Sunday, 7 September 2014

(221) Watskeburt?

Nee, dat is niet Noors, maar de titel een liedje van de NL-rapgroep ´De Jeugd van Tegenwoordig´.
Wat is er gebeurd de laatste tijd in dat mooie Noorwegen avontuur dan?

Het lijkt wel een draaikolk van activiteiten hier in Ecovillage, zeker de laatste tijd!
Op dit moment staan er 8 huizen op de heuvel waarvan er 5 bewoond zijn en 3 binnen een week opgeleverd worden. Het wordt daarmee ook steeds gezelliger. Toen de huizen vorig jaar verkocht werden had ik niet de indruk dat er zoveel jonge gezinnen zouden komen. Het idee van een eigen kinderopvang is dan ook een zéér haalbare optie. Met het voordeel daar een holistisch tintje aan mee te geven, men is immers nooit te jong om te leren ;-)

Door de draaikolk gaan er ook genoeg dingen wat minder gestroomlijnd dan gewenst, dat is logisch maar wel jammer. Kinderziektes, opstartproblemen, continueringsvraagstukken, budgettering en financiering van het geheel… ga er maar aanstaan!
Gelukkig sta ik bij dat soort zaken aan de zijlijn.
De fabriek in Letland, het was te verwachten, heeft te gretig JA gezegd op het aanbod de elementen voor de huizen te produceren. Ze konden de afspraken niet nakomen en binnenkort zal er een hopelijk meer betrouwbare fabriek, mogelijk in Duitsland´ in de arm genomen worden. Tot dat moment ligt de bouw dus stil… wat ik met gemengde gevoelens gadesla. Kopers die op hun huis wachten maken zich uiteraard bezorgd, en dan heb je aan één gerucht genoeg om de vlam in de pan te doen slaan. Komt goed! We moeten slechts geduld hebben!


De groententuin stond er dit jaar best goed bij, maar als tuinder komt er toch altijd een gevoel van ontevredenheid als het beter had gekund.
Het was namelijk een raar seizoen!
De 10.000 m2 beteeld oppervlak was voorheen gebruikt voor grasproductie.
Gevolg is, dat weet ik nog goed van het avontuur in Drangedal, dat je veel gras tussen je groenten krijgt en erger, de larven die normaliter aan de graswortels knagen, doen dat nu aan de peen, sla en andere groenten. Tuinbonen was daardoor dit jaar een fiasco! Als je onder de grond keek, zag je slechts zwarte wortelpunten. Een koppeltje duiven zorgde voor twee a drie week vertraging bij de peultjes, omdat ze bijna alle zaden uit de grond hadden opgewipt en genuttigd. Hmmm… ongelooflijk hoeveel die beesten kunnen eten en daarna nog steeds kunnen vliegen… niet dat ik ze op het veld gezien heb; duiven komen vaak als het donker is… dieven in de nacht…grrrr!
Ook de kool had dit jaar weer last van de koolmot, die een genocide op de koolplanten in gedachten had. Ja, mispoes dan, want we stonden weer klaar om met het extract van Heermoes te bespuiten. Het is eigenlijk alleen de bloemkool die écht een aanslag te verduren heeft gehad, misschien 60% van de planten onherstelbaar.
En dan was er het probleem met de rucola, koolraap en koolrabi! Allemaal van de koolfamilie, dus ook daar was het weer een plaag van motten op het veld. Onhoudbaar! Een plant die van zaadje probeert op te groeien is gedoemd ten onder te gaan bij zo´n insectenplaag! Bah!

Nee, dit wordt geen klaagzang! Dit is het negative dat de balans met het positive houdt…hahaha
Want de aardappels, ik heb het deze week gewogen, geven een enorme berg aan oogst dit jaar! Ik verwacht dat we op die akker van 2000 m2, 6000 kg piepers gaan rooien! 2,7 kg per meter, jawel meneertje! Men zegt niet voor niets dat je op oud grasland eerst aardappels moet planten… dat is gezond boerenverstand! Maar ja, ondanks dat te weten, hadden we de rest van het veld gewoon meteen nodig. Tis niet anders!
De boerenkool, erwten, kruiden, rabarber, spruiten, courgette, peultjes en wortels doen het daarnaast prima dit jaar!
Ook de verkoop in ons eigen winkeltje gaat goed: de nieuwe bewoners hebben de gang ernaar goed gevonden! Komen met hun grut groenten kopen: boerenkool voor thuis, worteltjes voor onderweg! Mooi!

Wwoof

„Wat zegt ze?” Ja Wwoof, niet Woef…
Dat staat voor ´Willing Workers on Organic Farms´ vrij vertaald: vrijwillige werkers op biologische bedrijven.
Dit jaar hebben we een 20-tal vrijwilligers voedsel & onderdak gegeven, en in ruil daarvoor werkten ze 5-6 uur binnen de organisatie. 
Er gebeurt veel in Ecovillage, dus het was zeker niet vanzelfsprekend dat ze zich met onkruid bezig hielden! Maar hoe dan ook is door hun hulp de akker presentabel gebleven, en helpen ze met oogsten en verpakken.
De meesten hebben geen ervaring en zijn jong en speels. Dat is denk ik ook de charme van Wwoof! Een sociale functie! We hadden Wwoofers uit: Frankrijk, Canada, Norge, Duitsland, Polen, China, Denemarken, Italië, Ukraine, Litouwen, Spanje, en Oostenrijk!!!!

