Monday, 16 February 2015

(227) Strange Effect

De smaak van Hurdal
Als je al de gistingesvaten bij elkaar optelt kom ik inmiddels op de 1000 liter zelfgemaakte alcoholische drank! 
Hoewel dat óók de smaak van Drangedal is, heeft het nu zijn banden met Hurdal. Een soort van adoptie. Hahahaha
`Daar wordt je dan wel alcoholist van Piet!´ Ach dat valt wel mee hoor, ja ik lust graag een biertje of twee na een dag van arbeid, maar dat is denk ik toch wel iets anders dan een verslaving. Het is meer een genieten van wat het leven te bieden heeft, en daar hoort het lekkere gevoel van onder invloed van alcohol bij, is mijn mening. Of toch voor mij werkt dat zo.
Ik weet nog goed te herinneren dat ik tot ver in mijn dertiger jaren alcoholhoudende drank maar vies vond! ´Het is feest Piet, je moet drinken!´ Dus gaf ik me over aan een vrouwendrankje: oud bruin bier, ja de goeie oude tijd.

Vrijwilligers dagboek
Alex & Katrine uit Denemarken waren hier vorige week weer nadat ze vrijwilliger waren in 2014. Leuk om hen weer te zien en mee samen te werken.
Ze hebben beiden nog steeds plannen om hun toekomst in Hurdal op te gaan bouwen dus wie weet wat daarvan werkelijkheid zal worden. Ik gun het ze van harte, want het zijn fijne mensen! Mensen die wij hier in Hurdal wel gebruiken kunnen.
De aanmeldingen voor het zomerseizoen druppelen binnen en ook dit jaar is het weer een internationaal gezelschap.
Én voor het eerst zouden er ook Nederlandse vrijwillers komen in de vorm van mijn zus en zwager uit Hoorn (NH). Die gaan hier wat meemaken! :-)

(Boer Piet: "Ja ekodorpen hebben de toekomst, ik weet het zeker!")

Vreemd Effect
Ja en dan terug naar de titel, een ecovillage was voor mij in 2013 een onbekend iets, ik wist er hélemaal niets van! Nu ben ik inmiddels een deel van het fenomeen en wil ik graag wat vertellen over wat het nu eigenlijk is.
Binnen een ekodorp, als ik dat zo vertalen mag, staat de mens centraal. De mens als onderdeel van de natuur!
De mens als verantwoordelijke voor de toekomst van moeder aarde! Samen op weg naar een duurzame toekomst! In de praktijk van het leven betekent dat bewuste keuzes maken.
Leven wij in een droomwereld? Ik denk het niet, ik durf zelfs te stellen dat de rest van de wereld, die niet inziet dat duurzaamheid de toekomst heeft, zich niet wakker kan schudden uit de nachtmerrie waarin ze zich bevinden.
Lokaal zie ik dat buren elkaar als vrienden zien, met elkaar praten en elkaar respecteren.
Ik zie dat men zich inzet om samen op weg te gaan, en derhalve inzet tonen.

Gaat dat alles vanzelf? Nee, dat gaat het niet! Als mensen de wens hebben om te veranderen komt in eerste instantie de persoonlijkheid in verzet. In ekodorpen wordt de intentie van de mensen op de proef gesteld. In de praktijk merk je dan dat mensen zich anders gedragen dan nu intenties zijn… hun ego probeert uit alle macht zich op de voorgrond te drukken… sommigen maken zich onbemind, en worstelen met hun zelfzuchtige natuur. 

Nee, een eenvoudige weg is het niet om een deel te zijn van een duurzame gemeenschap!
Daar waar in de oude wereld dergelijke personen uitgebraakt worden, krijgen ze hier de kans om zich te hervormen/verbeteren. En de omstanders krijgen een kans om hun geduld te tonen in plaats van hun oordeel te vellen.
Ik geloof in het idee, en weet zeker dat de toekomst van de wereld erop gebaseerd zal zijn.   
Mijn gewoonte is om terug te kijken naar wat de generaties vóór ons deden.
Is het niet zo dat de wereld ooit slechts kleine dorpen kende? Dorpen waar men elkaar kende? Waar de buren elkaar respecteerden?
Ook de interactie was toen zo simpel: je had één bakker, één slager, één melkboer…enz
Hoe heeft het kunnen gebeuren dat we het idee kregen om supermarkten te creëren?  De kleine middenstander de nek om te draaien? Wie heeft dat ooit gewenst? In mijn ogen was het slechts de zakenman die in zijn slimheid de mensen beduvelde. Wenselijk was het voor de klant nimmer! In ons hart weten we dat de kleine middenstander of producent een boterham verdient! En die gunnen we hem van harte!
Ja, in ekodorpen zal de producent en kleine handelaar weer centraal komen te staan.
Misschien is het toch een droomwereld, maar inmiddels weet ik dat het realiseerbaar is.  

De weerman
We kwakkelen op dit moment met de winter en de boer in mij denkt dat we geen echte winter meer hoeven verwachten. Over een maand zal de sneeuw voor de zon verdwijnen, en breekt het voorjaar aan. 

(Mildrid & Katrine)


Oja
We hadden ook weer het jaarlijkse Wereld Kampioenschap Spark… en het ekodorp had zes afgevaardigden gestuurd, nou ja ´gestuurd´ ze namen zelf initiatief (gelukkig). De wereldkampioen was dit jaar een Fin, die Noren moeten wat beter trainen denk ik! Het was weer bar gezellig en het weer was uitstekend!

(Zou het moeten dragen van een spark als er geen ijs of sneeuw ligt ook ´klunen´ heten???  Hahahaha) 

“Geluk ligt niet voor het oprapen. Het komt voort uit je eigen handelen.”
Dalai Lama


-