Sunday, 9 June 2013

(167) Verhuisklus


De afgelopen week zag er wat onsamenhangend uit. Weten dat je gaat vertrekken, weten dat je op het moment van verhuizing alles klaar moet hebben staan, kiezen van wat er mee moet, hopen dat je vervolgens niets vergeet...

De eerdere verhuizingen waren allemaal van het 'eenvoudige' soort: alles oppakken en op het nieuwe adres neerzetten. Nu moest ik bepalen wat ik de komende tijd nodig zou hebben, en dat was nog best lastig!

Donderdag was het dan zover! De verhuizing stond op de agenda!
Met Henk Kramer bij het Hagesenter afgesproken om daar wat spullen in te laden die mijn werkgever overgenomen heeft. Landbouwspullen zoals: grondfrees, zaaibakken, gereedschap, tuinslangen, pompen....enz

Qua privé-spullen was de keus gevallen op basic dingen die, op basis van wat ik vorige week zaterdag had gehoord of gezien, mee moesten. De eerste maanden in een twee kamer appartement waarin je wat noodzakelijke comfort wenst; koelkast, bed, zitbank, computer, TV, stoelen, tafels... enz 

Ik had voor die dag de, mij bekende, aanhanger van de ESSO gehuurd, in de hoop dat alles erin zou passen. 
NUL stress! Henk & Piet bleken een ontspannen team! De eettafel is vanwege de indeling toch wel vijf keer in en uit de aanhanger geplaatst....hahhaha
Na dat passen en meten was ongeveer elke cm3 benut, en konden we op weg!

Onderweg geen oponthoud, dus na pak em beet 4 en een half uur waren we op de plaats van bestemming. Het uitladen was een koud kunstje.
Voor alles werd ter plekke een logische plaats bedacht, en met elk stuk meubilair werd het beetje bij beetje meer het huis van Piet!


Tegen vier uur in de middag reden we met een lege aanhanger terug naar Drangedal.
Die moest immers weer bij de ESSO ingeleverd worden, en Henk wilde natuurlijk ook weer graag naar Aleid en Pippi!
Vrijdag de Caddy volgezet met dozen, kratten en wat kamerplanten.
En niet te vergeten Snuff & Snuitje moesten nu ook mee!!! 
Onderweg hadden die twee helemaal geen plezier! Ze zaten op de bijrijdersplek in hun reismandjes te klagen over van alles en nog wat en ik begreep slechts dat ze er geen lol aan beleefden. Af en toe was het een kwartier stil naast me, en dan hoorde ik weer een klein stemmetje, die groter werd als ik erop reageerde. Ik zweeg dus maar zo goed als ik kon, en dat was bij het aanhoren van hun gejammer echt niet makkelijk!

Iets later dan de vorige dag, kwam ik dan weer in Hurdal, en dit keer om er te blijven!!!
De skattjes kropen na hun vrijlating meteen richting een schuilplaats; de manier van katten om te acclimatiseren. s'Nachts kwamen ze pas weer te voorschijn, om de volgende ochtend weer verdwenen te zijn. De geluiden die vanuit de gezamenlijke keuken kwamen, vonden ze niet fijn. Tja, opgegroeid in een stil huis waarbij een bezoeker al reden was voor Snuff om de kelder in te duiken... het zal wel even duren voor ze daaraan gewend zijn.

Uiteraard zal ik zelf ook moeten wennen aan deze nieuwe plek, en met name de activiteit in overvloed!      

Maandag gaat mijn eerste werkweek van start!!! Spannend!!!! Leuk!!!!


"Een 'thuis' is de liefde die leeft binnen de muren van een huis."
Anoniem 

-