Sunday, 23 November 2014

(223) Nieuw Concept!

Op 1 januari 2010 ben ik met deze blog serie gestart, en over een maandje is dat dus 5 jaar aan verhaaltjes!
Na zoveel gedeeld te hebben bekruipt me steeds vaker het gevoel in herhaling te vallen. Of twijfel ik eraan of ik dat al niet eerder schreef.
Nu zou ik kunnen denken dat als IK het niet meer zo weet, de lezer het niet eens in de gaten zou hebben als ik op herhaling ga. 
Ondanks dat ik daar dus niet bang voor hoef te zijn, ga ik toch een nieuw concept uitproberen: een aantal vaste nieuwsitems!

De smaak van Hurdal - met groenten, kruiden en biologisch
Vrijwilligers dagboek - belevenissen met Wwoofers
Jongens van de Bouw - bouwen en verbouwen
De weerman - laten we het eens over het weer hebben…

Dat ziet er best als een veelbelovend concept uit al zeg ik het zelf! Hahaha

De smaak van Hurdal
Normaliter ben ik van mening dat biologische produkten beter smaken dan conventionele. En daarnaast stel ik dat het ook zo zou moeten zijn! Met andere woorden: een biologisch produkt mag niet slechter smaken! Of is dat een onwezenlijk iets?
Zou ik een EKO produkt net zo waarderen als het minder lekker zou zijn? Ik denk het niet, en gelukkig is het zo dat de terugkoppeling op de groenten positief uitpakt. Laatst stelde een klant dat onze zomerwortels zó lekker zijn dat het haar deed denken aan de moestuin van haar oma. Kijk, dat zijn nog eens leuke opstekers! Of een paar jaar geleden de dame die al veel boerenkool had geproefd, maar die van mij was veruit de lekkerste.

Mensen die mij vragen hoe het komt dat de smaak zo bijzonder is, leg ik uit dat het voor minstens 50% door de raskeuze komt. Dat getal is trouwens geheel voor mijn risico: zuig het ter plekke uit mijn duim. Maar ik zou het niet zeggen als ik het niet meende en denk dat die keus voor een bepaald ras een belangrijk element is. De lekkerste rassen zijn de rassen van vroeger (inderdaad had haar oma waarschijnlijk hetzelfde wortelras in haar tuintje). Rassen die doordat ze traag groeiden voor de professionele kwekersgroep niet interessant meer waren, raakten uit beeld. Omdat er een boterham verdiend moest worden, werd er gekozen voor efficiënte rassen die minder goed smaakte. Gevolg was dat de klant bijv de tomaten als waterig begon te beoordelen. De oude rassen produceren minder maar de tomaten zijn wel lekkerder. Hieruit komt ook voort dat met minder productie de prijs hoger moet zijn om te kunnen blijven boeren. 


In Litouwen kreeg ik een biologische tomaat op mijn bord en vond de smaak maar matig! Ik ben er zeker van dat de plant een van de snelgroeiende varianten was. Daarmee is bewezen dat rassen meer met de smaak doen dan de manier van telen.

Vrijwilligers dagboek
Deze week vierden we dat Magdalena 20 jaar werd! Deze lieve Oostenrijkse meid met gulle lach is hier nu al sinds 23 augustus! 
Op haar infoA4tje schreef ze destijds al dat ze niet aan kon geven waneer ze weer zou vertrekken. Ze heeft op een agrarische school gezeten, maar zegt dat die nauwelijks iets met groentekweken deden. Veehouden en akkerbouw dus. Nou ja we hebben wat vee rondlopen dus die verzorgd ze dan ook graag. Gisteren werd ter gelegenheid van haar verjaardag een feestje gehouden bij de lavvo. Gezellig met kampvuurtjes en kaarsjes. Soep, warme wijn, bier, taartjes… nam nam! De groep bestond uit zo´n 15-20 personen, die het gezellig hadden, en ook velen te diep in het glaasje keken.

Jongens van de Bouw
Als ik me niet vergis is men op dit moment met het 10e aktivhus op de heuvel bezig, en naar verwachting komt de 11e de komende week. Het project kreeg met de verwachte kinderziekten te maken, waardoor er toch wel 1 a 2 maanden achterstand is ontstaan bij de oplevering! Vervelend voor de wachtende kopers, maar niets aan te doen. Plannen en uitvoeren van zoiets unieks als hier gebeurt, valt niet met zekerheid te prognotiseren. De Tsjechische bouwvakkers doen hun best en maken lange dagen. De fabriek in Tsjechië probeert een gesmeerde machine te worden, en naast snelheid ook verbetering van kwaliteit te bewerkstelligen. Dat doe je niet zomaar even in een paar maanden, maar uiteindelijk komen ze daar waar ze wezen moeten.  


