de deur niet geheel dicht was!


"Als ieder mens één ander mens gelukkig zou maken, dan was de hele wereld gelukkig." 
Wim Kan

-

Sunday, 9 December 2012

(159) Visite


Net als in Nederland sneeuwt het in Drangedal (zoals voorspeld!).
De hoeveelheid en kwaliteit zal best verschillen. Bij 8 minusgraden is het vrijwel uitgesloten dat er hier natte sneeuw valt.


De afgelopen week was het gemiddeld -15, met uitschieters richting de -20! Ja… het begint erop te lijken mensen!
De sneeuw die ik vanmorgen op de tafel op de veranda zag liggen was voor het grootste gedeelte 'vers'!
Als je de foto bekijkt, denk je al snel; dat is een boel veel sneeuw! En omdat 'Weten', 'Meten' is ben ik er even met een meetlat heengelopen. Ik kom op 'slechts' 27 cm, en daar komt vandaag nog wel 10-20 cm bij denken de weerheren.
Ik kan vanmiddag in ieder geval sneeuwruimen! YES! Hahhahaha

Zus & zwager

En daar waren ze wéér! Carla en John hadden het zó naar hun zin gehad eerder dit jaar, dat ze wederom het vliegtuig pakten om een weekje bij mij in huis te mogen vertoeven.
Net als de vorige keer was het weer érg gezellig en ontspannen. Bij -15 naar buiten gaan was een optie, maar we zijn lekker binnen gebleven! Lekker lui op de bank met elkaar zitten babbelen, filmpje kijken, muziek luisteren. En uiteraard een eigengemaakt wijntje of biertje erbij! Skål!

Carla & John in Grova!

Carla kookte daarnaast zoals altijd weer de lekkerste gerechten in een ongelooflijk kort tijdbestek!
Snuitje had het ook erg naar haar zin met de extra hoeveelheid aandacht!
Snuffie vond het maar niks die mensen in huis! Ze heeft zich vijf dagen niet of nauwelijks laten zien. Ze verbleef in de kelder, en kwam slechts af en toe naar boven om voorzichtig te kijken of visite al weg was… helaas was dat voor haar niet het geval. Toch kwam ze dat laatste avond op mijn uitnodiging, of te wel 'smeekbede', toch écht de kamer in, en heeft ze zelfs aan de gasten geroken, en liet zich voorzichtig aanhalen. Bizare poes! Volgende week zal ik eens een verhaaltje schrijven over de bizarre karakterverschillen van mijn skattjes.


"In theorie zijn praktijk en theorie hetzelfde; in de praktijk zijn ze dat niet." 
Yogi Berra
 
-