Thursday, 7 February 2013

(164) Nieuw Hoofdstuk


Net als drie jaar geleden heb ik in januari ontslag genomen bij het bedrijf waarvoor ik werkte en mede-eigenaar was.
Net als toen sta ik voor een nieuwe uitdaging; het vinden van een manier om mijn emigratie te laten slagen.
Een positie waarin veel emigranten, die mij zijn voorgegaan, zich vroeg of laat in bevonden.

Het is nog niet zo simpel om je moederland te verlaten en in je nieuwe thuisland een toekomst op te bouwen!
Iedereen die het programma 'Ik Vertrek' hebben gezien, zullen dit beamen.
Het is meer dan vaak volledig anders dan men had voorzien, of had gehoopt dat het zou worden.

In 2010 kwam ik naar Norge met het plan hier werk te vinden, met als back-up plan het zelf gaan ondernemen.
De baanopties bleken niet realiseerbaar, dus legde ik mij neer bij het uitvoeren van mijn oude beroep; tuinder!
Het was nooit mijn bedoeling geweest dit drie jaar lang voort te zetten…! 
Toen ik eind 2010 de balans opmaakte, zag ik tot mijn verrassing dat de onderneming beter geslaagd was dan ik ooit had durven hopen. Er zat perspectief in, ook al was het verre van kostendekkend.
De job die ik in de wintermaanden kreeg, maakte een hoop van de gederfde inkomsten goed, ook al was het nog lang niet genoeg om van te leven.


In 2011 moest er dus iets gebeuren; het moest lonend worden.
De omzet uit de groenten steeg, maar bleef onvoldoende om als jaarinkomen te dienen.
Er moest dus wederom in de winter een baan gevonden worden, en ik rekende eigenlijk op het skicentrum Gautefall.
Toen mijn sollicitatie in december werd afgewezen, ontstond er een probleem. Op zoek naar ander opties, het leverde niet veel op. In een gehucht als Drangedal werk vinden is lastig! Er wonen hier pak em beet 4.000 mensen.
Laatst stond in de krant dat 50% van die Drangedølers naar de stad (50-70 km verder) pendelt voor hun werk.
Nog een ander (onbekend percentage) reist in het begin van de week af naar andere, grotere steden, om daar te werken en te overnachten en aan het eind van de werkweek weer thuis te komen. Ga er maar aanstaan!

In die winter kwam er een mogelijkheid om in samenwerking met het plaatselijke tuincentrum annex kwekerij, de groentenkweek voort te zetten. Het zag er allemaal veel belovend uit, maar van de mooie plannen kwam door opstapeling van redenen, niets terecht! De put leek bodemloos!!!
Een nieuw jaar met dit bedrijf starten, was niet langer een optie.
Restte mij mijn ontslag in te dienen bij de AS (BV), en nu toch eindelijk écht op zoek te gaan naar een werkgever!  
Of te wel zorgen dat ik in Norge kan blijven.

De periode van januari tot april 2010 staat mij nog vers in het geheugen; gebroken met je werkgever, en nog niet zeker zijn van de toekomst. Dat voelt surrealistisch…!
Ook nu bevind ik mij in dezelfde lastige positie.
Nog geen zekerheid, slechts hoop!
Uitgooien van lijntjes, in de hoop dat er in die vijver een vis zal bijten!
Het arbeidsbureau heeft lokaal slechts vacatures voor geschoolde mensen, of mensen met ervaring, op dat vlak is Norge niet anders dan NL.

Over een tijdje zal ik het antwoord hebben op de vraag die mij nu dagelijks bezig houdt.
Toen kwam het goed, dus ook nu moet ik erop vertrouwen dat het goed zal komen!

Met een beetje mazzel steek ik straks op 17 mei (de dag van de onafhankelijkheid van Zweden) de vlag uit met een dubbele betekenis!


"Als we ons voeden met de energie van al wat goed gaat, hebben we de kracht om het hoofd te bieden aan al wat minder goed gaat." 
Thomas D'Ansembourg

-