De weerman
Het wil maar niet winteren in Hurdal.
Ook vorige week weer genoeg regen en grijs en grauw. Gisteren werd zon beloofd, maar ook dat werd weer een schrale toestand en binnen no-time hadden de wolken de overhand. 
De komende week wordt een ratjetoe van weersomstandigheden: 20mm regen voor de verandering. Daarna gaat het vriezen, met naar verwachting -9 graden. Daarbij zou je zonnig weer verwachten, maar niks hoor! Ook deze week blijft het grijs en grauw ´Hollands´ weer.
Of we nog sneeuw gaan krijgen uit die vele wolken is de vraag die de officiële weermannen niet durven beantwoorden. Dan zeg ik bij deze maar op persoonlijke titel dat we deze week een paar cm sneeuw krijgen die mooi blijft liggen! :-)


“Doe iets moois. Mensen zullen het imiteren.”
Albert Schweitzer


-

Sunday, 16 November 2014

(222) Als het gras twee kontjes hoog is


…hertjes kijk dan heel goed uit!
Deze zomer had onze buurman duidelijk geen tijd om het gras te maaien, dat was daardoor zeker een meter hoog geworden!
Wij maken er als EKO-boeren een goede gewoonte van om het veld na te lopen op de aanwezigheid van Ridderzuring waar ik al eerder melding van maakte op mijn blog. Dit jaar was het niet zo erg als vorig jaar, wat me zegt dat ik het klusje destijds goed gedaan heb. Dat geeft de boer moed! Hoe dan ook moet het hele grasland nagelopen worden en dat is toch wel een paar voetbalvelden groot!
Het hoge gras maakte de klus niet makkelijker, hoewel je daardoor wel beter kon zien waar je al eerder gelopen had. Elk nadeel heb zijn voordeel…hahaha

Nou ja, uiteindelijk kreeg ik hulp van Michal. En daarmee schoot het beter op! Al is het met twee personen weer minder makkelijk om te bepalen waar je moet lopen om het veld geheel gezien te hebben.
Op een bepaald moment roept hij me en ik ga kijken wat er aan de hand is.
Ligt er een kleine ree helemaal opgekruld tussen het hoge gras te slapen. Hoewel ´slapen´ kon je het niet noemen. Het diertje leek uitgeteld, bewoog, maar heel traag. “We kunnen hem hier niet laten liggen! Als de machine komt is hij er met een dergelijk traag gedrag, geweest!”
We besloten het beest mee te nemen en op de boerderij na te vragen wat te doen.
Een van de buren stelde dat we het beest beter konden laten liggen: de moeder was vast weggevlucht en kan het kind nu mogelijk verstoten.
Ja lekker, denk je iets goeds te doen, krijg je dit! “Hoe kan ik het laten liggen, dan is het ten dode opgeschreven!”.
Er werd mij verzekerd dat het écht het beste was, en het écht wel zou vluchten als het erop aankwam.


De bedrijfsleider belde een buurman die als natuurvriend er verstand van zou hebben. Hij vertelde hetzelfde. Goed, dan breng ik hem wel weer terug! Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan! De plek waar het dier eerder had gelegen was niet te vinden, dus legden we hem ergens daarbij in de buurt. Ter bescherming vond ik dat we er een witte stok naast moest plaatsen, zodat de maaimachine alert zou zijn op iets in het gras. Na deze actie gingen we weer verder met de Ridderzuring. Uiteindelijk kwam de milieuvriend ook nog even op het veld een kijkje nemen, en vroeg waar het beest lag. “Nou daar bij die stok.” wees ik, “dat dacht ik al ja, dan ik de ree al verdwenen” zei hij.
Ik kon nauwelijks geloven dat het schijnbaar weerloze beest dat in zo´n korte tijd voor elkaar had gekregen.

Het was een bijzondere ervaring om met zo´n klein beest in de armen rond te lopen. Het hoofd van het dier bleef bij elke beweging van het lijf roerloos. Fascinerend! 


“Wie leeft van het gevecht met de vijand, heeft er belang bij die vijand te behouden.”
Friedrich Nietzsche


-