Sunday, 9 February 2014

(199) Spark VM

VM... staat voor Wereldkampioenschap... Um... ja...
VM Spark heeft, ik zou bijna zeggen 'uiteraard', niet zo veel professionele kanten, maar veel meer een hoog Te Land ter Zee en in de Lucht gehalte, maar dan typisch Noors en dus anders.

We waren al voor 9 uur op locatie (Hurdal Sentrum!) om de tent en de stand van Økolandsbyen in te richten. We stonden vlakbij de finish, en eenmaal klaar met het 'werk', liep ik wat rond om cultuur te snuiven. Leuke mensen in vreemde uitdossingen! En vaak bijzonder knap of leuk gemaakt uiterlijk voor de spark. Ik zag veel, héél veel mensen lopend of met sprak de berg opgaan, en ik vermoedde dat dit deelnemers waren. Immers is een spark voor twee personen in de competitie, dus ja dan heb je veel lopenden.

Afijn... uiteindelijk lieten Adam en ik Kristin de toko bemannen, en begonnen een wandeling de berg op, wat feitelijk het afdalingstracé is. Zolang ja langs de kant loopt gaat dat prima en laten de officials je met rust. In de bochten wordt je vriendelijk doch dringend verzocht in de buitenbocht te gaan lopen, want uiteraard scheuren die afdalende sparks door de binnenbocht om geen snelheid te verliezen. Enne, sommigen gaan bloedhard naar beneden! Wauw! Onbevreesd, koelbloedig! Gaaaaan!!! Je moet dan denken aan 40 km per uur... is dat snel? Hmmm... als je geen écht stuur hebt, en geen remmen... JA! Hahaha


Bij onze tur naar de top zagen we overal groepen mensen in de sneeuw zitten rond een kampvuur. Worstjes grillen, thee koken om warm te blijven, en vooral veel bier drinken! Dus daar is al dat volk gebleven!
Het was met een paar graden vorst niet koud, dus de 'zit' van 5 uren konden ze op die manier wel aan.
De langskomende sparkdeelnemers werden massaal met "Heia, heia..." aangemoedigd!
Ik ben zelf nooit bij een Elfstedentocht geweest, maar dit leek mij een dergelijke sfeer hebben.
Kan me heugen dat ook daar vreemd uitgedoste figuren het ijs op kwamen.



Die recreanten in kostuum zijn voor de lol naar de start gekomen, en proberen de snelheid uit de spark te houden. Best lastig! Het vergt hoe dan ook bekwaamheid om zo'n ding te besturen en op de juiste manier te beremmen. Ik heb zo een beetje de kunst afgekeken, dus wie weet sta ik volgend jaar ook aan de start!

De deelnemers moeten stuk voor stuk dit tracé van, naar eigen schatting, 6 kilometer en een hoogteverschil van 200 mtr, met de benenwagen omhoog. Geen vervoer anders dan de spark en de benen. Dat heeft eveneens zo zijn charme, denk ik.
Echter, de 'echte' sportmannen (de neppers) komen vanaf de andere kant van Hurdal de berg op met de 'auto'... Een beetje vanaf Minnesund aan komen rijden en dan de sportman uithangen. Ik heb er geen woorden voor...hahahha


Het weer was idioot prachtig! Waarom idioot? Omdat we de hele week al prutweer hadden en ook voor de komende week regen en dooi werd voorspeld. Uitsluitend op deze zaterdag zou de zon doorkomen en zou het vriezen. Nou... de zon was héérlijk!!! en de vorst maakte dat de gesmolten sneeuw op de weg genoeg was aangevroren voor een goede kwaliteit voor de sparks. Volgens de burgemeester, die de wereldkampioenschappen voor geopend verklaarde, is het elk jaar zo dat er op 'Spark-dag' zon schijnt. Bijzonder!
Ivar, de zoon van Kristin kreeg een prijs als leukst uitgedoste combinatie samen met een vriendinnetje! Super leuk zoiets!! Ze waren verkleed als de vossen van het liedje 'What the fox say". Geen idee of dat NL ook heeft veroverd, omdat het een Noors bandje is.

Ik denk dat er dit jaar meer deelnemers waren ooit, laten we zeggen 800 personen? en 5000 toeschouwers? Vorig jaar was dat officieel 700 & 4500, dus dat moet toch gelukt zijn!

Al met al een leuke dag en vooral veel gelachen!


"Doe en je zult ontdekken dat de obstakels niet eens half zo hoog waren als je had verwacht." 

Morman Vincent Peale

-