Een Ecovillage als de onze is in mijn mening een geschenk aan de mensheid.
En dat zijn niet zomaar woorden!

Deze week vertrok Alex na twee maanden vrijwilliger geweest te zijn.
Hij dankte me voor de twee mooiste maanden van zijn leven! Is dat niet prachtig?! :-)
Elke vrijwilliger die vertrekt uit diens dankbaarheid voor een bijzondere tijd, het sociaal samenzijn, voor de sfeer van een ecosamenleving. Voor ons hier zo vanzelfsprekend, voor anderen is het alsof ze binnen een familie worden opgenomen!

(Alex Hansen, boer in hart en nieren!)

Alex is toch wel een van de bijzonderste personen in dit kader: in de eerste maand hoorde ik via via dat hem gevraagd was te overwegen in ons Ecovillage een nieuw leven te starten. Toen ik hem daarover peilde gaf hij aan dat hij plannen in Denemarken (geboorteland) heeft en niet zonder zijn familie kan.
Deze week vertelde hij dat hij graag begin volgend jaar bij ons een rol wil gaan spelen als veeboer!
Hij gaat bij thuiskomst dingen op papier zetten en ook zijn studie als ecologisch akkerbouwer afronden. Het lijkt erop dat hij ons als zijn nieuwe familie is gaan zien! En Denemarken is sowieso niet zo ver weg!
Ik hoop van harte dat hij ons team komt versterken! Een goeie vent! Rustig, eerlijk, niet bang voor werk en bekwaam... 

Groententas!

Vorige week woensdag stonden we in een straat in centrum Oslo met een 60-tal groententassen/dozen.
Ook dat was een fantastische ervaring! Ik hou van het enthousiasme van mensen die eerlijke groenten onder ogen krijgen en daarbij ook de producent de hand kunnen schudden.
Het was de eerste keer dat we dit deden, en een groot succes. Verkochten niet alles maar met 66% verkocht konden we toch wel heel tevreden zijn. Bijna voor 900 euro verkoop in twee uurtjes.
WIN-WIN ook nog eens omdat dezelfde producten (als die al te koop zijn) in de winkel het dubbele gekost zouden hebben. Dat gaat een twee wekelijks gebeuren worden en het zal me niet verbazen als we naar de 100 stk verkocht zullen gaan.

Maaemo

Vrijdag hadden we twee koks en een manager van het beste restaurant in Norge (Maaemo: http://en.maaemo.no) op bezoek... hoe cool is dat dan?!!! Ik heb ze mogen entertainen met mijn tuin met haar magie in elke plant. Man man...! Wat hebben die gasten genoten van deze excursie! Van elke bloem werd geproefd, en je zag ze bruisend denken over de toepasbaarheid in de keuken. De vorm van de bloemen werd bewonderd, en ik weet niet hoeveel foto´s ze van de details hebben genomen, maar dat waren er véél!  

Omdat een van de koks een blaadje van Duizendblad plukte en zei dat die voor het avondmaal gebruik zou worden, kreeg ik het idee dat ik ze mijn wildperk diende te tonen: ondanks dat de herfst daarin al zijn tol eiste, en het er uitgebloeid en verdort uit begon te zien, kon ik ze het een en ander vertellen over mijn bijzondere wilde planten, en mijn idee dat die best gecultiveerd kunnen worden ipv in het wild verzamelen. Ik heb een aantal planten, waaronder de hondsdraf, kunnen introduceren, die een fijne smaak heeft (mint-achtig) en door zijn kleine ronde blad het goed doet als decoratie op een bord!
Als klap op de vuurpeil toonde ik hen de Kapucijner. Geen van hen, inclusief de cameravrouw van de NRK (ja alles werd ook nog eens gefilmd voor een documentaire over ons Ecovillage), kende deze plant met de bijzondere zwarte vruchten. Ik liet ze de erwten proeven.... WAUW!!!! Wauw!!!! Op hun gezichten kon je hun verbazing zien, hun bewondering, en ook nu weer de mogelijkheid voor hun keuken.
Concrete afspraken van levering werden nog niet gemaakt, maar indien de niet aanwezige tweede manager akkoord is, wensen ze in het komende seizoen dagelijks verse levering.

(eerste huis klaar op 29 juni)

NRK

Zoals gezegd draaien er weer camera´s in ons dorp. Dit keer leek het de nationale omroep (NRK) een leuk idee om de verhuizing van een aantal gezinnen naar hun nieuwe eco´huis te volgen. En tevens het bruisende leven in beeld te brengen. Zo draaide de camera´s bij de straatverkoop, de markt, en oogstwerkzaamheden. De documentaire komt eind volgend jaar op de buis. Tegen die tijd is het te filmen verhaal compleet en wonen de gezinnen in hun nieuwe woningen en hebben daar hun draai gevonden.

Het leven in een duurzame samenleving is mooi en vooral een avontuur! :-)


„De weg naar het geluk loopt niet van de anderen naar u, maar van u naar de anderen.”
Michel Quost


-